Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Tapas en de Boete

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Ihsan Nazar-Ahari
Capitool
avatar

PROFIELAantal berichten : 14
Registratiedatum : 23-10-15
KARAKTER

Onderwerp: Tapas en de Boete | za nov 07, 2015 12:09 am

Kijk, je kon werk zo leuk of zo vervelend maken als je zelf wilde. Hij kon zichzelf afzonderen en met een moeilijk gezicht voor zijn tv zitten, driftig notities makend van alles wat er gebeurde. Hij kon zijn telefoon op stil zetten en zich de hele dag afzonderen. Hij kon plannen opstellen en telefoontjes plegen. Maar hij kon natuurlijk ook naar zijn favoriete cocktailbar, wat nu afgeladen zou zitten met mensen die net zo nieuwsgierig waren als hij. Vandaag, en vooral nu, was dat dan ook waar hij behoefte aan had. De meningen van anderen. Natuurlijk was de mening van zichzelf het meest belangrijk. Híj was degene die alle beslissingen moest gaan maken. Toch had hij best interesse in wat de andere Capitoolbewoners nou van de Tributen zouden vinden. Vandaag was de Boete, wat toch een spannende dag was. En voor Ihsan zou het meteen een belangrijke dag worden.

Een donkerblauw overhemd, een witte pantalon en een wit jasje verder liep Ihsan in de richting van de cocktailbar. Goed, het was vrij vroeg op de dag dus misschien was het niet de beste plek, maar ze serveerden hier ook heerlijke tapas en daar deed hij het eigenlijk voor. Ihsan had zijn hoofd nodig, dus drank kon er sowieso even niet in. Gelukkig was hij een vaste gast daar. De eigenaar zou vast niet moeilijk doen.
Zijn aktetas zat vol papieren die bedoeld waren voor de eerste indruk van de Tributen. Vanaf het allereerste moment zou hij op gaan letten. Hij wilde weten wat voor persoonlijkheid ze hadden, wat hun reacties waren. Als het aan Ihsan had geleden had hij ze stuk voor stuk aan een psychologische test onderworpen en geïnterviewd zodat hij wist wie hij voor zich had. Nu was dat natuurlijk absurd en totaal niet mogelijk, maar hé. Een mens kon dromen.

Het duurde nog een halfuur voordat de eerste Boete zou beginnen vanaf het moment dat Ihsan binnenstapte. Het was minder vol dan hij had verwacht. Dat zou snel veranderen vermoedde hij, dus hij bestelde snel een glas water en zijn geliefde tapas en nam plaats aan een hoge tafel recht tegenover een beeldscherm. Ihsan opende zijn aktetas en legde alvast de papieren voor het eerste District klaar, zodat hij meteen kon beginnen met schrijven zodra het begon. Hij maakte alvast wat notities - wat verwachtte hij, wat hoopte hij? - en na enkele minuten voelde hij dat iemand naast hem was gaan zitten. Vrolijk begroette hij de persoon.
"Goedemorgen!" Ihsan lachte vriendelijk. "Ik neem aan dat je ook voor de Boete bent gekomen? Zijn er bepaalde Districten waar je een hoge verwachting van hebt?"


OOC: Open voor iedereen! Basically wil ik hier gewoon met iemand (of preferably zelfs meerdere mensen) een gesprekje hebben over de Boete. Dus op een gegeven moment kan er even een tijdsprongetje worden gedaan (ook handig als je je karakter wilt invoegen/uit wil schrijven) zodat er nieuwe gespreksdingetjes zijn!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cecilia Peak
President
avatar

PROFIELAantal berichten : 1525
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: President
Leeftijd: 35 jaar

Onderwerp: Re: Tapas en de Boete | ma nov 16, 2015 8:44 pm


Cecilia en Tyrell hadden afgesproken vandaag samen naar de Boete te kijken, ergens in een restaurantje of iets dergelijks. Ze hadden het er tijdens een diner over gehad en waren tot de conclusie gekomen dat ze het allebei wel leuk vonden om de mening van anderen te horen over de tributen, dus vandaar dat ze besloten om samen naar een openbare plek te gaan. Ze hadden niet afgesproken naar wélk restaurant ze zouden gaan, wat ze misschien beter wel hadden kunnen doen. Het punt was namelijk dat Tyrell en Cecilia lang niet altijd dezelfde smaak hadden en dat nog wel eens kon resulteren in een lange discussie over welk restaurant beter was, waarbij geen van beiden, koppig als ze waren, zou toegeven dat de keuze van de ander best oké was.

