Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 One last goodbye

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gracie Ashworth
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 48
Registratiedatum : 07-01-15
KARAKTER

Onderwerp: One last goodbye | do okt 29, 2015 2:34 pm

Afscheid nemen was zwaar, dat wist Gracie. Ze had afscheid moeten nemen van opa en oma Ashworth en oma Hale, van de oude familiehond Skip. Dat was moeilijk geweest. Kleine Gracie had niet gesnapt waarom opa en oma nu bij de sterren woonden en waarom Skip nooit meer kon spelen, maar toen was ze jonger geweest. En niets had haar voor kunnen bereiden op nu, op dit moment – bewust afscheid nemen, waarbij beide afscheidnemende partijen nog springlevend waren maar waarbij de kans op weerzien nagenoeg onmogelijk was. Gracie ging dood, zoveel was zeker. Hoe had dit kunnen gebeuren? De kansen waren zo klein geweest en toch was het haar naam die was opgenoemd. Mama was ontroostbaar, natuurlijk, en ook haar vader schaamde zich niet voor zijn tranen. Lucy en Zoey hielden vooral elkaar vast en huilden tranen met tuiten - Gracie was alleen maar opgelucht dat zij nog een jaar veilig waren. Poppy zat stil in een hoekje van het vertrek. Gracie vond het moeilijk om haar zusje zo te zien: dit was niet de wildebras die ze kende. Ze liep naar haar zusje toe en pakte haar handen, veegde wat eenzame tranen weg. "Zorg jij voor Ellie, zus?" vroeg Gracie. Ze hoopte dat Poppy, door een taak te krijgen, er wat beter mee om kon gaan. Of in ieder geval iets te doen had. Maar Ellie zelf... Ellie was nowhere to be seen.

"Ellie heeft het zwaar," zei Thelma zachtjes en met dikke stem. Gracie knikte. Voor het eerst wist ze wat er echt in het hoofd van haar zus omging en de belofte stond in haar geheugen gegrift. Ze moest terugkomen, al was het alleen al om Ellie. Ze had het beloofd. "Komt ze wel?" vroeg Gracie en Thelma haalde haar schouders op, terwijl precies op dat moment de deur openging. In de deuropening stond Ellie. Ellie... Gracie zette een stap, nog een, en toen stond ze voor Ellie en vloog haar in de armen en huilde, ze huilde en Ellie huilde en alle opgebouwde tranen en verdriet leken er nu uit te komen en Gracie wist niet of ze ooit nog kon stoppen met huilen. "Het komt goed, El," bracht ze tussen hysterische snikken van haar en Ellie uit. "Alles komt goed. Beloofd." Hoe kon ze zonder Ellie? Hoe kon ze beloven dat alles goed kwam terwijl iedereen wist dat ze dood zou gaan, en hoe kon ze ook maar overwegen om het niet te beloven? Gracie klampte zich aan haar zus vast, niet van plan om Ellie ooit nog los te laten. En als het aan haar lag konden zelfs vredebewakers daar geen verandering in brengen, maar vredebewakers in kwestie dachten daar helaas anders over. Een laatste knuffel, een laatste paar tranen die weggeveegd werden en toen waren ze weg. De Ashworths waren het vertrek uitgeloodst door de vredebewakers en Gracie was alleen.

Het raakte haar en het raakte haar hard. De eenzaamheid, de plotselinge leegte... Ze was écht alleen. En niemand die haar hier ooit nog uit kon halen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Precilla Blitz
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 94
Registratiedatum : 05-01-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Marktverkoopster van groente en fruit
Leeftijd: 19 jaar

Onderwerp: Re: One last goodbye | ma nov 02, 2015 5:37 pm

Precilla had er lang over nagedacht of ze afscheid zou gaan nemen van Gracie of niet. Vorig jaar had ze wel een soort van afscheid genomen van Flaire, al wist ze niet goed wat ze daar toen te zoeken had gehad. Gracie was geen familie van haar, maar was wel een vriendin en dat maakte dat Pris het wel belangrijk vond om het meisje gedag te zeggen, succes en sterkte te wensen en te laten weten dat ze haar best zou doen het meisje te sponsoren, voor zover ze dat kon. Toch was het moeilijk geweest om het Gemeentehuis binnen te gaan en te zeggen dat ze graag afscheid wilde nemen van Gracie. Het voelde ze permanent, zo definitief, alsof ze er al meteen vanuit ging dat het meisje niet terug zou komen. Een naïef persoon had wellicht gedacht dat Gracie wel terug zou komen, maar Precilla wist wel beter. De Spelen van de afgelopen twee jaar hadden laten zien dat terugkeren de grootste onzekerheid was die er bestond. Zelfs Flaire, met haar gestoordheid en maniakale manier van overleven had het niet levend uit de arena weten te redden. Wellicht was dat maar goed ook, maar als iemand als Flaire al niet kon winnen, dan zou lieve zachte Gracie geen schijn van kans hebben.

Precilla moest een tijdje buiten de kamer waar Gracie zat wachten, omdat de familie van het meisje nu binnen was. Zij hadden uiteraard het recht om als eerste (en het langst) afscheid te nemen van hun dochter. Precilla had met de familie te doen, een gevoel van steun dat ze vorig jaar niet ervaren had. Iedereen was blij geweest dat Flaire was vertrokken en niemand had eraan gedacht dat de familie van Flaire wellicht steun nodig had. Pris zelf had het niet echt nodig had, maar Toby en Aron overduidelijk wel. Ze maakten zich zorgen om de jongens, want ze zag hen steeds meer afglijden het slechte pad op. Wat nou als ze net zo zouden worden als Flaire? Wat dan? Ze wist niet wat ze zou doen als de jongens naar de Spelen zouden worden gestuurd. Wat nou als zij als enige Blitz overbleef? Wat dan? De deur waar ze naast wachtte ging plots open, ze had niet gemerkt dat de Vredesbewaker die voor de deur had gestaan naar binnen was gegaan. Precilla stond op van de stoel waar ze op had gezeten en knikte naar de familieleden die naar buiten kwamen. Ze wist niet goed wat ze tegen hen moest zeggen, vooral ook, omdat ze hen helemaal niet kende. Zodra de familie naar buiten was mocht zij naar binnen. Met een zwaar gevoel in haar maag liep Precilla naar binnen, niet goed wetend wat te verwachten of wat ze in hemelsnaam moest zeggen tegen een meisje dat ze na vandaag waarschijnlijk nooit meer terug zou zien.

OOC: Pris komt nog even gedag zeggen.

[3.508 / 50.000]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

One last goodbye

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» {AG} Sayonara goodbye ~
» Time to say goodbye..

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: District 3 :: De Stad-