Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Start of a New Chapter

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2098
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: Start of a New Chapter | zo okt 19, 2014 9:48 pm

Ergens was het idee ontstaan om met z’n zevenen de gehele boete te kijken in het duurste restaurant van de stad. Tyrell wist niet precies bij wie, en ook niet waarom hij ermee had ingestemd. Waarschijnlijk kwam het idee van Camilla, die dit jaar voor het eerst in het spelmakersteam zat, ter vervanging van Caesar die zich letterlijk de dood in had gezopen. Ze leek nogal vastbesloten om een soort vriendengroepje van de spelmakers te maken. God mocht weten waarom, want de meeste spelmakers wilde je liever niet als vriend hebben. Tenminste, zo dacht Tyrell erover.

Er was dus Camilla, Camilla Wheelbarrow om precies te zijn. 28 jaar oud, haar haren altijd in een kleurpalet met vier verschillende “kleuren” geverfd (in dit geval zwart, wit, paars en felroze), en haar kleding was over het algemeen gecombineerd met een corset.
Naast haar zat Junius Cane, die Camilla tot in den treure aanbad. Met zijn 22 jaar was hij de jongste van de groep. In eerste instantie was had hij een vrij district-achtig voorkomen gehad, totdat Camilla werd aangenomen. Sindsdien droeg hij zijn haar als een punker, geverfd in rood en zwart, met nog enkele plukken ongeverfd blond.
Daar weer naast zat Maximianus Throne, die het beste omschreven kon worden als een dikke, kale veertiger. Zijn oorspronkelijke huidskleur was niet meer terug te vinden onder alle tatoeages; tatoeages van allerlei exotische dieren, met felle kleuren, en graffiti-achtige letters.
Naast Maximianus zat de 38-jarige Vespasianus Vinegar. Hij was mager en lang, bijna twee meter, en had kort zwart haar. Hij had een sikje dat in twee vlechtjes was gevlochten en droeg altijd een smoking, met een overhemd in een felle, haast lichtgevende kleur (vandaag groen), en een zwarte vlinderdas. Zijn ogen, met kleurcontactlenzen die matchten bij zijn overhemd, leken altijd eerder te staren dan te kijken.
De vijfde spelmaker was Quinten Junior. Tyrell vergat altijd zijn echte achternaam. Quinten was laatst 45 geworden en schaamde zich daar niet voor, iets wat een zeldzaamheid was in het Capitool. Hij was vrij down-to-earth vergeleken met de andere spelmakers. Het meest opvallende aan hem was zijn donkerblonde haar, dat bijna tot aan de grond reikte.
Ten slotte was er Antonius Snowneedle, die puur kwam voor de alcohol. Alle spelmakers lusten wel een wijntje, maar als antonius het woord alcohol dacht op te vangen, begon hij te glimmen en keek hij hebzuchtig rond om te zien waar hij dat dan kon krijgen. De enige reden waarom hij was aangenomen als spelmaker, was omdat zijn dochter bevriend was met Cecilia en hij veel geld had. En oke, af en toe, wanneer hij goed dronken was, kon hij best gave ideeën hebben.

En dan was er dus Tyrell, die niks van zijn collega’s moest hebben. Toegeven, hij had zelf medezeggenschap gehad in wie er werd aangenomen en dit waren de minst irritante mensen geweest. Het liefst had hij de hele arena in zijn eentje uitgedacht en ontworpen, maar dat was helaas onmogelijk.

Het zevental zat om een ronde tafel, in een halve cirkel zodat ze allemaal goed zicht hadden op het enorme beeldscherm dat een eindje verderop hing. Een wit tafelkleed lag op de tafel, en daar weer op lag zilver bestek te wachten tot het tijd was om te eten. Dat zou echter nog wel even duren, want de boete zou lang duren en ze zouden pas tegen het einde van de uitzending aan het diner beginnen. Tot die tijd werden er wel hapjes af en aangevoerd. En drinken. Heel veel drinken.