Zo stonden ze vandaag op een plein in het Capitool, omgeven door eet- en drinkgelegenheden. Af en toe spraken mensen hen aan, opgewonden omdat het vandaag DE dag was. Cecilia was ook wel een beetje opgewonden, moest ze toegeven. De Boete was een belangrijk onderdeel voor de Spelen en leefde onder de mensen. De Capitoolbewoners keken er al weken naar uit en zouden ook gretig gebruik gaan maken van alle gokgelegenheden die na vandaag zouden ontstaan. Of misschien dat er zelfs al wedjes gelegd waren. Cecilia verdiepte zich nooit zo in dat hele gokgebeuren, omdat ze, vanwege haar baan en haar directe betrokkenheid bij de Spelen, toch niet mee mocht doen.

Uiteindelijk besloten de Peaks naar de cocktailbar te gaan. Ze waren het er allebei over eens dat ze daar de lekkerste Hongerspelen-cocktail maakten, en dat woog iets zwaarder dan die overheerlijke pasteitjes bij Crème de la Crème (aldus Cecilia) of die delicieuze geflambeerde bananen bij La Farfalla (aldus Tyrell). Bovendien was de tapas in de cocktailbar ook uitstekend te noemen.

Omdat Tyrell en Cecilia hadden afgesproken dat ze samen met onbekenden naar de Boete zouden kijken,  hadden ze dus besloten dat ze zomaar bij iemand aan zouden schuiven. ‘Kies jij maar vast een plek uit,’  zei Cecilia tegen haar broer. ‘Ik moet nog even naar het toilet, voordat het begint. Oh, en bestel vast wat.’ Het was nog niet druk, maar dat zou het waarschijnlijk wel worden, dus hoopte Cecilia dat Tyrell een mooi plekje voor hen uit zou zoeken met goed zicht op het scherm, terwijl zij snel even naar het toilet ging, voordat daar een rij stond. Dat was het nadeel aan de cocktailbar: er waren te weinig toiletten. De bar bestond al bijna tien jaar en in die tien jaar had Cecilia, voordat ze presidente was geworden, regelmatig in de rij moeten staan, iets wat ze niet echt waardeerde. Tegenwoordig werd ze voorgelaten door de Capitoolbewoners, maar ze vond het nooit echt een prettig idee dat er een rij wachtende stond terwijl zij daar op het toilet zat, dus ging ze liever als er geen rij stond.

Enfin, genoeg over toiletbezoeken. Toen Cecilia terugkwam van het toilet, zag ze Tyrell bij een degelijk uitziende man zitten. Ze zaten aan een hoge tafel, recht tegenover het scherm. Ze glimlachte. Dit was werkelijk het enige moment dat ze het uitzoeken van een zitplek wel aan Tyrell over durfde te laten. Hij wilde immers ook het liefste het beste zicht hebben op de Boete. Ze voegde zich bij de twee. ‘Goedemorgen,’ groette ze, terwijl ze plaatsnam op één van de stoelen.

Post-Nano: 12.630/25.000


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.hongerspelenrpg.com
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2124
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: Tapas en de Boete | di nov 17, 2015 7:06 pm

Het had Tyrell verbaasd dat Cecilia tijd had om samen met hem de boete te kijken in een restaurant. Het eerste jaar hadden ze ook samen voor de TV gezeten, maar dat was voor Cecilia’s privé-TV, dus bij haar in het presidentieel paleis. Nu moesten ze beiden na de boete meteen terug naar het paleis om een persconferentie te geven, iets wat in theorie prima te doen was, maar Tyrell vermoedde dat de voorbereidingen van Cecilia (andere jurk, haren bijpunten, whatever ze ook deed om er elke dag op haar mooist uit te zien) veel te veel tijd in beslag zouden nemen. Maar ja, als ze zelf vond dat ze genoeg tijd had om naar een restaurant te gaan...

Ze besloten om naar de cocktailbar te gaan, waar de tapas uitstekend scheen te zijn en de cocktails nog veel beter. Hij was er eigenlijk alleen ooit eens geweest om de speciale Hongerspelen cocktail te proeven, maar die was goed bevallen, dus dan zou de tapas er vast ook goed smaken. Bovendien ging het er natuurlijk vooral om of het scherm van hoge kwaliteit was, want dat was wat hij hier kwam doen: de boete kijken.

‘Zoek jij maar vast een plek uit,’ zei Cecilia tegen hem toen ze in de bar stonden. Meestal nam hij op zo’n moment even de tijd om tegen Cecilia in te gaan, maar in dit geval vond hij dat hij haar semi-bevelen wel kon opvolgen. Hij wist per slot van rekening toch zelf het beste waar hij wilde zitten en wat hij wilde bestellen. Hij besloot twee cocktails te bestellen. Een voor hemzelf en een voor Cecilia. Misschien dat ze zou vinden dat het te vroeg was voor een cocktail, maar dan kon hij gewoon twee drankjes nemen – hij wist toch al zeker dat Cecilia het niet zo ver zou laten komen. Dan was ze vast bang dat hij niet nuchter was bij de persconferentie over een paar uur.

