Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Drink, Drank, Potentially Drunk

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Solar Gbadamosi
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 131
Registratiedatum : 06-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht:
Beroep: Winnaar
Leeftijd: 19

Onderwerp: Drink, Drank, Potentially Drunk | ma jul 23, 2018 1:08 am

Deze hel had twee voordelen tegenover die van vorig jaar (hoewel, eerlijk gezegd, die hel nooit afgelopen was). Allereest was Solar niet meer alleen. Zhaar district was de eerste die een tweede winnaar binnen had gesleept. Solar kon zich niet gelukkig wanen met deze eer. Het hield alleen maar in dat zhaar district wéér een massamoordenaar erbij had. Hoewel Solar iedereen gunde te blijven leven, was het misschien beter om de Spelen als eindpunt te hebben. Zhe wist waar Kasa doorheen ging, en zeker zhaar mede-districtgenoten wilde zhe dit besparen. Nee, Solar had liever de enige winnaar geweest – maar zhe was blij dat zhe Kasa nu in de gaten kon houden. En eigenlijk was het ook wel fijn om met iemand te kunnen praten die niet alleen hetzelfde had meegemaakt, maar ook dezelfde achtergrond had.
Het tweede voordeel, wat was dat ook alweer? Solar liep peinzend de kamer in waar, naar alle waarschijnlijkheid, de meeste begeleiders zich zouden opsluiten voor de duur van de Spelen. Zhaar emoties hadden haar vorig jaar van zhaar slaap gehouden, dus daar had zhe dit jaar rekening mee gehouden. Zhe had slaapmedicatie geregeld en hoewel zhaar nacht nog steeds was gevuld met terreur, was zhe in ieder geval iets minder zombiemodus dan vorig jaar. Opzich waren zhaar nachtmerries niets nieuws, het enige was dat de pillen haar wel een beetje wazig maakten. Wat was dat andere voordeel toch ook alweer?

Solar deed de deur achter zich dicht en zhaar blik viel op het lichtblauwe pak met gouden stiksels wat vandaag voor zhaar klaar had gelegen. Dát was het andere voordeel! Hoewel ze in het district in haar normale kleding liep en daar enorm comfortabel in was, waren de dingen waar het Capitool mee op de proppen kwam toch wel heel erg speciaal. Mode was sowieso zhaar ding geweest, en zhe had de tip gekregen dat het oppikken van een bepaalde hobby toch wel gunstig was voor de kijkers. Solar droeg zhaar outfits slechts één keer; daarna werden ze verkocht aan fans en verzamelaars. Van sommige outfits, zoals deze, vond Solar dat jammer. Het was echter met een reden; het geld gebruikte ze om subtiel de economie in District 4 te spekken, of het nou was door zelf kleding te maken met zelfgekocht textiel en dat vervolgens weg te geven, of door een extra muntstuk in de handen te proppen van de bakker. Solar wist dat zhaar geld nooit op zou raken, tenzij zhe all-out zou gaan in het Capitool. Maar voor nu was dat niet het plan. Solar had problemen, maar zhe had ook waardigheid. Ergens.

Het scherm stond al aan, waarop momenteel de commentatoren nog druk in gesprek waren terwijl er een tikkende klok in de hoek van het scherm aftelde totdat de Spelen zouden beginnen. Solar plofte op één van de comfortabele banken en trok zhaar benen op totdat zhe als een half balletje met zhaar hoofd op zhaar knieën rustte. Zonder te zien wat er gebeurde keek zhe naar het scherm, pas zhaar ogen van het beeld losscheurend toen zhe een plof naast haar voelde. Solar bewoog haar hoofd een stukje opzij en zag vanuit zhaar ooghoek iemand die waarschíjnlijk Madelynn was. Solar kon geen energie vinden om zhaar hoofd helemaal op te tillen.
“Hoi.” De enige persoon die nog doodser kon klinken dan Solar zelf, was, inderdaad, Madelynn.
“Hoi. Zin in?”
“Ontzettend.” Solar grinnikte. Zhe was blij met Lynn, waarmee zhe vaak op één golflengte leek te zitten. Het was jammer dat ze elkaar alleen in dit soort barre tijden konden zien. Aan de andere kant waren dit ook de tijden waarbij ze elkaar het hardste nodig hadden.