Tyrell, die als laatste was komen aanzetten, kreeg al meteen een glas rode wijn in zijn hand gedrukt toen hij naast Camilla plaatsnam en zijn stoel heel subtiel een stukje draaide zodat hij meer naar het scherm gericht zat, dan naar zijn gesprekspartners.
Juist op dat moment ging de TV aan en verscheen het logo van Panem.
‘Ah, je bent precies op tijd!’ zei Junius met een slijmerige grijns. Tyrell en Junius wisten beiden dat ze elkaar niet mochten, maar Junius deed toch altijd zijn best om te slijmen, omdat hij geloofde dat hij dan misschien ooit wat meer inspraak in de arena kon krijgen. Tyrell reageerde niet op de woorden. Hij wist dat hij precies op tijd was, dat hoefde zo’n snotneus hem niet te vertellen. Hij was expres niet eerder weggegaan om niet te lang in de aanwezigheid van zijn collega’s te hoeven verkeren, en hij was ook expres niet later weggegaan omdat hij wel graag de boete van begin tot het einde wilde zien.

De uitzending begon zoals gewoonlijk bij District 1, waar Jennifer Lockheart de namen van de tributen op las. ‘Knap, maar weerloos,’ merkte Antonius – nu al bijna dronken – op toen de eerste naam werd genoemd. ‘Tssk,’ reageerde Camilla daar op. ‘Jij vindt alle vrouwen weerloos. Je zult nog versteld staan van wat zij allemaal kan!’
‘Alsof je dat nu al kunt zeggen,’ merkte Tyrell op, terwijl de naam van de jongen werd geroepen. Lincoln Wells. ‘Onthoud die naam,’ zei Maximianus op een samenzweerderige toon. ‘Die gaat het nog ver schoppen!’
En zo ging het door. Bij elke nieuwe naam die geroepen werd, probeerden de spelmakers een schatting te maken: hoe ver zouden de tributen het schoppen? Zij wisten hoe de arena eruit zag, wat hen een lichte voorsprong gaf op de andere Capitoolbewoners, maar niet veel. Je kon aan iemands uiterlijk niet zien of hij beter functioneerde in warmte, of in kou. Of hij kon zwemmen, of niet. Of hij snel kon rennen, of altijd over zijn voeten struikelde.

‘JAAA!’ een onverwachte kreet vanuit de televisie, terwijl het meisje van District 3 het podium op stormde. Tyrell keek opzij, naar de anderen die al net zo verbaasd leken als hij. Wat was dit voor gestoord kind dat zo enthousiast was? Had ze zich soms al helemaal voorbereid op de Spelen? Of had ze zelfmoordneigingen? Wilde ze de gevallen tribuut van vorig jaar wreken? ‘Hou die maar in de gaten,’ zei Tyrell tegen Maxianus. ‘Die vermoord de rest van de tributen al tijdens de training.’ Daarop werd instemmend geknikt. De jongen die volgde, ene Oliver Sterling, maakte heel wat minder indruk.

Tyrell liet zijn glas opnieuw vullen terwijl de jongen uit 3 naar het podium werd geloodst en vroeg zich af hoe elk van die kinderen aan zijn einde zou komen. Hij hoopte dat ze de arena ten volle zouden benutten voordat ze stierven in hun poging te overleven.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Nike Foxglove
Presentator
avatar

PROFIELAantal berichten : 691
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Presentatrice
Leeftijd: 28

Onderwerp: Re: Start of a New Chapter | ma okt 20, 2014 12:52 am

Een sierlijk glas, gevuld met een heerlijke witte wijn, woog licht in haar hand toen ze deze aanpakte van de barman. Nikephoros speelde er even mee, draaide het glas zachtjes in het rond en bewonderde de helderheid van de vloeistof, alvorens ze het in enkele slokken achterover sloeg. Op dit moment kon zelfs de duurste wijn van het Capitool haar niet verblijden of de gebeurtenissen van eerder die avond doen vergeten; daar had ze op zijn minst iets met een hoger alcoholpercentage voor nodig. Dit gaf ze ook door aan de barman; die wijn mocht hij wel bij zich houden.

--

Ze zette het glas whisky aan haar mond en liet de drank haar van binnen opwarmen. Het glas werd neergezet, er werd gebaard naar de barman. Die hufter… Hoe had hij het lef gehad? Nog een glas werd achterovergeslagen. Pffft. Alsof ze daar ooit in zou trappen. Alsof ze ook maar iets van hem aan zou nemen. PATS. Het derde glas werd net iets te hard teruggezet op de houten ondergrond. Enig persoon met ogen en aandacht voor de tv de laatste tijd wist wel dat ze geen hoedenpersoon was. Slok. Pats. Die gladde, verraderlijke glimlach. Die sluwe ogen die haar aanvankelijk hadden aangetrokken. Wat een gluiperd. De nieuwste lading whisky onderdrukte de rilling die ze voelde bij het denken aan zijn gezicht. Hij had met haar gevoelens gespeeld! Hij had haar misleid. Hufter!. Pats. Hufter én een klootviool. Pats. Al die moeite, al die dates… Pats. En uiteindelijk? Pats. Die klootviool wilde alleen zijn beroemde hoeden op tv hebben tijdens de uitzendingen van de Hongerspelen.

