Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [DAG 1] Trainingen

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2061
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: [DAG 1] Trainingen | vr mei 11, 2018 3:04 pm

DAG 1 | 10:00 | TRAININGSCENTRUM | -1e VERDIEPING

Het was de eerste dag van de trainingen. Hoofdtrainer Euclides Stag liet om precies 10 uur de deuren sluiten, om vervolgens op de toon van een legeraanvoerder de regels op te dreunen. Tributen die te laat waren mochten tot het middageten de zaal niet in en onderling mocht er niet gevochten worden zonder dat dat onderdeel van de training was.

‘Waar wachten jullie nog op?’ vroeg Stag bars zodra hij de regeltjes opgesomd had. ‘Aan het werk!’

Dominic Richards (2) beende meteen naar de zwaarden. Hij keurde de andere tributen geen blik waardig.
Jonathan Rowbottom (2) had een andere tactiek. Hij nam de andere tributen in zich op en besloot naar een onderdeel te gaan waar potentiele bondgenoten trainden. Misschien achter Mickayla Gardner (4) aan? Die liep naar het plantenonderdeel, om te zien of ze hier ook nog over planten kon leren die niet in District 4, maar mogelijk wel in de arena voorkwamen.
Sam Montange (5) was zich erg bewust van zijn sterke en zwakke punten, maar ook van wat hij nodig zou hebben in de arena. Hij besloot te beginnen met vechten zonder wapens. Als hij moe was, kon hij rust nemen door vallen te leren zetten of vuur te maken.
ShushilaYama (5) dribbelde achter zijn districtgenoot aan, terwijl zijn ogen constant de andere tributen in de gaten hielden.
Ook Phoebe Ralston (6) ging naar het worstelonderdeel. “Om even op te warmen,” zei ze lachend, want worstelen kon ze al best aardig.
Milena Thibault (6) bleef onzeker staan. Ze had bij Phoebe willen blijven, maar zag op tegen het worstelen. Ze keek om zich heen, zoekend naar een alternatief. Misschien kon ze het beste aan haar algehele kracht en conditie werken, zonder met anderen te vechten? Ze ging een kwartier lang rondjes rennen, afgewisseld met opdrukken, planken en sit-ups, met het idee om na dat kwartier nog even wat gewichtheffen mee te pakken.
Christian Garrett (9) rende vol enthousiasme naar de werpbijlen en de bogen.
Thomas MacFarland (9) startte bij het vuur maken. Hij vond het te vroeg op de ochtend om al écht actief bezig te gaan.
Antonio Meadows (10) wilde het liefst iets doen met wapens, maar wist nog niet helemaal wat dan precies.
Maggy Swan (10) vond dat ze wel kon winnen op verstand in plaats van op kracht en snelheid. Hoewel ze zeker wist dat ze in de arena innovatief genoeg zou zijn, besloot ze voor de zekerheid toch maar wat extra kennis te vergaren van vallen en strikken.
Jean-Marie Waltstein (12) aarzelde geen moment: hij zou eens laten zien hoe goed hij met pijlenboog overweg kon.
Opal Thornton (12) wist dat ze de basiskennis van planten en insecten en knopen leggen al bezat. Er was één punt waar ze veel liever nog wat over zou leren. Ze liep naar het vis-onderdeel. Niet om te vissen, dat kon later nog. Ze vroeg aan de trainer: ‘Kunt u me leren zwemmen?’ Ze zou ongetwijfeld sterven, maar liever niet aan de verdrinkingsdood.

