Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [Dag 1] Training

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2125
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: [Dag 1] Training | wo nov 18, 2015 3:48 pm

DAG 1 | 10:00 | TRAININGSCENTRUM | -1e verdieping

Alle trainingsonderdelen waren weer op orde gebracht na vorig jaar. Er zwommen nieuwe vissen in het vijvertje, versleten wapens waren vervangen en de gaten in de dummies waren gedicht. Euclides Stag, de hoofdtrainer, stond al in het midden van de zaal te wachten tot alle tributen gearriveerd zouden zijn (of tot het precies 10:00 was, want dan zouden de deuren sluiten. Alle laatkomers mochten pas na de middagpauze binnenkomen). In het trainingscentrum was Euclides een bekende verschijning, maar voor de tributen van dit jaar zou hij net als voorgaande jaren waarschijnlijk een imponerende indruk maken. Zijn lijkbleke huid leek extra bleek door zijn lange zwarte haar, dat zoals altijd gevlochten tot zijn middel hing. Hij had zoveel spieren, dat sommige mensen twijfelden aan de echtheid ervan, net zoals wel zeker was dat zijn rode ogen bij geboorte niet rood waren geweest.

‘Tien uur, sluit de deuren!’ zei Euclidus met luide stem, toen de grote digitale klok in de zaal naar 10:00 sprong. Meteen deed een van de andere trainers wat er gezegd werd. Euclides nam niet de moeite te tellen of alle tributen aanwezig waren, want het was hun eigen verantwoordelijkheid om op tijd op te komen dagen. Hij begon uit te leggen wat de bedoeling was van de training en hamerde er een paar regels in – met betrekking tot te laat komen, vechten en naar de trainers luisteren. Daarna was iedereen vrij om te gaan trainen.

Tyrell zag het geheel aan, terwijl hij samen met de andere spelmakers van zijn ontbijt genoot op een inham in de muur, een paar meter van de grond. Hun doel vandaag: het observeren van de tributen, om te zien waar dit jaar rekening mee moest worden gehouden en wat de nieuwe bondgenootschappen zouden worden. Prine, het meisje van District 2, ging meteen naar het vechtonderdeel met wapens. Haar districtgenoot Hunter liep met haar mee. Darmak, het meisje uit District 5, begaf zich naar het vuur maken, terwijl Fischer eerst de tijd nam om te kijken naar welk onderdeel de leukste mensen toe liepen. Zo had iedereen zijn eigen idee van wat de beste manier was om de trainingen te benutten.


OOC: voor alle trainings-onderdelen, zie het Hongerspelen topic (onder "het Trainingscentrum"). Euclides is een NPC die dus gegodmode mag worden, dat geldt ook voor alle trainers die bij elk onderdeel staan. Informatie over de NPC-trainers is te vinden in dit topic.
De NPC-tributen mogen natuurlijk ook gegodmode worden – het is mogelijk dat ze een bondgenootschap met je willen sluiten.
De trainingen zijn nu dus officieel begonnen, maar je mag nog bij de openingsceremonie, trein- en afscheidstopics posten (graag zelfs!).

Dag 2 van de trainingen zal net als vorig jaar een woordlimiet hebben, dus als je liever in een trainingstopic met korte posts zit, dan moet je nog eventjes geduld hebben.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Norah Jones
District 11
avatar

PROFIELAantal berichten : 202
Registratiedatum : 19-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Seizoensarbeider
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | za nov 21, 2015 12:38 pm