Overigens was het begin daarvan, namelijk de uitzending van de Boete, bijna aan de beschonken Nike Foxglove voorbijgegaan. Op de een of andere manier had ze haar staande houding voor een zittende ingeruild. Het was enkel dat de persoon naast haar aan de bar in het opstaan haar haar whisky had doen morsen, waardoor ze boos om had gekeken (‘HUFTER!’); en in het omkijken waren haar ogen een beeldscherm gepasseerd, waar net op dat moment de eerste namen werden omgeroepen. Pfft… Wat een armoezaaiers, kon ze alleen maar denken bij het aanzien van District 1. En allemaal… allemaal gaan ze dood. Behalve één. Ze grinnikte even. Normaal gesproken was dit niet iets waar ze om zou lachen, maar vanavond kon het leed van anderen haar niets schelen. Het waren ook allemaal hufters.

Haar ogen dwaalden af van de tv – alsof er eigenlijk ook maar iets interessants gebeurde daar, die namen vergat ze toch weer – en keek rond naar het publiek, naar de gezichten. Gespannen, berekenend, enthousiast. Ze reflecteerden wat ze in de menigte had gevoeld tijdens de live-uitzendingen. Het spektakel van het jaar was weer begonnen.

Ze wilde zich al bijna weer omdraaien naar de barman (niet zo’n hufter, want hij hield haar glas vol), toen ze een bekend gezicht dacht te zien. Tyrell Peak! Met geknepen ogen staarde ze een goed aantal seconden te lang. Was hij het nou echt? Het leek er wel op.

‘TYRELLLLLL!’ Ze zette zich af van de bar, waarbij haar barkruk bijna omviel, en verliet het bar-gedeelte van het pand. ‘TYRELLLLL!’ Eenmaal bij hem aangekomen probeerde ze nonchalant tegen de tafel aan te leunen, waarbij haar hand weg schoot en zijn glas vakkundig tackelde. ‘Oeps’, giechelde ze, terwijl ze haar hand droogde aan haar met whisky bevlekte rok. ‘Tyrell, jij bent Spellllllmaker! Ik heb een ideeeeeetje jou!’ Haar wijsvinger prikte herhaaldelijk in zijn borst. ‘Weeeeet je wat jíj moet doen? Weetje wat jij moet doennn? Nou?’ Een zacht bedoelde tik tegen de hoed (HUFTER!) die hij droeg, schoot uit en liet de hoed op de grond belanden. ‘Nouuuuuu, dus ten eerste geen hoedennn meer dragen! Het is een complot!’ Haar omgeving leek haar niet serieus te nemen, dus Nike ging in dringende toon door: ‘Máááár! Maaaaaar, watjij moet doen dusssss, is, eh, eh, alle hoeden in de Arena versnippereren! EN! EN! EEN WHISKYTAART! Daarrr zullenze vast wel van smullen, denkjeniet? En, en…’ Nu ze eenmaal aan het praten was, was ze op dreef en wist ze precies wat te zeggen. Nike zou het die Tyrell eens even allemaal uitleggen! Het feit dat ze met dubbele tong sprak en inmiddels niet zo goed meer te volgen was, behield haar daar niet van.

OOC: ik hoop dat het oké is dat ik dit topic binnenval? Ik heb wat geïmproviseerd... xD

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2098
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: Start of a New Chapter | ma okt 20, 2014 9:39 pm

Hoe hij zo dom had kunnen zijn wist hij zelf niet, maar voor een kort moment had hij daadwerkelijk gedacht dat deze avond heel wat gezelliger ging worden dan hij in eerste instantie verwacht had. Zijn mede-spelmakers waren eigenlijk zo slecht nog niet. Niet dat hij nu meteen goede vrienden met hen wilde worden, maar ze waren niet zo irritant als hij altijd gedacht had. Maar dat nam dus niet weg dat het dom was om te denken dat de avond gezellig ging worden, want nauwelijks had de gedachte zich in zijn brein gevormd, of er klonk een langgerekt en behoorlijk dronken "TYRELLLLL!" door het restaurant.