OOC: voor alle trainings-onderdelen, zie het Hongerspelen topic (onder "het Trainingscentrum"). Euclides is een NPC die gegodmode mag worden, dat geldt ook voor alle trainers die bij elk onderdeel staan. Voor elk onderdeel is in ieder geval één trainer als NPC uitgedacht, die zijn in het Trainers-topic te vinden. De NPC-tributen mogen natuurlijk ook gegodmode worden – het is mogelijk dat ze een bondgenootschap met je willen sluiten. Ik heb ze allemaal een zetje in een bepaalde richting gegeven, dus houdt daar wel rekening mee. Later op de dag kun je ze natuurlijk altijd nog bij een ander onderdeel tegenkomen.
Zet onder je post duidelijk hoe laat het is en bij welk onderdeel je bent! (En eventueel ook of je daar samen met NPC's bent)

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Mineko Takenaka
District 7
avatar

PROFIELAantal berichten : 19
Registratiedatum : 16-11-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Leerling-vioolmaker
Leeftijd:

Onderwerp: Re: [DAG 1] Trainingen | zo mei 13, 2018 9:50 pm

Ruim op tijd waren ze aangekomen in de kelder, er waren slechts enkele andere tributen aanwezig. Mineko verliet daadkrachtig als eerste de lift, bekeek de trainingszaal. Deze ruimte was één van de weinige plekken waar geen honderden camera's klaar stonden om hun doen en laten vast te leggen, waardoor hij ook niet exact had geweten wat hij moet verwachten. Het bleek een kruising tussen een gigantische fitnessruimte en een opslagplaats met meer wapens dan hij ooit had gezien. Meteen viel zijn oog op een rek vol bijlen, maar in plaats van dof hout en roestig staal waren deze bijlen allemaal spiksplinternieuw en gemaakt om te moorden, niet om gemoedelijk hout te staan kappen. Hij ging zijn mentale plan voor de trainingen na. Hij moest zijn vuurmaak techniek oppoetsen zodat hij ook buiten een windstille open haard zou kunnen slagen, maar dat kostte naar verwachting niet veel tijd. Daarnaast wilde hij graag de basics van zelfverdediging en zeker ook aanvalstechnieken leren, omdat hij vermoedde dat hij daar met zijn lengte en gewicht goed gebruik van zou kunnen maken om kleinere tegenstanders te overweldigen. Verder de basics van zo veel mogelijk steekwapens en ook het meswerpen trok hem. Het bijlwerpen in zijn eigen district vond hij altijd maar zo grof, dat was vroeger leuk geweest als kermis-spelletje, maar het moest toch verfijnder kunnen. En de laatste taak die hij continu in gedachten moest houden was zijn mede tributen aftasten, zoeken naar samenwerkingen, vriendschappen smeden, mensen laten zien dat hij meer was dan een vijand. Elke twijfel van hun kant zou hem een voordeel opleveren.

Toen het tijd was om te beginnen bleef Mineko een tel staan. Het had geen zin te haasten, je kon beter een doordachte keuze maken. Dat typeerde hem als persoon. Hij zag de drukte bij het vechten zonder wapens, maar had geen zin gelijk in een drukke situatie verzeild te raken. Je had maar één kans om een eerste indruk te maken en dat deed hij liever niet in grote groepen. Nee, daar zou hij later wel aansluiten. Mineko zag Opal gebaren maken alsof ze de lucht probeerde weg te duwen, en hij ving een paar van haar woorden op. Zwemmen? Hijzelf had het al opgegeven, had geconcludeerd dat je in drie dagen wel betere dingen kon leren dan een beetje rond spatteren. Als er water was hoopte hij dat zijn lengte en instincten hem zouden redden. Bovendien zag het water gevuld met vissen er niet echt fris uit. Hij besloot het in de gaten te houden, als Opal veel succes boekte kon hij altijd nog van gedachten veranderen.

