Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Begin at the beginning

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Matthew Mills
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 136
Registratiedatum : 18-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Begeleider district 4
Leeftijd: 35 jaar

Onderwerp: Begin at the beginning | di jan 09, 2018 3:08 am



Hij wou naar hen toe gaan, hij wou ze zien. Maar hij had helemaal geen goed excuus om een bezoekje te brengen. Zijn kleren waren steeds gewassen in het Capitool dus hij had niet meteen enorm veel kleren die vuil waren op dit moment. Misschien moest hij wat kleren op de grond of in de modder gooien zodat ze vuil werden? Maar toen dacht hij na, want heeft hij eigenlijk wel een excuus nodig om zijn zoon te zien? Al is het natuurlijk wel raar om gewoon even binnen te wandelen. Nee, nee, nee! Hij moest gewoon gaan en dan ziet hij wel wat hij zal zeggen of wat er gaat gebeuren. Hij wou haar gewoon zien, al weken lang dacht hij steeds aan haar ondanks alle afleiding en verleidingen in het Capitool.
Hij had haar dacht wel al eens gezien, gisteren toen ze terugkwamen van de lange treinreis maar dat was enkel een glimp. De mensen in het District wisten natuurlijk nog niets over de hele situatie en op dat moment moest hij er even zijn voor Kasa, al werd zij al snel omringd door vrienden en familie. Hij kon of mocht nog geen connectie maken, zeker nudat hij zelf niet helemaal zeker wist wat hij wou en wat zij dacht over de hele situatie.

Hij besloot om eerst naar Winnaarswijk te gaan, even om te zien hoe Kasa het momenteel stelde in haar nieuw verworven woning. Al was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Hij deed nog maar net zijn deur dicht en meteen werd hij aangesproken door een plaatselijke visser. ‘Je bent er 1 uit de Mills-joen’ was zijn openingszin. Hij had het wel gehad met al de lof betuigingen en zeker als het eentje was die hij in zijn leven al millsjoenen keren gehoord had. ‘Je moet mij niet bedanken hoor, het is bij Kasa dat je moet aankloppen.’ Hij gaf een klein knipoogje naar de man en wandelde richting winnaarswijk.

Was het een zwak moment of was het net toeval dat hij bijna aan Muirin’s huis moest voorbijwandelen? Hij kon zichzelf gewoon niet bedwingen en sloeg de straat in, in plaats van rechtdoor te wandelen naar het gebied van Winnaarswijk. Stap per stap kwam ging dichter en hij voelde zijn hart steeds sneller en sneller slaan. Na wat geslenterd te hebben op het einde, kwam hij uiteindelijk aan op de deur. Hij ademde nog eens goed in en uit en klopte daarna driemaal op de houten deur amper wetend of hij überhaupt iets zinnigs te zeggen had …


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Muirín Fallon
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 91
Registratiedatum : 22-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Wasvrouw/ visser
Leeftijd: 28 jaar

Onderwerp: Re: Begin at the beginning | zo jan 14, 2018 8:55 pm

Het was een drukste van jewelste geweest. Niet te geloven. Muirín keek eigenlijk nooit zomaar naar de Hongerspelen, maar ditmaal had ze af en toe gekeken. Al was het alleen maar om te kijken of de tribuut van Matthew nog leefde. Of één van de twee jonge kinderen levend terug zou komen. En, dacht ze, Om te kijken wat voor kans Finley zou maken als hij ooit in de spelen terecht zou komen. Het was een gedachte die ze liever niet had, maar dankzij de Spelen ontkwam ze er bijna niet aan. Dus keek ze toe. Meer dan eens was haar blik van het scherm naar haar zoontje gegaan en meerdere malen had haar zus haar gerust moeten stellen. Misschien zouden ze stoppen met die Spelen. Stoppen voordat Finley deel zou nemen. Muirín wist dat dit ijdele hoop was.
Maar Matthew, en toch ook zeker het meisje, hadden mensen doen verbazen. District 4 kende nog een winnaar! Het gaf een klein sprankje hoop.

Muirín wist wel dat de kans klein was dat ze hem zou zien, maar toch was ze met Finley naar het treinstation gegaan. Nu werd dat van hen verwacht, omdat ze een winnaar zouden ontvangen, maar Muirín deed het zeker ook om een glimp op te vangen van hem. Het was druk geweest en Muirín had de zoektocht al snel opgegeven. Mede ook omdat Finley aan haar rokken liep te trekken en zat te jengelen. Iets wat het jochie amper deed. Dus had Muirín hem opgepakt, proberend om alle starende blikken te negeren, en was ze met hem op haar heup teruggelopen naar huis.