Hij had het vast verkeerd verstaan. Niemand was zo idioot om zijn naam zo luid door een restaurant te roepen. Toch keek hij om, en op het moment dat zijn naam nogmaals door de ruimte lalde, zag hij de bron van het geluid: Nikephoros Foxglove, de presentatrice van de Hongerspelen. (Of een look-a-like van haar, dat kon je tegenwoordig met al die plastische chirurgie nooit zeker weten.) Nike deed haar best recht te lopen en normaal te bewegen, maar dat lukte niet erg. Tyrell wist dat ze wel vaker uitbundig met drank om ging, dat gebeurde nou eenmaal bij iedereen in het Capitool, maar hij had niet verwacht haar nu al zo stomdronken aan te treffen. Met nadruk op stom. Toen ze op de tafel probeerde te leunen, gooide ze zijn glas om, waarop Tyrell instinctief achteruit deinsde en haast achterover viel, maar dat voorkwam helaas niet dat er een grote vlek wijn op zijn broek ontstond.
'Oeps,' klonk een stom giecheltje van Nike. Tyrell mompelde iets dat verdacht veel leek op een scheldwoord dat beter niet herhaald kon worden terwijl hij zijn broek probeerde droog te deppen met het dichtsbijzijnde servet. Hij wist niet hoe Cecilia zou reageren als hij hier ruzie ging staan maken met Nike. Hoe dronken de presentatrice ook was, ze bleef wel een goede vriendin van Celia. Dus hield Tyrell zijn mond. Hij deed zijn best de dronken vrouw te negeren, niet goed wetend wat hij aanmoest met de situatie, maar Nike liet zich niet zomaar negeren. Ze begon te praten: 'Weeeet je wat jíj moet doen?' In drievoud. Vervolgens sloeg ze zijn hoed van zijn hoofd, als om de woorden die volgden kracht bij te zetten.

‘Nouuuuu, dus ten eerste geen hoedenn meer dragen!’ Er klonk wat gegiechel van Camilla en gegrinnik van Maximianus, maar toen Nike vervolgde dat het een complot was, begonnen ze allemaal te lachen. Inclusief Tyrell. Ongelovig. Spottend. Misschien ook een tikje minachtend.
Nike leek niet helemaal door te hebben wat er zo lachwekkend was, maar praatte door. Tyrell, zelf tot nu toe net ietsjes licht in zijn hoofd door de wijn, deed zijn best haar te volgen. Daar had hij maar drie woorden voor nodig: hoeden, versnipperen en het luid uitgebrachte “WHISKYTAART!”.  

‘Whiskytaart?’ herhaalde Tyrell haar, toen ze uitgeraaskald was. Hij glimlachte. ‘En al die arme kindertjes dronken voeren zeker?’ Ondertussen kwam er iemand aan hollen om zijn glas opnieuw te vullen. ‘Straks beschadigen hun hersentjes nog. En dát zouden we niet willen, hè? Ze moeten wel een beetje kunnen blijven nadenken om de boel spannend te houden.’ Hij kon het niet helpen dat hij op een kinderlijke toon tegen haar was gaan praten, alsof ze een kleuter was die iets niet snapte. Tenminste, zoals híj tegen een kleuter zou praten, want iets wat nog dichter bij jip-en-janneke-taal kwam kon hij mentaal niet aan.

‘Kijk! Weer een kleintje,’ riep Quintin op dat moment uit, terwijl op TV een jongen uit District 4 naar voren werd gehaald. ‘Het zou toch wel grappig zijn om zo’n jochie dronken te voeren hoor.’
’S-Sonde van de alcoh-hol,’ bracht de zelden nuchtere Antonius uit, en toen tegen Nike: ‘Geef die whiskytaart maar aan mij, zzz-zschatje!’  
Tyrell had in de tussentijd zijn hoed van de grond af geraapt en zette die weer terug op zijn hoofd. Zonder hoed voelde hij zich akelig naakt. Nu richtte hij zich weer tot Nike en zei heel subtiel: ‘Je ideeën zijn belachelijk Nike, en je ziet er niet uit. Misschien is het tijd om naar huis te gaan?’

