Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [Dag 3] Twee plus twee is vier

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Gabriel Katz
District 7
avatar

PROFIELAantal berichten : 79
Registratiedatum : 18-03-18
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Scholier / Uitvaartondernemer
Leeftijd: 14

Onderwerp: [Dag 3] Twee plus twee is vier | ma nov 05, 2018 8:02 pm

In de gele slaapkamer was het rustig. Er had een tijd geleden alweer een kanonsschot geklonken, maar nu was het weer stil. De muizen knaagden aan hun kruimels en de vier tributen hadden ook wel wat te eten gelust, maar hielden zich in om hun karige voedselvoorraad niet meteen uit te putten. Nadat Neo het koord naar het bed had vastgepakt, had de groep even getwijfeld wat te doen. Spring stond niet te springen om erachter te komen wat er zou gebeuren als hij eraan trok, terwijl Gabriel Neo's nieuwsgierigheid juist wel deelde. Uiteindelijk had Opal de knoop doorgehakt. "Het lijkt me geen goed idee", had ze gezegd en Neo had het koord met enige tegenzin losgelaten. Hun plannen leken voor hierna stilgezet, niemand zei nog iets over het zoeken naar een trap. Gabriel hield zich vooral bezig met de muizen, maar zowel hij als Neo wierp af en toe een verlangende blik op het koord en ook Spring leek nieuwsgierig, iemand inspecteerde het plafond om te zien of dat iets kon vertellen over waar het koord heen leidde maar werd er niets wijzer van. "Mijn hemel, stop toch eens steeds naar de ding te kijken, als..." Opal kon niet meteen een goede vergelijking bedenken. Als muizen naar kruimels, dacht Gabriel. Als motten naar een vlam. "Wie zegt dat er iets slechts zal gebeuren?" zei hij. "Misschien komt er wel confetti uit. Of, oké, misschien geen confetti. Maar het kan iets goeds zijn. Het geluk is met de dapperen, toch?" "Ja, en nieuwsgierigheid doodde de kat. Ik ken ook spreekwoorden, Gabriel", wierp Opal tegen. Ze was even stil. "Nou, ga jullie gang maar", zei ze toen. "Dood gaan we toch wel. Misschien versnelt dit het, misschien vertraagt het het. Wat maakt het ook uit." De anderen keken haar afwachtend aan om te zien of ze niet van gedachten zou veranderen, en Neo's hand ging weer naar het koordje.

Er klonk een harde klap en het werd stikdonker in de kamer.

Gespannen zat het viertal in het donker. Zelfs de muizen waren even stil voor ze weer verder scharrelden. Waren dat voetstappen die ze hoorden op de gang? De deur van de kamer ernaast? Als het al iets meer was dan hun verbeelding, kwam het in ieder geval niet dichterbij dan dat. Een tijdlang zei niemand een woord, maar toen er na lange tijd nog steeds niets verschrikkelijks gebeurd was, durfden ze wat te ontspannen. Iemand testte of de deur nog wel open kon, dat bleek gelukkig geen probleem. Sterker nog, op de gang kwam nog zonlicht binnen. "Nu het toch donker is", begon iemand uiteindelijk, "misschien een goed moment voor een dutje?"

En zo brachten ze de rest van de dag door in de donkere kamer. Gabriel zette nog even een muziekje op voor het slapengaan met zijn muziekdoosje, maar zei niets over Mineko, om niet weer een discussie met Opal uit te lokken. Ze hielden in tweetallen de wacht, eerst Opal en Spring, daarna Gabriel en Neo, en er werden weinig woorden gewisseld, om het andere tweetal niet te storen in hun slaap.

Het volkslied klonk. "Even kijken", fluisterde Gabriel gauw en zonder af te wachten of een van zijn kamergenoten hem volgde, glipte hij de gang op. Nu ben ik een schim achter een raam op de eerste verdieping, dacht hij. Was er nu ook iemand op de binnenplaats die verbaasd opkeek? Hij keek snel naar beneden - ook om te zien of de bloemen nog op de fontein lagen - maar richtte zijn aandacht toen op de hemel. Twee kanonsschoten hadden er geklonken, die dag, en dat maakte vier doden. Wie waren het geweest, vandaag, wie waren er dood? Alle gezichten schoten door zijn hoofd, alle mensen met wie hij had gepraat, gelachen zelfs. Twee portretten verschenen in de lucht. Maggy Swan, het kleine meisje dat die ene keer te laat bij de training was geweest. Een van de zwakkeren, echoden Springs woorden onwillekeurig door zijn hoofd. En Ella Stone uit district 11. Hij had haar nauwelijks gesproken, ze was erg op zichzelf geweest. Hij zuchtte en legde zijn handen op de vensterbank. Zijn bloemenkroon lag nog in de kamer, op het nachtkastje naast het bed. Zouden de anderen het goed vinden als hij twee bloemen opofferde aan de nagedachtenis van de twee overledenen?