De jongen liep langs het vijvertje richting de sectie waar afgebaande stroken aangaven dat je hier naar hartenlust kon werken aan je langeafstandsworpen. Jean Marie was al druk bezig met plukken aan een boog, alsof het een gitaar was. Mineko grijnsde, half neerbuigend, half geamuseerd. Die minachting was gauw verdwenen toen Jean Marie een pijl zo hard afvuurde dat de pop heen en weer wiegde en bijna omkieperde van de impact. Het was geen schot van ver weg geweest, maar toch genoeg voor Mineko om een mentale notitie te maken. Te vriend houden of hard weg rennen als die een pijl en boog vond. Mineko zelf zocht het bij de glinsterende messen die in een blok gestoken waren. Na een korte uitleg van een gedrongen jongeman begon Mineko te oefenen. Hij worp de messen hard, daaraan lag het niet. Maar zijn enige ervaring was met bijlen, waarvan de gewichtsverdeling heel anders was, waardoor hij te veel draaiing aan de messen gaf. Dat vergrootte de kans dat het handvat in plaats van het lemmet de dummy raakte. Hij moest omschakelen naar een andere techniek. Zodra dat inzicht geleverd werd door de trainer begon Mineko te raken. Een paar banen naast hem was Jean Marie ook goed bezig, en Mineko merkte dat de jongen telkens na een goed schot om zich heen keek - alsof hij op zoek was naar bevestiging en applaus. Mineko zond hem een grijns en stak een duim omhoog. Jean Marie reageerde meteen door op hem af te lopen, de trots was van zijn gezicht af te lezen.  ''Heb je dit vaker gedaan?'' vroeg Mineko dan met gedempte stem. Het was een beladen onderwerp, omdat trainen met wapens ten strengste verboden was door het Capitool. Jean Marie haalde vaag zijn schouders op. Ok, ander onderwerp? Mineko opende zijn mond om Jean Marie af te leiden, maar kon nergens op komen.

Het was stil tot Jean Marie vroeg wat zijn lievelingskleur was. Huh? Het was in ieder geval iets. ''Paars,'' antwoordde Mineko, zonder enige twijfel. ''En van jou?'' Jean Marie onthulde van groen te houden net als bomen - en ging vervolgens verder met de ondervraging, net zo lang tot Mineko het gevoel kreeg in een vriendschapsboekje verzeild te zijn geraakt. En hij mocht dan wel geen grote haast hebben, maar wilde vanochtend toch nog wat andere nuttige zaken doen. Dus stelde hij voor een mik wedstrijdje te houden, waarin hij 7 tegen 9 verloor - tegen zichzelf volhoudend dat dat expres was om de ander te vriend te houden. Nu de ondervraging gestopt was gaf Mineko aan dat hij naar het gewapend vechten onderdeel ging verhuizen. Jean Marie had zo te zien nog geen genoeg van het boogschieten en richtte zich nu op de uitdaging om twee pijlen tegelijkertijd af te vuren. Waarom je dat zou doen was Mineko een raadsel, maar Jean Marie leek er plezier in te hebben.

Met enkele werpmessen tussen zijn vingers voelde Mineko zich gelijk een soort assassin. Het leek hem slim om allereerst met dezelfde wapens te trainen, omdat hij dan beter voorbereid was om werpmessen voor zowel gooien als directe aanvallen te gebruiken. Hij meldde zich onmiddellijk bij een trainer met de mededeling dat hij wel wat hulp kon gebruiken. Schaamteloos luisterde hij naar de tips, voor hij begon met uithalen. Hij was slim genoeg om van elke hulpbron gebruik te maken. De belangrijkste tip was om te steken en dan te draaien of omhoog te trekken, zodat je de steekwond verergerde. Die gezellige les probeerde hij verwoed in praktijk te brengen. Steek, draai, steek, trek.