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Nike Foxglove
Presentator
avatar

PROFIELAantal berichten : 691
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Presentatrice
Leeftijd: 28

Onderwerp: Re: Start of a New Chapter | di okt 21, 2014 10:57 pm

‘Whiskytaart?’ had Tyrell herhaald. Nike keek hem even gefrustreerd aan – was dat nou zo’n moeilijk concept om te begrijpen? – waarna hij iets zei over kindertjes en hersentjes en dat ze dat niet zouden willen. Het ging allemaal wat snel voor Nikes bedwelmde geest, maar ze vond dat ze Tyrells punt goed genoeg begreep om te concluderen dat hij er een veel te groot probleem van maakte. Hij maakte altijd overal zo’n drama van. Maar dat hij dan het grote hoedencomplot niet zag, dat ging haar echt te boven. Hij had haar zelfs uitgelachen! Net als zijn metgezellen (hufters!), die haar tot dat moment compleet waren ontgaan. Een kort moment had ze zich zeer gekrenkt gevoeld, omdat ze niet serieus genomen werd. Al snel besloot ze echter dat het haar niets uitmaakte – zij wist wel beter; de anderen zouden de consequenties van hun ongeloof nog wel eens voelen. Wacht maar, totdat zij ongemerkt ten prooi vielen aan de hoedengekte.

Met glazige ogen staarde Nike voor zich uit, terwijl deze gedachten zich in haar hoofd afspeelden. Haar omgeving ging volledig aan haar voorbij, totdat iemand achter haar opeens iets riep over een kleintje. Ze volgde de blik van de mensen om haar heen naar de tv, waar een klein scharminkel op te zien was, maar wendde zich weer tot de spreker toen deze vervolgde met: ‘Het zou toch wel grappig zijn om zo’n jochie dronken te voeren, hoor.’
De presentatrice wist dat dit het moment was om haar mond open te trekken – zie! Hij begreep het tenminste! Hij snapte haar! – maar kon niet veel uitbrengen. Ze kon enkel staren naar dat haar… Zo’n aparte kleur (wie had tegenwoordig nog donkerblond haar?!), en zo lang… Net een gordijn, of een waterval, of…
Langzaam drong het wel tot Nikephoros door dat iemand anders zich nog tot haar gericht had, maar ze ving alleen het laatste van zijn woorden op.
’S-S-Schatje?! Ik b-ben jouww schatje helemaal niet.’ Met hoog opgetrokken wenkbrauwen keek ze de man aan. Hoe had hij dat nou weer in zijn hoofd gehaald? Als ze al iemands schatje was, dan was ze niet de zijne, en al helemaal niet van de hoedenman. Nee, ze zou haar eigen schatje wel zijn. Of zo.

‘Je ideeën zijn belachelijk, Nike, en je ziet er niet uit. Misschien is het tijd om naar huis te gaan?’
Wederom draaide ze zich om, deze keer naar de Spelmaker. Wat was het toch met dit gezelschap, om allemaal zo kort achter elkaar te spreken? Dan kon ze het gesprek toch nooit volgen?
Het duurde dan ook even voordat ze de boodschap van de woorden had verwerkt, waarna haar gezicht verdraaide van verontwaardiging. ‘Ik zzzzie er helemaal niet belach-belachelijk uit! JOUW HOEDDD IS BELACHELIJK!’ Ha. Het was nog waar ook, want er zaten nu allemaal stofjes op van de grond. ‘En ik w-wil niet naar huisss! Ik wil meer whisky! WHISKY!’ Dit laatste woord riep ze in het rond, met haar ogen zoekend naar een bediende of avox die haar een glas kon inschenken. Door het veelvuldig omdraaien was ze wel enigszins duizelig geworden, waardoor ze op haar benen wankelde en pardoes in Tyrells schoot viel. Ach, dit was net zo’n goede zitplaats als elke andere, dacht ze. En het was wel gezellig. Om dat gevoel te benadrukken, legde ze haar arm ook maar om Tyrells schouders heen (maar wel, natuurlijk, zo ver mogelijk bij zijn hoed vandaan. Je wist maar nooit).