Trainen. Norah zag er niet naar uit, maar wilde het ook niet missen. Als ze Wullem goed begrepen had zouden alle tributen hier bijeen zijn, dus zou ze eindelijk de kans hebben om hen echt te zien. Want de indrukken die ze van gisteren had gekregen waren vooral gericht op de uitbundige outfits waarin iedereen was gepropt. Daardoor was ze ruim op tijd aanwezig in de grote zaal. Het gebrek aan ramen gaven de ruimte een claustrofobische sfeer, het enige licht kwam van de felle lampen in het plafond. Om exact 10 uur sloegen de deuren van de zaal met een luide klap dicht, die nog even doorechoden. Norah tilde haar hand een klein stukje op om onopvallend te zwaaien naar Nirwad. Zonder scherpe naalden op zijn kleding zag hij er al een stuk minder gek uit. Kort daarna riep een grote man iedereen bijeen om de bedoeling van de komende dagen uit te leggen en zichzelf te introduceren. Braaf voegde Norah zich bij de groep, al bleef ze wel een beetje nors achteraan staan, zodat ze tegen de genummerde ruggen van de anderen aankeek. 1 tot 12, briefjes opgespeld om te zorgen dat ze niet kwijt raakten voordat ze elkaar officieel mochten aanvallen. Het deed haar denken aan een klassieke grap; laat drie varkens los en nummer ze 1, 2 en 4, zodat men zoekt naar nummer 3.

Nadat de man klaar was met zijn verhaal verspreidden veel van de tieners zich over alle hoeken van de zaal. Een meisje met mokkakleurige huid en mooie bruine haren wierp haar een warme glimlach toe, ze keek verwachtingsvol, bijna alsof ze haar uitnodigde om samen te gaan trainen. Maar na een korte stilte liep het meisje naar het vuurmaak-station. Norah dwaalde nog doelloos rond, ze zag speren en bijlen staan, van vlijmscherp glimmend staal. Aan zulke moorddadige wapens had ze geen behoefte zo in de vroege ochtend, al zag ze de jongen en het meisje van district 2 er wel vol overtuiging heen lopen. Nog meer reden om daar niet naar toe te gaan, Gabe en Valerie maakten een veel te dreigende indruk. Het grootste deel van de andere onderdelen trok haar ook absoluut niet. Vuur maken kon ze redelijk, de meeste eetbare planten herkende ze al wel van de akkers en stukjes bossen in haar district en vissen klonk nutteloos en vies.. Ze had eigenlijk pas 1 keer vis gegeten en de vreemde glibberige beesten met hun enge kraalogen deden haar in alle eerlijkheid walgen.

Zo kwam ze als eerste keuze  uit bij een intrigerend parcours van touwen en andere behendigheidsproeven. Haar hand wreef onderzoekend over een van de ruwe gevlochten touwen, voor ze zich op de roodharige trainster richtte. "Mag ik dit proberen?" vroeg ze, ondanks de uitleg van de man met demonische ogen niet helemaal zeker over hoe dit hele gebeuren nou precies werkte. Het feit dat deze mensen vrijwillig hier stonden om tieners de fijne kneepjes van moord aan te leren maakte haar nou niet bepaald vriendelijk. En de reactie die ze kreeg van de vrouw was eveneens vrij bot. Nu ze toestemming had gekregen begon Norah gelijk aan het beklimmen van de eerste hindernis. Ongeveer halverwege verloor ze kort haar grip en gleed een stuk naar beneden, tot ze zichzelf met een stevige greep weer vast wist te houden. ‘’Kom op zeg, als je dat in de Arena doet ben je dood,’’ hoorde ze Io tactvol van onder schreeuwen. Norah klemde haar kaken op elkaar en trok zich met nieuw hervonden energie op. De aanwijzingen die de vrouw gaf waren soms wel nuttig, maar vooral erg frustrerend. Het maakte dat Norah haar geduld verloor en nog sneller door het parcours ramde. Bleef haar voet even steken? Dan kon ze er gelijk op rekenen dat Io commentaar had en keihard concludeerde wat er fout ging, hoe die stommiteit Norah haar leven zou kosten in de Arena en hoe ze het de volgende keer beter kon doen. Toen het meisje weer met beide benen op de grond stond kwam Io op haar af en commandeerde: ‘’Nog een keer, en nu foutloos.’’ Eén blik op haar rode handpalmen van het vastklemmen van de touwen was genoeg voor Norah om te beslissen dat dit voor nu wel genoeg was. ‘’Nee, bedankt.’’ Vlug liep ze weg, van plan vanmiddag nog wel een keer terug te komen voor een herkansing. Klimmen naar de top moest je langzaam doen.