Dat was nu een dag geleden en Muirín was erachter gekomen dat Finley gewoon wat rust nodig had. Gedurende de Hongerspelen was het een hectische periode geweest voor het kleine gezinnetje. Muirín’s moeder had lucht gekregen van haar dochters laatste avontuur en had aan haar beide dochters geëist dat ze zouden vertellen wie de vader van Finley was. Maar Muirín kende dit soort praktijken al van eerder en hield haar kaken stijf op elkaar. Steeds vaker liepen de gemoederen hoog op en haar moeder kwam ook nog wel eens onaangekondigd aankloppen. Iedere keer was het resultaat hetzelfde: Muirín zette haar moeder haar huis uit. Finley zou huilen en smeken dat zijn moeder niet zo’n ruzie zou maken met iedereen. Het jochie was bijna 3 en kon heel slecht tegen al het geschreeuw. En dan voelde Muirín zich weer schuldig. Niet tegenover haar moeder. Nee, nooit tegenover haar moeder. Ze moest zich er niet zo mee bemoeien! Nee, ze voelde zich schuldig tegenover Finley. Die kende zijn moeder helemaal niet zo boos.

Het was bijna tijd voor Finley’s middagslaap. Het jongetje lag al tegen haar schouder te sukkelen terwijl Muirín rustig heen en weer liep in het kleine huisje. Ze neuriede een liedje en zong af en toe zachtjes wat woordjes mee. Ze had haar ene arm stevig om het jongetje heen geslagen terwijl ze met haar andere hand zachtjes en liefkozend door de blonde haartjes heen gleed. Bijna was Finley in slaap gevallen tot er op de deur werd geklopt. Even bleef Muirín stil staan. Hopend dat ze het verkeerd gehoord had, maar er werd nog een keer geklopt. Ik zweet het, als het mijn moeder is dan smijt ik die deur dicht in haar gezicht. Dacht de jonge vrouw nukkig en met Finley nog in haar armen liep ze naar de deur. Met een ruk deed ze deze open en opende ze haar mond.
‘Moeder, ik heb hier geen …’ Maar haar adem stokte in haar keel toen ze zag wie er voor haar deur stond.
‘Matthew …’ Mompelde ze zacht.

_________________
Somewhere beyond the sea
He’s there waiting for me

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Matthew Mills
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 136
Registratiedatum : 18-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Begeleider district 4
Leeftijd: 35 jaar

Onderwerp: Re: Begin at the beginning | ma jan 22, 2018 11:54 pm




Hij had heel even spijt toen hij op de deur nokte. De hele situatie was nog niet in zijn hoofd ingewerkt, hij wist nog niet precies wat hij van plan was of wat hij precies wilde vertellen. Hij liet zich gewoon leiden door het moment. Na even wachten werd de deur met een ferme snok opengetrokken. Alsof ze kwaad was en dat werd ook meteen duidelijk door de eerste woorden die uit haar mond kwam. Al sloeg die kwaadheid meteen over naar een soort van verbazing. Ze had duidelijk niet verwacht hem te zien. Wat had hij gedacht, tuurlijk had ze niet meteen verwacht hem te zien. Hij lachte bescheiden tot hij besefte dat ze hem niet aangeboden had om binnen te komen dus dat was natuurlijk meteen een blokkage waarmee hij te kampen had. Hij moest dus meteen iets uit zijn botten slaan voor de stilte wat onwennig werd. ‘Euhm… ik vroeg me af…’ hij voelde zich als een puber die voor het eerst tegen een mooi meisje moest spreken en niet meteen op zijn woorden kwam en dan maar iets onbegrijpbaar mompelde. Dat mocht hem niet gebeuren en hij ademde nog eenmaal diep in. ‘… Of je vanavond eens wilde uit gaan eten?’ Zijn wangen werden vuurrood en zag ondertussen dat ook Finley ook aan het aanstaren was waardoor er terug een klein lachje op zijn gezicht getoverd werd. Hij wreef voorzichtig eens over zijn hoofd, over het hoofd van zijn vlees en bloed. Hij wist nog niet precies hoe hij in deze situatie moest reageren of wat Muirin wel of niet gepast vond dat hij deed. Daarom haalde hij meteen zijn hand weer terug en keek haar recht in de vrouw haar ogen, wachtend of ze zin had om hem beter te leren kennen. Daar hoopte hij alvast op want wat als ze daar helemaal geen behoefte aan had? Wat als ze helemaal niets meer met hem te maken wou hebben? Dat zou nogal voor een rare situatie zorgen, maar misschien voelde zij zich dan moreel verplicht om met hem op stap te gaan… En dat wou hij natuurlijk niet. Ze most uit vrije wil zin hebben om elkaar beter te leren kennen.