Hierna haastte hij zich naar een goede plek die hij op het oog had, vlak bij een groot beeldscherm. Nou ja, dat hing natuurlijk van je definitie van groot af. Hij ging naast iemand zitten die hij verder niet kende, maar dat was juist wel goed, want de meeste mensen die hij kende waren toch vervelend. Die hadden bijvoorbeeld een hekel aan hoeden wanneer ze dronken waren.

‘Goedemorgen!’ groette de onbekende man hem met een vrolijke glimlach. Tyrell groette beleefd terug, waarna hij snel op zijn horloge keek hoe lang het nog zou duren tot de boete van start ging. Hij kon niet wachten om te zien wat voor soort tributen er dit jaar de arena in zouden worden gestuurd. Op de vraag van welke districten hij hoge verwachtingen had, antwoordde Tyrell: ‘District 7 heeft de afgelopen twee jaar laten zien dat ze goede tributen leveren, net als District 4. Als je kijkt naar hun producten, is dat misschien ook wel logisch. Ik heb geruchten gehoord dat er in District 1 wel eens getraind wordt voor de Spelen. Als dat waar is, mogen we daar ook wel iets van verwachten. Maar eigenlijk hoop ik dat er dit jaar een district wint dat volledig kansloos lijkt. Een beetje zoals Nakano vorig jaar voor zoveel verrassing zorgde.’ Hij kon hier natuurlijk uren over doorkletsen, want de Spelen waren zijn favoriete onderwerp, maar hij besloot de ander ook wat ademruimte te geven. ‘Wie ben jij trouwens?’ vroeg hij, precies op het moment dat Cecilia zich bij hen voegde met een “goedemorgen”.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Ihsan Nazar-Ahari
Capitool
avatar

PROFIELAantal berichten : 14
Registratiedatum : 23-10-15
KARAKTER

Onderwerp: Re: Tapas en de Boete | za jan 02, 2016 12:11 am

Het was niemand minder dan Tyrell Peak, de hoofd Spelmaker. Ihsan was stiekem best een beetje onder de indruk van zijn werk van de afgelopen twee jaar. De geruchten over de komende Arena waren natuurlijk al maanden bezig. Om heel eerlijk te zijn, luisterde en speculeerde hij graag mee, al zou hij dat natuurlijk nooit toegeven. De Arena was simpelweg het belangrijkste element uit de Spelen - samen met de Tributen, natuurlijk. En hoewel Ihsan gemengde gevoelens had over het hele concept Hongerspelen, moest hij Tyrell nageven dat hij het goed had gedaan. Aan de andere kant was hij natuurlijk de allereerste. Zou een opvolger het beter kunnen?

Hij begroette Tyrell beleefd en luisterde aandachtig naar de districten die hij interessant vond. "Vier en zeven zijn inderdaad grote kanshebbers als ze wederom zulke Tributen krijgen," beaamde hij, "al denk ik dat zeven nu een wat rustiger jaar zal hebben, omdat ze vorig jaar al een Winnaar hadden. Hoewel ze er natuurlijk twee achter elkaar zouden kunnen krijgen, maar die kans lijkt me kleiner. Misschien dat District 4 nu eindelijk de zege krijgt, na twee keer net mis te hebben gegrepen. En inderdaad - de Districten waarvan het niet wordt verwacht, zou ook erg interessant zijn. Dit is pas de derde Spelen, dus alles kan nog gebeuren!" Besloot hij enthousiast. Als het waar was dat District 1 zijn Tributen trainde, dan zouden die zeker kanshebbers zijn. Het ging ze de afgelopen jaren echter niet heel erg voor de wind, dus Ihsan wilde zijn geld er niet op inzetten. Nee, hij zocht de underdogs met potentie, of de brute krachten die zich er doorheen zouden beuken door jarenlange oefening van wat dan ook. De brute krachten die ook echt wat kónden.

"Ihsan Nazar-Ahari," stelde hij zich voor. "Het is me een genoegen! Ik heb mezelf de taak gegeven om de komende Tributen te helpen en uit te dagen door te ze sponseren. Dat pak ik natuurlijk serieus aan, vandaar al deze papieren voor me." Zijn oog viel op de dame die zojuist 'goedemorgen!' had gezegd en Ihsan's mond viel bijna open. Het was niemand minder dan de presidente van Panem. Hij had haar hier niet verwacht - het leek hem om de één of andere manier logischer dat ze thuis zou zitten te kijken. Aan de andere kant kwam niet iedereen zomaar deze bar binnen, en het was het commentaar van het gepeupel ongetwijfeld ook leuk om aan te horen. Hij voelde zich echter ietwat opgelaten in zulk hoog gezelschap. Tyrell kon hij wel aan, maar de presidente erbij? Ze was werkelijkwaar een prachtige vrouw én ze was de presidente.
"Mevrouw de president!" Hij stond op en maakte een kleine, beleefde buiging alvorens hij ging zitten. "Wat een eer om met u - en natuurlijk de heer Peak - aan tafel te mogen zitten!"