OOC: Mineko traint met meswerpen en wisselt enkele woorden met Jean Marie, waarna hij richting het gewapend vechten gaat met enkele werpmessen bij zich (~10:45) om daar met mes-steken te oefenen  Innocent

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gabriel Katz
District 7
avatar

PROFIELAantal berichten : 30
Registratiedatum : 18-03-18
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Scholier / Uitvaartondernemer
Leeftijd: 14

Onderwerp: Re: [DAG 1] Trainingen | ma mei 14, 2018 8:19 am

Gabriel werd uitgerust wakker en genoot met volle teugen van het ontbijt. Er waren zo veel dingen die hij nog nooit had geproefd, smaken waarvan hij niet eens had geweten dat ze bestonden. Hij bladerde door de bak met theezakjes - wie had ooit gedacht dat er zo veel varianten van thee bestonden - en besloot dat hij maar gewoon een aantal verschillende smaken moest proeven. Hij voelde een kinderlijke opwinding bij het verspillen van al die theezakjes voor maar een paar slokken thee. Ze waren niet bijzonder arm thuis, maar zuinigheid was vanzelfsprekend in ieder district. Maar hier, nu, kon hij zo veel eten en drinken als hij maar wilde, hij kon van alle soorten brood een enkele hap nemen de rest laten liggen, hij kon allerlei zoetigheden krijgen, en eieren op wel tien manieren bereid. En het mocht gewoon. Met achter de ramen een landschap van futuristische gebouwen, leek hij wel in een andere wereld beland. Ja, hij ging dood, maar hij mocht eerst een paar dagen in de hemel verblijven.

Zijn districtgenoot had zijn ontbijt wat sneller afgerond dan Gabriel en was al vertrokken. Gabriel was blij dat Mineko mee was. Hij gunde de jongen het leven, maar hij kon zijn aanwezigheid ook waarderen. Hij had hem piano horen spelen, de avond tevoren, en liggend op zijn bed, de ogen gesloten, luisterend naar de klanken van het instrument, had hij geglimlacht en bijna tranen in zijn ogen gekregen, en zichzelf gelukkig geprezen. Dat hij van al die mensen die hier hadden kunnen zijn er net een had getroffen die zo mooi piano speelde. Ontroerd en tot rust gebracht was hij in slaap gevallen.

De twee tributen uit district 9 bleken al in de lift te staan toen de deuren opengingen. Gabriel stak een hand op en voegde zich bij hen, en er ontstond meteen een gesprekje, vooral gestuurd door Christian. Toen Gabriel vroeg wat ze van plan waren bij de trainingen te gaan doen, deelde hij mede dat hij naar de lange-afstandwapens wilde gaan. Thomas haalde zijn schouders op. “Kweenie. Vuur maken, ofzo”, zei hij, waarna hij eens flink gaapte en daarbij zijn niet bijzonder goed bijgehouden gebit toonde. “Jij moet echt vaker je tanden poetsen, man”, merkte Christian op. Gabriels wenkbrauwen schoten even omhoog, maar Thomas leek zich niet beledigd te voelen en Gabriel besloot meteen dat hij de jongen wel mocht. Eigenlijk hen allebei wel. Christian was wat direct, maar dat was op zich niet verkeerd.

De lift stopte onderweg niet meer, en toen ze beneden aankwamen, bleken daar naast Mineko ook al wat andere mensen te zijn, waaronder Antonio. Gabriel stak even zijn hand naar hem op, maar liep toen naar zijn districtgenoot toe. “Goedemorgen”, zei hij opgewekt. Hij was even stil. “Hey, die piano van gisteravond, dat was echt heel mooi”, zei hij toen gemeend, waar hij na een korte aarzeling nog aan toevoegde: “Kun je toevallig de Mondscheinsonate van Beethoven spelen? Ik vind dat zo’n mooi stuk…” Het was zijn favoriete muziekstuk, en hoewel hij er een muziekdoosje van had, zou het prachtig zijn om het nog een laatste keer op een echte piano te horen.