OOC: Korte post, al was het moeilijk om er iets heel uitgebreid van te maken


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Muirín Fallon
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 91
Registratiedatum : 22-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Wasvrouw/ visser
Leeftijd: 28 jaar

Onderwerp: Re: Begin at the beginning | do feb 15, 2018 8:31 pm

Muirín was op haar zachts gezegd van haar stuk gebracht. De laatste keer dat zij samen waren geweest hadden ze een fout gemaakt. Ze waren beide emotioneel geweest en hadden een beslissing gemaakt die niet helemaal juist was. Zeker niet, omdat Matthew toen niet wist wat hij precies wilde. Muirín had niet het idee dat hij tijdens de Spelen veel tijd had gehad om erover na te denken, maar nu stond hij hier voor haar deur.
En vroeg hij of zij met hem uit eten wilde. ‘Uhm …. Ik .. huh?’ Mompelde ze verbijsterd. Haar wangen werden vuurrood toen ze merkte dat ze aan het mompelen was. Voordat ze kon antwoorden had hij zijn hand uitgestoken naar Finley en hem een aai over zijn bol gegeven.
Het jochie keek de man even vreemd aan, maar liet al snel een klein, vermoeid glimlachje zien. Maar ook deze beweging leek spontaan te zijn en snel trok Matthew zijn hand weer terug. Het jongetje verstopte toen verlegen zijn gezicht in het shirt van zijn moeder en keek met een schuin oog naar de man die hem net een aai over de bol had gegeven.
Muirín liet een klein glimlachje zien toen Matthew zijn zoon affectie toonde. Die glimlach ging over in een frons toen de hand snel weer weg werd getrokken. Ze merkte dat Matthew haar direct aan keek en dat maakte dat zij wegkeek. ‘Ik weet het niet …’ Begon ze en toen maakte ze de fout om hem weer aan te kijken.
God, hoe graag wilde ze ja zeggen. Haar hart sloeg al een slag over bij alleen al de gedachte aan een avond met alleen hen twee. Of hen drie? Wilde hij Finley mee hebben? Of juist niet?
‘Bedoel je daarmee wij tweetjes? Of met z’n drieën?’ Begon ze wat twijfelend. Muirín was hun laatste gesprek nog niet vergeten en toen had ze laten vallen dat het blonde jongetje in haar armen zijn zoon was. En dat was op zijn zachts gezegd raar gelopen.
‘Want als we met z’n tweeën gaan dan moet ik Finley bij iemand achterlaten, want ik kan hem niet alleen hier laten. Daar is hij veel te jong voor. En ik kan niet bij mijn moeder aankloppen. Nee, dat moet ik niet doen.’ Ze begon in zichzelf te praten, ‘Maar ik kan Quinn ook niet zomaar met hem opzadelen. Nou ja, misschien als ik het lief vraag dan …’ Muirín leek te beseffen dat ze vooral in zichzelf aan het praten was en liet een zenuwachtig lachje horen.
‘Ik wil heel graag met je uit eten, Matthew.’ Ze deed de deur open, zodat hij naar binnen kon stappen. Vervolgens duwde ze zonder pardon Finley in zijn armen. Er kwam een klein uitdagend glimlachje op haar gezicht. Haar toestemming dat Matthew zijn zoon wel vast mocht houden. ‘Ik moet wel een oppas regelen voor Finley. Tenzij je hem mee wil hebben?’

OOC: Ik duw Finely gewoon in zijn armen, als je niet dat niet erg vindt Razz Vind je dat wel, dan moet je dat stuk gewoon negeren Wink Dan houd Muirín hem zelf vast. Verander ik dat later. BTW je hebt toestemming om te godmodden als dat het makkelijker maakt.

_________________
Somewhere beyond the sea
He’s there waiting for me

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Begin at the beginning |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Begin at the beginning

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: District 4-