“Oh, kijk! De Arena!” Klonk een stem met zo een zwaar Capitool-accent dat Solar er spontaan misselijk van werd. Zhe ging verder overeind zitten, geconcentreerd en alert. Hoewel zhe niks échts voor zhaar vriendinnen kon doen, wilde zhe zo veel mogelijk te weten komen over de Arena in de hoop dat zhe Ikram en Mickayla zou kunnen helpen. De andere schermen floepten aan en lieten vanuit meer hoeken de Arena zien. Het betrof een prachtig paleis, voor wat Solar kon zien. Zhe floot zachtjes. In tegenstelling met die waardeloze woestijn waren alle andere Arena’s tot nu toe goud geweest. Solar durfde te zweren dat ze af en toe nog steeds zand tegenkwam.

“Wat-“ De Tributen stonden in de paleistuin, om de Hoorn heen zoals altijd. Ze leken echter niet alleen te zijn. Vier gigantische beelden keken naar de Tributen, en het was niet moeilijk om ze te herkennen. Solars wenkbrauwen schoten omhoog toen zháár beeld voorbij kwam. Zhe zag de wapens die zhe had gehad om de laatste klappen uit te delen, en haar adem stokte. Alsof zhaar nachtmerries nog niet erg genoeg waren, moest zhe dus ook nog even tijdens zhaar wakkere momenten hier doorheen? Fijn.
“Waarom kijkt die van jou een andere kant uit?” Vroeg een stem achter zhaar. Solar keek nog eens goed en zag toen wat de stem bedoelde. Drie beelden – Sage, Madelynn, en Kasa – keken naar de Tributen voor hen. Solars beeld was echter gedraaid, en keek naar iets wat verder weg was. Solar volgde de kijkrichting op de verschillende schermen, compleet vergetend dat de Spelen elk moment écht van start ging. De camera verschoot en had nu de verdieping boven de paleistuin in beeld. Er stond een flinke rij beelden, die Solar eerst niet kon plaatsen. Toen zag zhe echter een bekend gezicht. Kye. Zhaar districtgenoot die zhe niet had kunnen redden. En zhe zag Natalia, haar bondgenoot, die ze ook niet had kunnen redden. En ze zag – Solar vloekte. “Valeria.”
De naam was niet meer dan een fluistering, gesmoord bij het geluid van het startschot en van Solar die van de bank afsprong, bleker dan ze ooit had gezien. Zhaar hart bonkte in haar keel en het zweet brak zhaar aan alle kanten uit. Zhaar eerste instinct was het halen van een glas water, want als ze zichzelf niet snel in de hand kreeg, zou zhe gek worden. En dat was ook wat zhe in eerste instantie deed. Het tweede wat zhe pakte, was een klein dienblad, waarop zhe meerdere glazen zette die zhe vulde met drank. Zhe liep terug naar de bank en zette het dienblad voor zich op de tafel, waarna zhe zich hielp aan een glas.

“Ik hoef geen commentaar,” zei Solar vast, voordat er commentaar zou komen. “Bonuspunten voor iedereen die meedoet. Drinken als je iemand ziet die je persoonlijk kent, hetzij levend of van steen.” En atten als je ze hebt vermoord, dacht Solar er grimmig achteraan.




tl;dr
- Solar zit op een bank waar Madelynn naast komt zitten (godmode toestemming)
- Zhe flipt hem lichtelijk als zhe de beelden ziet.
- Zhe vindt het een mooie tijd voor alcohol Madelynn 2.0

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alexandra Leifsson
Begeleider District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 300
Registratiedatum : 13-03-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Begeleider district 3
Leeftijd: 35

Onderwerp: Re: Drink, Drank, Potentially Drunk | ma jul 23, 2018 10:33 pm

Alexandra rolde tegenwoordig elke ochtend slaapdronken uit bed zonder ook maar moeite te doen om haar korte haar te fatsoeneren. De glinsterende bling van het Capitool had er nog nooit zo grauw uitgezien. Mijn god, ze probeerde het. Ze probeerde echt de energie op te brengen om voor Lennox en Capri klaar te staan. Maar na vier jaar begonnen de adviezen steeds wranger te klinken. Maak vrienden. Val niet op. Wees interessant. Val niet op. Oefen goed. Maar val niet op. Werk samen. Maar kies ook voor jezelf. Er waren te veel variabelen om een goed advies te kunnen geven. En met haar twee tributen van dit jaar vroeg ze zich in alle eerlijkheid af of het überhaupt zin had.