Even later kregen ze uitleg over de training, en daarna konden ze aan de slag. Gabriel had in de lift al wat nagedacht en wist dus al waar hij heen wilde, maar bleef ook nog eventjes kijken wat de rest deed. Met zijn blik volgde hij de stille jongen uit 2, die de rest van de groep compleet negeerde. Ergens hoopte Gabriel dat hij hem later nog zou kunnen spreken, al was het maar om zijn stem te horen. Hij was benieuwd naar wat er in zijn hoofd omging. Er waren een aantal mensen naar het vechten zonder wapens gegaan, maar dat interesseerde Gabriel niet. Vechten was hij toch niet van plan. Het vechten mét wapens daarentegen… Ook dat zou hij in de Arena niet toepassen, maar zwaardvechten en boogschieten waren toch wel dingen die je eens in je leven gedaan wilde hebben. Aangezien hij al kennis had gemaakt met Christian en hij bij de lange-afstandwapens begon, had Gabriel besloten om zijn voorbeeld te volgen. Hij pakte een van de grote bogen en was verrast door het gewicht. De jongen uit 12 was al bezig en leek het behoorlijk goed te kunnen. De trainer stond hem met een tevreden gezichtsuitdrukking nog wat extra tips te geven. Gabriel tilde de boog op en legde er een pijl op, maar hij had de pees nog nauwelijks gespannen of hij hoorde Christian naast zich zeggen: “Jij kan hier echt niet mee omgaan, hè?” Gabriel liet de boog met een verontschuldigend lachje zakken. “Ik heb er nog nooit in mijn leven een aangeraakt, nee”, gaf hij toe. “Kun jij het niet uitleggen? De trainer is met hem bezig en ik wil niet storen…” Christian aarzelde nu even en Gabriel hield zijn hoofd even scheef. ”Ik ga het niet tegen je gebruiken, hoor. Ik ga niet op jou schieten.” De jongen snoof. “Dat mag ook niet.” “Nee, in de Arena, bedoel ik. Als ik daar al aan een boog kom, ga ik hem niet op mensen gebruiken. Dat heb ik besloten. Ik ga niemand aanvallen.” Christian leek even niet goed te weten of hij hem uit moest lachen om de stomheid van zijn plan of hem moest wantrouwen. “Hij heeft nu tijd”, zei hij na een korte stilte en toen Gabriel omkeek, zag hij dat de trainer inderdaad weer even niets te doen had, omdat Jean-Marie een paar banen verderop met Mineko stond te praten.

Even later had hij van de trainer wat instructies gekregen, en toen Gabriel de houding eenmaal te pakken had, bleek hij er niet eens zo slecht in te zijn. Hij had een scherpe blik en een vaste hand, dus als hij het rustig aandeed, wist hij het doelwit vrijwel iedere keer te raken, zij het niet in de roos. Met een doffe tsjok landden de pijlen in hun doel en iedere keer dat Gabriel de boog spande, mikte, liet gaan en de pijl zag raken, voelde hij een aangename voldoening. Het was toch eigenlijk best wel gaaf, dit. Hoewel de doelwitten enigszins antropomorf waren, verontrustte dat hem niet, wetend dat hij zijn pijlen nooit op een echt persoon zou hoeven richten. Want zo was het: hij hoefde niets. Ze dwongen hem hierheen te komen, ze dwongen hem die Arena te betreden, maar ze konden hem niet dwingen om te vechten.

Toen ze een tijdje later met bewegende doelen gingen oefenen, bleek Gabriel daar heel wat minder vaardig in te zijn. Hij had de voorbereidingstijd die je bij een stilstaand doel had echt nodig om goed te kunnen mikken. De enige keer dat hij het bewegende doel wist te raken was puur geluk, geen wijsheid. Zijn ongetrainde armen begonnen inmiddels ook wat moe te worden, dus hij besloot naar een ander onderdeel te verkassen. Om zijn armen wat rust te gunnen, besloot hij naar het plantenonderdeel te gaan. Hij wist alles van de natuur in zijn eigen district, maar hier lagen toch weer planten die hem onbekend voorkwamen.

OOC: Gabriel staat met Christian en Thomas in de lift, spreek Mineko even aan, legt aan Christian uit dat hij geen moordenaar is, blijkt na enige uitleg best redelijk te kunnen boogschieten en gaat zodra zijn armen moe beginnen te worden - na een uurtje, ongeveer - naar het plantenonderdeel.