-

De vrouwelijke Tribuut van District 1 had meteen voor geroezemoes gezorgd. Natalia Russo. Ze leek onopvallend - niet groot of klein, niet dik of dun, niet belachelijk gespierd en ook niet slap. Je zou er zo overheen kijken. Toch zorgde zij voor een golf van geluid, en dat kwam door haar achternaam. Al kijkend schreef Ihsan op zijn papier; familie - zusje? - van Hugo Russo, eerste Hongerspelen naast de andere indrukken die hij van haar kreeg. De jongen, James Lovell, was lang en slungelig en Ihsan vond hem er ziekelijk uitzien. Op geen enkele manier kreeg hij het idee dat hij hem zou kunnen helpen tijdens de Spelen, zelfs al zou hij dat willen. Het zou wachten zijn op andere momenten waarop hij de Tributen kon zien, om erachter te komen of deze James het waard was.

District 2 was compleet anders. Valeria was een grote, imposante vrouw naar Ihsans mening. Ze kwam fel over en leek aanzienlijk strijdlustiger dan de andere twee. Zijn eerste gedachte was kanshebber, al was dat compleet gebaseerd op haar uiterlijk. Hij zou haar zeker in de gaten houden, samen met haar districtgenoot Gabe. Allebei waren ze groot en zo te zien ook oud. Aan spierkracht leek het Gabe ook niet te ontbreken en meteen vroeg Ihsan zich af of de twee samen zouden gaan werken. Ze waren allebei erg knap en Ihsan was er zeker van dat zij sowieso veel sponsors zouden krijgen, gewoon al door hun huidige verschijning. Dat hield niet in dat hij daar niet bij wilde horen: ze moesten zich voor hem alleen dubbel en dwars bewijzen dat ze het waard waren.

Hij dipte met zijn ene hand zijn nacho in de saus terwijl hij met de andere hand Gracie Ashworth beschreef. Niet erg imposant, maar ze leek sympathiek en dat was ook wat. Ze kwam tenminste meteen lopen, wat Eugine niet had gedaan. Die leek te verbijsterd om ook maar te bewegen. Hij zag er tenminste gezond en vriendelijk uit. Daarbij behoorde hij tot de oudste categorie, wat in zijn voordeel kon werken.

Ihsan's pen leek bijna uit zichzelf te schrijven. Onderhand keek hij niet meer naar het papier maar alleen naar het scherm. District 4, een district waar hij erg benieuwd naar was, was aan de beurt en dit zou de laatste zijn voor de pauze. De eerste Tribuut had een zodanig moeilijke naam dat de begeleidster hem er niet één keer uitkreeg, en heel even twijfelde Ihsan of dit toch wel de vrouwelijke tribuut was. Ze leek namelijk nogal mannelijk en vertikte het in eerste instantie om te bewegen. Ihsan vond dat zowel irritant -gedraag je toch gewoon!- als lef hebben. Zijn indruk bleef echter positief, gewoon omdat ze apart eruit zag en een imposant uiterlijk had. Of hij. Maar aangezien ze niet had geprotesteerd, was het vast goed. Kye was, zeker in de schaduw van Solar, dan weer erg onopvallend. Ihsan vond hem echter onopvallend op een goede manier. Je zou hem snel vergeten, maar daardoor had hij juist meer speelruimte. Wie wist wat dat joch allemaal in zich had!

Nadat hij al zijn bevindingen had opgeschreven voor de eerste vier Districten, richtte hij zich weer tot de Peaks. "Het is nu al een ongelooflijk interessante groep, al zeg ik het zelf." Vertelde hij. "Zeker District 2 lijkt een goede kans te maken, al is dat slechts gebaseerd op hun uiterlijk. Ik hoop dat ze me ook echt versteld gaan doen staan, want stiekem verwacht ik al meteen een hoop van ze. Zitten hier al potentiële kanshebbers bij volgens jullie?"


OOC: Ik zag pasgeleden pas dat er was gepost! Dus ik heb maar even schot in de zaak gebracht en in ieder geval een paar districten erin gegooid, zodat er ook nog wat is om over te praten.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Tapas en de Boete |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Tapas en de Boete

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Boete District 8
» Boete District 3
» Boete District 11
» Boete District 7
» Boete District 6

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: Het Capitool-