Niet dat ze dat in hun gezichten zou zeggen. Maar nu Lennox en Capri in de hovercrafts geladen waren kon ze de optimistische houding even laten varen. Het was alsof een last van haar schouders viel – en daar voelde ze zich onmiddellijk schuldig over. Alex trok dezelfde mosgroene jumpsuit aan die ze gisteren had gedragen, te afgepeigerd om een nieuwe outfit uit te zoeken.

In de begeleidersruimte zat ze stilletjes voor zich uit te staren, in gedachten verzonken. Wat moest ze doen? Focussen op Capri, degene waarmee ze zich het meeste identificeerde? Of Lennox, die ondanks haar blauwe haren toch echt uit District 3 kwam en er fysiek gezien beter aan toe was. Duivelse dilemma’s, keuzes waarvoor ze nog niet klaar was. Alex zuchtte. Misschien moest ze toch maar de gemakkelijke keuze maken en ontslag nemen. Maar het zeurende stemmetje in haar achterhoofd herhaalde wat ze gehoord had. Ze had vermoeden al, maar nu was het bevestigd. Als zij stopte werd haar District opgescheept met een leeghoofdige Capitool poppetje. Dat gegeven woog zwaar op haar hart.

Het spektakel begon meteen denderend. Een paleistuin. Gigantisch, en ergens hoopgevend. Capri zou hopelijk betere kansen hebben in deze urbane omgeving. Maar dat sprankje vreugde was van korte duur. Tien seconden duurde het voordat het Capitool haar weer met de neus op de feiten drukte. En hoe. ‘’Wat de...” mompelde ze, en aan het geroezemoes uit de ruimte te horen was ze niet de enige die zo geshockeerd reageerde. Toen de camera’s over lange rijen stenen beelden zoefden werd Alex volkomen stil. Het was niet alleen het feit dat ze de tributen zelfs na hun dood geen rust gunden. Of dat hun moord verheerlijkt werd door de winnaressen als gigantische strijdsters neer te zetten aan hun voeten, Nee, vooral de moorddadige blikken die op de gezichten van de tieners geetst waren raakten haar. Lieve Llew. Vurige Flaire – de enige waarbij de blik enigzins treffend was. En haar partner, de stille, bedachtzame Oliver. Gracie en Eugine, met hun harten van goud. Ze zag ze nog zo voor zich. Hete tranen welden op in haar ooghoeken, haar mondhoeken trilden. Rook. Toby. Het tweetal wat zo veelbelovend was en zo plotseling tot hun einde gekomen was. Het werd haar te veel. Alex draaide zich weg van het grote scherm dat bij haar bank stond.

Haar troebele blik viel op Solar, die met een dienblad aan kwam sjouwen, en in een vlaag van impulsiviteit stond ze op en volgde de gekrulde winnaar. De tafel werd gevuld met drank en Alexandra schoof een stoel bij. Ze pakte een glas en zette dat aan haar lippen. Pas nadat ze die half leeg had gedronken zette ze hem weer neer op haar leuning en keek het groepje aan. “Ik weet niet precies hoe dit werkt –” Drankspelletjes waren niet Alexandra's forte. Maar dat vogelde ze vanzelf wel uit. Wat kon je immers verkeerd doen bij drinken? Als haar vader het kon... Verbitterd snoof ze om haar neus op te halen. “-maar dat maakt volgens mij weinig uit,” zei ze, waarna ze met de rug van haar hand het tranenspoor van haar wang veegde. Charmant zijn kwam op een ander moment wel weer – net als de verstandige volwassene uithangen. “Op hen,” prevelde ze dan schor, terwijl haar gedachten weer terug gleden naar haar gevallen tributen. De tweede helft van haar glas verdween nog soepeler dan het eerste deel in haar keel. Lekker vond ze het niet, maar de brandende sensatie hield de tranen in ieder geval weg. En dat was fijn, net zoals de warme gloed die door haar lijf verspreidde. Misschien zat alcohol zuipen wel echt in haar DNA.