_________________
So keep your head up in the clouds / live tomorrow now
Run rings 'round roses 'til we all fall down
Keep dancing til your last song's sung / 'til your last breath's done
Run rings 'round roses 'til we all fall down
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morgana Fay
District 8
avatar

PROFIELAantal berichten : 32
Registratiedatum : 04-06-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Fabrieksmedewerker
Leeftijd: 11 jaar

Onderwerp: Re: [DAG 1] Trainingen | za mei 19, 2018 1:59 pm

- Morgana heeft er zin in! Ready, set, go!
- Ze wacht eerst even af waar de rest heen gaat, omdat ze benieuwd is naar wat zij willen verbeteren
- Ze ziet dat iedereen behalve Antonio gelijk ergens heen rent en gaat eerst naar hem toe
- Hij vertelt dat hij iets met wapens wil gaan doen, maar niet echt weet wat
- Ze praten even over het gebruik van scalpels op dieren (be it voor goede of minder goede doeleinden) en of die skill nuttig gaat zijn in de Arena
- Morgana overtuigd hem enthousiast om naar het messenonderdeel te gaan
- Ze krijgen van de trainer wat uitleg over hoe je het beste kan werpen en mogen dan messen pakken om te trainen
- Morgana wil eerst wat werk doen op de dummies, maar ze is bang dat Mineko hen zal raken. Hij is aan het oefenen en ze denkt dat er een grote kans is dat hij náást zijn dummy gooit en dus op hen, als zij bij een andere gaan zitten. Ze probeert Mineko eerst over te halen om mee te luisteren naar haar advies en anders zal ze hem vriendelijk vragen om even te stoppen of weg te gaan
- Morgana sleept Antonio mee naar een dummy in plaats van vanaf een afstand te oefenen. Hij is een beetje verbaasd, maar Morgana vindt dat ze haar geweldige anatomische kennis wel eens kan showen. Antonio heeft vooral met dieren gewerkt, dus hij weet minder van mensen. Morgana trekt de dummy omver en legt hem op de grond, zodat ze er goed bij kan
- Ze laat Antonio (en evt. Mineko) zien waar je op moet mikken als je de vitale punten van mensen wil raken; hier zitten de nieren, daar zit het hart, maar dan moet je wel goed tussen de ribben door mikken; hier de milt en de lever, daar heb je de meeste kans om een slagader te raken; als je op dit punt in de armen of benen snijdt kun je de pezen zwaar beschadigen..
- Morgana heeft er geen problemen mee dat ze eventuele vijanden werkt; niet alleen laat ze graag zien dat ze erg vaardig is met een mes, ze heeft ook de hoop dat de jongens misschien wel genoeg van haar onder de indruk zullen zijn om met haar een bondgenootschap te willen vormen
- Morgana zet de gehavende dummy zo goed en zo kwaad als het gaat terug
- Ze begint nog te praten over hoe je stenen die je vindt in de arena kunt gebruiken om je messen te scherpen, door ze als een soort slijpsteen te gebruiken
- Morgana gaat oefenen met van een afstand gooien op de vitale punten van een dummy die niet zo zwaar beschadigd is. Door haar oefening met het vaak mikken op kleinere dieren (e.g. katten, honden) krijgt ze er al snel gevoel voor
- Als ze het meswerpen heeft afgerond, gaat Morgana naar het strikken leggen

_________________
Credits to Ems <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Neo Norose
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 13
Registratiedatum : 09-01-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Student
Leeftijd: 16