Samenvatting:
- Het viertal is in de gele slaapkamer (39). Neo, wilde aan het koord trekken, Opal was het er niet mee eens.
- Na een tijdje stemt ze toch toe, maar op dat moment klappen de luiken dicht.
- Ze doen een tijdje niets en besluiten dan maar een dutje te gaan doen. Gabriel laat het muziekdoosje even wat spelen voor het slapengaan.
- Ze slapen om de beurt terwijl steeds twee mensen de wacht houden.
- Het volkslied klinkt, Gabriel (misschien gevolgd door een of meer van zijn kamergenoten?) gaat de gang op en kijkt door een raam naar de binnenplaats en naar de portretten in de lucht.
- 00:00

Het bed kraakt en piept. Ervan uitgaand dat ze in het bed slapen: het stort op een gegeven moment in, waarbij Opal een buil op haar hoofd oploopt en Crystal wat blauwe plekken.

_________________
So keep your head up in the clouds / live tomorrow now
Run rings 'round roses 'til we all fall down
Keep dancing til your last song's sung / 'til your last breath's done
Run rings 'round roses 'til we all fall down
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Crystal Forrest
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 46
Registratiedatum : 16-08-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Bedelaar
Leeftijd: 12 Jaar

Onderwerp: Re: [Dag 3] Twee plus twee is vier | vr nov 16, 2018 4:23 pm

Omdat ze samen de eerste wacht op zich namen, had Spring de tijd om Opal een beetje beter te leren kennen. In eerste instantie wist ze niet goed of ze dat wel wilde, want Opal leek niet de meest gezellige persoon op aarde, maar ze had weinig beters te doen. Het was donker en er leek nergens gevaar te loeren. Op fluisterende toon probeerde Spring dus een gesprek aan te gaan en ontdekte ze dat Opal weliswaar saai was, maar daardoor niet per se onaardig. Vooral een beetje té praktisch eigenlijk, ze praatte niet graag over dingen die er nu niet toe deden.

Het doodde de tijd en Spring was opgelucht toen ze de wacht konden wisselen met Gabriel en Neo. Opal en Spring kropen in het bed. Het bed was zachter, fijner, dan het bed thuis, moest Spring toegeven. Toch vond ze het moeilijk om de slaap te vatten. Het voelde gewoon verkeerd om rustig te gaan slapen in dit vreemde huis. Uiteindelijk doezelde ze toch in en sliep ze totdat ze ruw wakker werd gemaakt door een instorten bed. Spring slaakte een gil, synchroon met Opal, die zich ook niet stil had kunnen houden.

Even dacht Spring dat ze aangevallen werd, maar toen besefte ze dat het bed ingestort was. Een soort van aanval, maar geen dodelijke. Gabriel en Neo waren in een mum van tijd bij het bed en haalden op de tast (het was nog steeds pikkedonker) wat hout weg. ‘Alles oké?’ vroeg Neo. Spring inspecteerde haar eigen lichaam, maar voelde weinig pijn. ‘Alleen wat blauwe plekken denk ik,’ zei ze, terwijl ze haar benen en armen testte op beweeglijkheid. Haar hart ging als een razende tekeer, zo hard was ze geschrokken. Ook Opal gaf aan dat ze in orde was. ‘Ik kreeg een flinke klap op mijn hoofd,’ zei het meisje zacht. ‘Maar het gaat wel.’

Ze bleven nog even in het ingestortte bed zitten, totdat hun hartslagen weer op een normaal tempo waren. ‘Ik schrok me echt rot!’ fluisterde Spring. ‘Ik ga nooit meer op een bed liggen.’ Gabriel was inmiddels op zoek gegaan naar zijn bloemenkroon. ‘Vinden jullie het goed als ik twee bloemen offer voor de twee overleden tributen?’
‘Wie waren het?’ vroeg Opal.
‘Maggy en Ella,’ antwoordde Neo, die met Gabriel mee gekeken had toen de portretten in de lucht waren verschenen.

‘Oh, doe dan maar,’ zei Opal. Spring vroeg zich af of haar antwoord anders was geweest als Jean-Marie één van de doden was geweest. Ze had die nacht geleerd dat Opal een hekel aan hem had en iedereen de overwinning gunde, behalve hem. Gabriel ging in het donker de kamer weer uit, met de bloemenkroon in zijn hand. Spring voelde niet de behoefte om met hem mee te gaan. Bloemen offeren was niet iets wat bij haar zou zijn opgekomen, ze voelde maar weinig medelijden met de mensen die al gestorven waren.

Toen Gabriel weer terug was, bleven ze nog even in de gele kamer. Ze spraken wat ideeën door. Of ze nog aan een koord wilden trekken, of dat ze nu een weg naar boven zouden gaan zoeken, of een andere kamer zouden openen, of moesten ze hier nog even blijven? Uiteindelijk besloten ze terug te gaan naar de grijze kamer. Blijven bleek in ieder geval géén optie, want zowel Opal als Spring was erg geschrokken van het instortende bed. Op hun hoede stapten ze de gang weer op, terug naar de grijze kamer.

Tl;DR:

- Spring en Opal leren elkaar wat beter kennen
- Spring en Opal lopen lichte schade op door het instortende bed
- Gabriel gaat bloemen offeren aan de doden
- Ze besluiten met z’n vieren terug te gaan naar de grijze kamer
- Het is inmiddels 1:30

Op de gang is in ieder geval geen NPC te bekennen.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

[Dag 3] Twee plus twee is vier

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» [Gevonden]Twee vijanden binnen de clan + Maat
» ~I can't say why...~

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: 5de Hongerspelen :: De Arena-