OOC: Cheers?  Crying

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amathist Jewel
Begeleider District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 68
Registratiedatum : 01-11-16
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Begeleider District 1
Leeftijd: 29 Jaar

Onderwerp: Re: Drink, Drank, Potentially Drunk | do aug 02, 2018 7:04 pm

Vandaag was het moment dan eindelijk daar, de eerste dag van de Spelen. Matt had hier toch wel een beetje naar uitgekeken. Niet, omdat hij de Spelen leuk vond en graag wilde dat ze van start zouden gaan, maar omdat het essentieel was voor het plannen van een strategie om te weten op wat voor terrein je eigenlijk te werk zou gaan. De afgelopen dagen had hij zijn best gedaan Crystal en Neo zo goed mogelijk voor te bereiden aan de hand van de informatie die hij had; over zowel zijn eigen Tributen als over de anderen. Hij had hen zoveel mogelijk tips en trucs geleerd, maar had het gevoel dat er nog meer was dat hij kon doen. Ja, het was een leuke uitdaging een strategie te verzinnen wanneer je niet alle stukjes van de puzzel bezat, maar het gaf hem ook een vervelend gevoel van onvolledigheid. Hij wist dat, hoe goed zijn plan ook kon zijn, hij niet perfect was, omdat hij de belangrijke variabelen miste van de Arena, diens omgeving en de beschikbare middelen. Ieder jaar was de Arena weer anders geweest en ieder jaar had Matt zijn best gedaan vanuit District 1 een goede strategie op te zetten die, zo hoopte hij, ook bij Jennifer op zou zijn gekomen. Hoewel District 1 nu ieder jaar had verloren, hadden ze wel ieder jaar weer een stukje bij geleerd en Matt was van plan alle geleerde informatie van de afgelopen jaren samen te voegen en dit vijfde jaar het jaar van District 1 te maken. Met dat in zijn hoofd stapte hij met rechte rug, strakke blik en neutraal gezicht de ruimte in vanuit waar hij de komende tijd zijn Tributen zou volgen, strategieën zou bijstellen en sponsoringen zou regelen.

De ruimte was vol, met zowel mensen als zit mogelijkheden en schermen. Hij liet zijn ogen over de mensen glijden en kon gemakkelijk aanwijzen wie uit het Capitool kwam en wie niet. Wat hem nog altijd het meest tegen de borst stootte waren echter de Avoxen. Hij wist wat ze waren en vreesde de dag dat hij iemand tegen het lijf zou lopen waarmee hij samen had gevochten tijdens de Donkere Dagen, want er waren meerdere van zijn mede-strijders opgepakt en weggevoerd om nooit meer terug te keren. Je tong verliezen en gedwongen worden de rest van je leven je ergste vijand te dienen, dat was haast een nog ergere straf dan de dood. Matt bleef in de buurt van de deur staan, zijn handen in zijn zakken gestoken, terwijl hij vanaf deze hogere positie perfect zicht had op alles en iedereen. Het was strategisch altijd heel slim om bij de deur een paar treden te hebben die je naar de lager gelegen stoelen en tafels brachten. Op die manier had je als binnenkomer vol zicht op de zaal en kon je bekenden gemakkelijk spotten. Daarnaast hadden de aanwezigen in het lagere gedeelte ook perfect zicht op de deur en kon niemand onopgemerkt de zaal binnen komen of verlaten. Matt gaf altijd voorkeur aan het hogere gelegen punt, om de eerste reden; perfect overzicht en een optie om intimiderend op iemand neer te kijken mochten vervelende types op het idee komen hem te naderen. Dat iedereen hem dan ook goed kon zien was een verwaarloosbare bijkomstigheid.

De schermen in de zaal begonnen op te lichten en de eerste beelden van de arena werden zichtbaar. Matt hield zijn adem in en fronste lichtjes toen hij zag wat de Arena van dit jaar leek te zijn; een enorm paleis in het midden van een bos. Genoeg plekken om je te verstoppen, hinderlagen en vallen te bouwen en anderen klem te lopen. Ruimtes om, waarschijnlijk, enigszins comfortabel te slapen, maar de vraag was; hoe kwamen ze aan eten? Er stond een enorme fontein op de binnenplaats, maar in hoeverre het water drinkbaar was, was nog maar de vraag. In de vorige Arena was het water uit de fontein drinkbaar geweest en er was ook verdacht veel eten aanwezig geweest, als je maar wist waar je het moest zoeken. Matt vermoedde dat er vast wel iets eetbaars in het bos te vinden was, mits de Tributen daar konden komen natuurlijk. Verwachten dat de keukens die, hoogstwaarschijnlijk, in het paleis verborgen waren eten zouden bevatten zou naïef zijn. Even werd Matt afgeleid uit zijn gedachten toen opeens tot hem doordrong dat er allemaal beelden om de hoorn en de Tributen heen waren geplaatst. Vier grote beelden, die de vier huidige winnaressen voorstelden, en om het plein heen, op de rand van ieder dag, alle tributen die tegenover hen gevallen waren.