Onderwerp: Re: [DAG 1] Trainingen | za mei 19, 2018 9:42 pm



De grootste kennismaking met de mensen van het Capitool was nog maar net voorbij, maar toch stonden de trainingen al meteen op het programma. Toch wel een heel belangrijk moment want hij kreeg te horen dat op dat moment de meeste bondgenootschappen in elkaar gestoken werden. Wat ook niet moeilijk was aangezien je niet enorm veel contact had met de tributen buiten de trainingen om. Hij wou de eerste trainingsdag alvast niet missen, of toch alvast niet te laat komen waardoor hij al vroeg uit zijn bed was. Hij kleedde zich aan en ging meteen naar de ontbijttafel waar alles al piekfijn klaar stond. Hij nam een broodje en herhaalde in zijn hoofd nogmaals zijn strategie voor vandaag. ‘Probeer zoveel mogelijk mensen te leren kennen maar laat niet te veel van jezelf zien om zo mensen niet af te schrikken of meteen een doelwit te worden.’ Of toch ongeveer zoiets had hij momenteel in zijn hoofd.

Hij had een stuk eerder gedaan met eten dan de anderen, die ondertussen mee aan tafel gekropen waren. Hem werd altijd gezegd dat hij best niet te zwaar kon eten voor hij een inspanning deed. Daarom had Neo ondanks de verleiding van het overvloedige eten dat zich op tafel vond zich toch tamelijk in kunnen houden om sterk voor de dag te komen. Hij vertelde zijn tafelgenoten dat hij zeker niet te laat wou komen en dat hij ondertussen nieuwsgierig op ontdekking ging op de etage waar de trainingen gehouden werden.

Gelukkig zaten ze op de eerste verdieping waardoor hij niet lang moest wachten op de lift. De lift ging open en er kwam een mooie vrouw tevoorschijn. Het was hem al opgevallen tijdens de openingsceremonie dat Mickayla best een knappe dame was, maar dat werd nogmaals geaccentueerd door de spannende trainingspakjes die iedereen moest dragen. Hij zei haar vriendelijk een goeie morgen waarna hij Mickayla complimenteerde met haar zeemeerminnen kostuum tijdens de openingsceremonie. Al snel werd duidelijk dat ze ondanks haar schoonheid geen air over zichzelf had en het toch een vrij bescheiden meisje was. Hij knikte naar de avoxen die zich bij de liften bevonden en beide tributen wandelden verder naar het trainingscomplex. Ze hadden nog even tijd om rond te kijken en zagen alle tributen stilletjes aan binnenkruipen. Ook dat gaf hem veel informatie want het was duidelijk dat niet iedereen even zelfverzekerd aan de dag ging beginnen.

Precies om 10 uur ging de deur van de trainingszaal dicht en na de uitleg van de hoofdtrainer namen Mickayla en Neo afscheid van elkaar. Ze spraken af om later vandaag nog iets samen te trainen, maar ze realiseerden beiden dat ze nu maar beter afscheid konden nemen. Neo had sowieso nog niet veel zin om plantenkunde te gaan doen dus de keuze was alvast makkelijk gemaakt. Hij had al meteen bedacht dat hij niet te veel wou tonen dat hij sterk met steek-en werpwapens was. Hij bleef dus een heel eind weg van het bijl-en meswerpen en ook het vechten met wapens liet hij dus links liggen. Misschien moest hij hopen dat er een tribuut was die naar hem toekwam? En keek daarom rond naar een plaats waar er nog niemand aanwezig was. Hij zag een jonge vrouw met lang rood haar zitten. Uiteindelijk bleek dat hij bij camouflage technieken terecht gekomen was. Hij haalde even zijn schouders op, je weet natuurlijk nooit of dat handig kon zijn.


TL;DR

- Neo is al vroeg wakker en zit als eerste aan de ontbijt tafel
- Hij komt Mickayla tegen in de lift waarna er een kleine conversatie komt
- Bij het starten van de trainingen splitsen beide tributen op
- Neo gaat naar een onderdeel waar niemand aanwezig is, camouflage technieken
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: [DAG 1] Trainingen |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

[DAG 1] Trainingen

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: 5de Hongerspelen :: Het Capitool-