Opeens schoot haar een idee te binnen. ‘Ik g-ga alleen nnnnaar huis, alsss jij m-mee gaat! Ik h-heb nog heel llllekkere w-w-wijn thuis. Oh, enn koekjes!’ Ze keek Tyrell enthousiast aan, en hoopte dat hij het met haar eens zou zijn. Die koekjes zouden zichzelf niet eten! En het was natuurlijk een taak die ze alleen ook wel aan kon, maar in alle eerlijkheid had ze niet veel zin om alleen thuis te zijn vannacht.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2098
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: Start of a New Chapter | vr okt 24, 2014 6:26 pm

'Je ideeën zijn belachelijk, Nike, en je ziet er niet uit. Misschien is het tijd om naar huis te gaan?'
Dat had hij gezegd. Gewoon de waarheid in het kort. En toch leek ze het niet te begrijpen. Of ze wílde het niet begrijpen. Dronken sputterde ze tegen dat ze er helemaal niet belachelijk uit zag, maar dat zijn hoed belachelijk was. Tyrell wilde daar verontwaardigd tegenin gaan, maar vond zichzelf op dat moment nog verstandig genoeg om niet de discussie aan te gaan met een dronken vrouw. Discussies met nuchtere vrouwen waren al moeilijk genoeg.

'En ik w-wil niet naar huisss! Ik wil meer whiksy! WHISKY!' Nike keek haast wild in het rond, terwijl ze zocht naar iemand die haar nog verder dronken kon voeren. Tyrell had de neiging hoopvol met haar mee te kijken, want hoe eerder ze zou bezwijken onder de alcohol, hoe beter het hem uitkwam.

Of niet.

Nike werd al snel duizelig van het rondkijken, waardoor ze begon te wankelen en met een dronken onhandigheid in zijn schoot viel. Of was het geen onhandigheid, maar opzet? Daaraan begon Tyrell te twijfelen toen ze vrolijk haar arm om zijn schouders heen sloeg. Hij kon er niets aan doen dat het bloed hem naar zijn hoofd steeg en het opeens wel erg warm werd in het restaurant. Wanneer was de laatste keer geweest dat hij zó dicht bij een vrouw was geweest? Hm.. eh... oh ja, bij zijn geboorte. Hij wilde haar in een reflex meteen wegduwen, maar liet zich om een of andere onverklaarbare reden tegenhouden doordat ze begon te praten.

‘Ik ga alleen naar huis, als jij mee gaat!’ was de strekking van haar woorden, maar dan natuurlijk gesproken met de dubbele tong van een dronkaard.
Oke. Wacht. Wat?
Hij had er meteen spijt van dat hij haar uit had laten spreken en duwde haar nu zonder pardon van zijn schoot af. ‘Ben je gek?!’ snauwde hij met een vuurrood hoofd. ‘Ik hoef geen koekjes, ik heb al genoeg wijn op en ik zou nog liever met 23 moordenaars in de arena worden gedropt dan met jou mee naar huis te gaan!’ Oké, dat was misschien overdreven (ook al leek het Tyrell best gaaf om in een Hongerspelen arena te vechten en te winnen) maar hij voelde zich behoorlijk in het nauw gedreven door deze voor hem onbekende situatie, en wist niet hoe hij haar anders duidelijk kon maken dat hij liever had dat ze nú wegging voordat ze nog meer genante momenten veroorzaakte – en voor hij zelf domme dingen ging doen. Hij wilde niet eens weten hoeveel roddeljournalisten op dit moment in het restaurant aanwezig waren. Hij hoopte vurig dat ze de waarheid ditmaal eens niet zouden verdraaien – en dat Cecilia en Carmen geen roddelbladen lazen. Hij zag de koppen al in de roddelbladen: Tyrell Peak, de hoofdspelmaker, en Nikephoros Foxglove, presentratrice van de Hongerspelen... presentratrice... wacht eens...

Langzaam begonnen er weer wat belangrijke radertjes te draaien in Tyrell’s hoofd. ‘Trouwens,’ zei hij, deels kwaad, deels opgelucht en deels bezorgd. ‘Hoe denk je in godsnaam morgen de paradetocht te kunnen presenteren als je in coma ligt door de alcohol?’ Hij was opgelucht omdat hij een geldige reden had gevonden om haar te dwingen weg te gaan, maar bezorgd omdat hij wist dat ze nooit op tijd een vervanger voor Nike zouden kunnen vinden. De paradetocht mocht dan wel zijn minst favoriete onderdeel zijn, dat betekende niet dat het in de soep moest lopen.


OOC: Thanks for reminding me of the chariot rides :E

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Start of a New Chapter |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Start of a New Chapter

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let's start with it ~
» Nieuwe start van Gymles!
» Shibusen Academy [RPG]
» The start of everything.....
» Perfection is a good place to start (Leaderceremonie)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: Het Capitool-