Matt versmalde zijn ogen tot spleetjes en vroeg zich af wat voor vreemde grap dit was. Vanuit zijn ooghoek zag hij opeens iemand opstaan en weglopen. Kort maakte hij zijn blik los van het scherm om Solar, eerste winnares van District 4, weg te zien lopen van haar plaats op een bank. Hij richtte zijn blik weer op het scherm en keek naar de 8 Tributen die District 1 over de jaren al verloren had. Lana en Hugo, het meisje dat een pijnlijke dood stierf door in een gat met staken te vallen en de jongen die het tot de top 4 schopte, waarmee hij het hoogste was geëindigd van alle Tributen die tot nu toe voor District 1 mee hadden gedaan. Michelle en Lincoln, waarbij tegen alle verwachtingen in de blondine het langer vol had gehouden dat de jongen waar iedereen zijn hoop op had gevestigd. Natalia en James, de zus van de jongen die hen in de eerste Spelen zo ver bracht en de jongen die duidelijk niet goed bij zijn hoofd was geweest en over boord viel van het schip nog voor de Spelen goed en wel echt waren begonnen. En dan natuurlijk het afgelopen jaar met Avery en Lucca... Matt zelf had weinig gehad met de tieners, afgezien van degenen die in het Trainingscentrum hadden getraind. Lincoln, Natalia, zelfs kleine Avery, al was die vooral langsgekomen om te protesteren tegen Jennifer. Een kleine glimlach gleed over zijn lippen. Hoewel hij het meisje geen winkans had toegekend, miste hij haar pittige karakter wel. Ergens vermoedde hij dat Jennifer er daarom ook voor had gekozen haar dochter als tweede naam "Avery" te geven, al scheen dat niet door iedereen even gewaardeerd te worden.

Zijn blik gleed weer naar de mensen "onder" hen. Solar was op weg terug naar haar bank met in haar handen meer alcohol dan goed voor haar kon zijn, al snel gevolgd door Alexandra. Matt zijn blik vernauwde zich toen hij zag dat de vrouw zich bij Solar en Madelynn voegde en zowaar leek te gaan drinken. De woorden van Jennifer schoten nog altijd door zijn hoofd. De woorden die hem aanraadden contact te zoeken met de begeleidster van District 3 in de hoop op een sterke samenwerking. Hij had nog geen tijd gehad (lees: de tijd genomen) om met haar te spreken,omdat hij nog niet wist in hoeverre een samenwerking met Alexandra en haar Tributen zin zou hebben voor een toe te passen strategie. Nu de Spelen begonnen waren had een samenwerking opzetten nu ook geen zin meer, maar wellicht voor het jaar erna.. Als de vrouw ten minste goed was in wat ze deed.. en wat ze nu liet zien sprak hem niet echt aan. Matt bestudeerde nog even het scherm, waarop nu ook langzaam de Tributen te zien waren. Het ging bijna van start en eigenlijk wilde hij geen seconde missen. Toch besloot hij richting de drie drinkende dames* te lopen, met name Alexandra als doelwit. Hij ging achter haar staan zodat ze hem minder goed kon zien en zodat hij zelf het overzicht op de schermen kon bewaren. 'Ik kan me niet voorstellen dat alcohol ervoor zal zorgen dat je Tributen het beter zullen doen dit jaar,' sprak hij niet al te vriendelijk tegen Alexandra, waarna hij zijn blik over Solar en Madelynn liet glijden. Eigenlijk was zijn stem neutraal, zoals die altijd was, maar vaak kwam zijn toon heel anders over dan hij het bedoelde. Vreemd, heel vreemd. De twee winnaressen nam hij het niet heel erg kwalijk dat ze dronken. Het was in eerste instantie niet hun taak de Tributen te begeleiden, maar een begeleider hoorde zijn, of in dit geval haar, hoofd nuchter te houden. 'Een goede strategie bedenken zal niet gaan als je gedachten bedwelmd zijn.' En met die woorden startte op het scherm de Spelen.

OOC: *In Matt zijn ogen is Solar een meisje, sorry Dion Innocent Also o joy, happy Matt is here to join the parteh!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Drink, Drank, Potentially Drunk |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Drink, Drank, Potentially Drunk

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Just a drink [Deidara]
» {Open} ► You were so drunk ...

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: 5de Hongerspelen :: Het Capitool-