Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Begin at the beginning

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Matthew Mills
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 116
Registratiedatum : 18-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Begeleider district 4
Leeftijd: 34 jaar

Onderwerp: Begin at the beginning | di jan 09, 2018 3:08 am



Hij wou naar hen toe gaan, hij wou ze zien. Maar hij had helemaal geen goed excuus om een bezoekje te brengen. Zijn kleren waren steeds gewassen in het Capitool dus hij had niet meteen enorm veel kleren die vuil waren op dit moment. Misschien moest hij wat kleren op de grond of in de modder gooien zodat ze vuil werden? Maar toen dacht hij na, want heeft hij eigenlijk wel een excuus nodig om zijn zoon te zien? Al is het natuurlijk wel raar om gewoon even binnen te wandelen. Nee, nee, nee! Hij moest gewoon gaan en dan ziet hij wel wat hij zal zeggen of wat er gaat gebeuren. Hij wou haar gewoon zien, al weken lang dacht hij steeds aan haar ondanks alle afleiding en verleidingen in het Capitool.
Hij had haar dacht wel al eens gezien, gisteren toen ze terugkwamen van de lange treinreis maar dat was enkel een glimp. De mensen in het District wisten natuurlijk nog niets over de hele situatie en op dat moment moest hij er even zijn voor Kasa, al werd zij al snel omringd door vrienden en familie. Hij kon of mocht nog geen connectie maken, zeker nudat hij zelf niet helemaal zeker wist wat hij wou en wat zij dacht over de hele situatie.

Hij besloot om eerst naar Winnaarswijk te gaan, even om te zien hoe Kasa het momenteel stelde in haar nieuw verworven woning. Al was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Hij deed nog maar net zijn deur dicht en meteen werd hij aangesproken door een plaatselijke visser. ‘Je bent er 1 uit de Mills-joen’ was zijn openingszin. Hij had het wel gehad met al de lof betuigingen en zeker als het eentje was die hij in zijn leven al millsjoenen keren gehoord had. ‘Je moet mij niet bedanken hoor, het is bij Kasa dat je moet aankloppen.’ Hij gaf een klein knipoogje naar de man en wandelde richting winnaarswijk.

Was het een zwak moment of was het net toeval dat hij bijna aan Muirin’s huis moest voorbijwandelen? Hij kon zichzelf gewoon niet bedwingen en sloeg de straat in, in plaats van rechtdoor te wandelen naar het gebied van Winnaarswijk. Stap per stap kwam ging dichter en hij voelde zijn hart steeds sneller en sneller slaan. Na wat geslenterd te hebben op het einde, kwam hij uiteindelijk aan op de deur. Hij ademde nog eens goed in en uit en klopte daarna driemaal op de houten deur amper wetend of hij überhaupt iets zinnigs te zeggen had …


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Muirín Fallon
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 89
Registratiedatum : 22-05-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Wasvrouw/ visser
Leeftijd: 28 jaar

Onderwerp: Re: Begin at the beginning | zo jan 14, 2018 8:55 pm

Het was een drukste van jewelste geweest. Niet te geloven. Muirín keek eigenlijk nooit zomaar naar de Hongerspelen, maar ditmaal had ze af en toe gekeken. Al was het alleen maar om te kijken of de tribuut van Matthew nog leefde. Of één van de twee jonge kinderen levend terug zou komen. En, dacht ze, Om te kijken wat voor kans Finley zou maken als hij ooit in de spelen terecht zou komen. Het was een gedachte die ze liever niet had, maar dankzij de Spelen ontkwam ze er bijna niet aan. Dus keek ze toe. Meer dan eens was haar blik van het scherm naar haar zoontje gegaan en meerdere malen had haar zus haar gerust moeten stellen. Misschien zouden ze stoppen met die Spelen. Stoppen voordat Finley deel zou nemen. Muirín wist dat dit ijdele hoop was.
Maar Matthew, en toch ook zeker het meisje, hadden mensen doen verbazen. District 4 kende nog een winnaar! Het gaf een klein sprankje hoop.

Muirín wist wel dat de kans klein was dat ze hem zou zien, maar toch was ze met Finley naar het treinstation gegaan. Nu werd dat van hen verwacht, omdat ze een winnaar zouden ontvangen, maar Muirín deed het zeker ook om een glimp op te vangen van hem. Het was druk geweest en Muirín had de zoektocht al snel opgegeven. Mede ook omdat Finley aan haar rokken liep te trekken en zat te jengelen. Iets wat het jochie amper deed. Dus had Muirín hem opgepakt, proberend om alle starende blikken te negeren, en was ze met hem op haar heup teruggelopen naar huis.

Dat was nu een dag geleden en Muirín was erachter gekomen dat Finley gewoon wat rust nodig had. Gedurende de Hongerspelen was het een hectische periode geweest voor het kleine gezinnetje. Muirín’s moeder had lucht gekregen van haar dochters laatste avontuur en had aan haar beide dochters geëist dat ze zouden vertellen wie de vader van Finley was. Maar Muirín kende dit soort praktijken al van eerder en hield haar kaken stijf op elkaar. Steeds vaker liepen de gemoederen hoog op en haar moeder kwam ook nog wel eens onaangekondigd aankloppen. Iedere keer was het resultaat hetzelfde: Muirín zette haar moeder haar huis uit. Finley zou huilen en smeken dat zijn moeder niet zo’n ruzie zou maken met iedereen. Het jochie was bijna 3 en kon heel slecht tegen al het geschreeuw. En dan voelde Muirín zich weer schuldig. Niet tegenover haar moeder. Nee, nooit tegenover haar moeder. Ze moest zich er niet zo mee bemoeien! Nee, ze voelde zich schuldig tegenover Finley. Die kende zijn moeder helemaal niet zo boos.

Het was bijna tijd voor Finley’s middagslaap. Het jongetje lag al tegen haar schouder te sukkelen terwijl Muirín rustig heen en weer liep in het kleine huisje. Ze neuriede een liedje en zong af en toe zachtjes wat woordjes mee. Ze had haar ene arm stevig om het jongetje heen geslagen terwijl ze met haar andere hand zachtjes en liefkozend door de blonde haartjes heen gleed. Bijna was Finley in slaap gevallen tot er op de deur werd geklopt. Even bleef Muirín stil staan. Hopend dat ze het verkeerd gehoord had, maar er werd nog een keer geklopt. Ik zweet het, als het mijn moeder is dan smijt ik die deur dicht in haar gezicht. Dacht de jonge vrouw nukkig en met Finley nog in haar armen liep ze naar de deur. Met een ruk deed ze deze open en opende ze haar mond.
‘Moeder, ik heb hier geen …’ Maar haar adem stokte in haar keel toen ze zag wie er voor haar deur stond.
‘Matthew …’ Mompelde ze zacht.

_________________
Somewhere beyond the sea
He’s there waiting for me

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Begin at the beginning

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let the battle begin
» Beginning of a new adventure.
» Kussengevecht.
» Literatuurles; Een begin Oud-Erds
» A New Begin//Kittens + Dyingblack

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: District 4-