Ze zag dat de twee van 2 nog steeds bij de moordwapens aan het oefenen waren en besloot naar de iets-minder-moorddadige lange afstands wapens te gaan. Z pakte lukraak een boog, de glimmende metalen constructies zagen er voor haar allemaal toch identiek uit. Met wat geklungel wist ze zelf een pijl op de juiste plek te krijgen, voordat de trainer aan kwam snellen om haar te assisteren. Het principe kende ze wel, dus dat ging redelijk vlot. Norah had dankzij jaren lichamelijke arbeid ruim genoeg kracht om de boog flink strak te spannen, maar het mikken was wat lastiger. Ze gluurde door de spleetjes van haar ogen heen en liet los. Op het laatste moment trilde haar hand echter flink, waardoor de pijl zich hard in de wand achter de dummies boorde. Jammer. De kick van het afvuren van zo'n pijl maakte haar wel vrolijk, zo lang ze negeerde dat haar doelwitten dummies waren, echte mensen waren. Nee, ze zou niet kunnen schieten op de kleine Melvin, ze zou geen pijl in het hoofd van wie dan ook willen plaatsen. Maar het schieten vond ze leuk, dus haalde Norah nog een pijl tevoorschijn en probeerde het opnieuw. Mis, raak, een schampschot. Toen ze de pop vol in de roos raakte trok een bittere uitdrukking over haar gezicht. Nee, die dummies vond ze niets. Ze legde een nieuwe pijl klaar en zocht naar een ander doelwit. Haar oog viel op de kleine uitsparing in de muur, waarin een stel middelbare mannen en enkele vrouwen van een ontbijtbuffet genoten. Boven de grond, boven hen. Arrogante kwallen. Verlangend keek ze naar de inham.. Zich afvragend wat er zou gebeuren als ze vliegensvlug een pijl op de ontbijtende moordenaars af zou vuren. Hierdoor was ze even diep in gedachten verzonken.

TL;DR Norah doet het touwenparcours en gaat daarna oefenen met boogschieten.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Logan Strank
District 7
avatar

PROFIELAantal berichten : 21
Registratiedatum : 31-01-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: district bewoner
Leeftijd: 14

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | vr nov 27, 2015 2:57 pm

De parade was verschrikkelijk voor haar. Het was zo vreemd, anders; het leek niet op thuis… Ze miste de rust van het bos, het zachte gehuil van de wind, het koude water, het gras dat zachtjes heen en weer wiegde. Logan staart troosteloos naar beneden. Ze had niet eens door dat de tributen al na de onderdelen renden. Logan kijkt op en loopt sombertjes naar plantenkennis. Bij het onderdeel staat een tafel met verschillende planten erop, de meeste kent ze al: Berenklauw, Grote kattenstaart, Appeltjesblad. Het doet haar aan thuis denken. ‘Kan je me al vertellen welke eetbaar zijn en welke niet?’ Zegt een man enthousiast. Logan kijkt de donkere man geschrokken aan. ‘Berenklauw is giftig, je kan er brandwonden van krijgen als de zon er op schijnt. Grote kattenstaart kan je eten, net als Appeltjesblad. Van de anderen weet ik het eerlijk gezegd niet.’ Zegt Logan wat sombertjes. De man glimlacht naar haar. ‘Smart girl!’ Zijn enthousiasme is aanstekelijk en het meisje lacht ook. ‘Ik kom uit district 7, daarom weet ik best veel over planten.’

De man glimlacht nog steeds en kijkt bijna verliefd naar de planten die voor hem staan. ‘De grote boom naast de Grote kattenstaart is de Dadelpalm, de bessen van de palm zijn erg zoet en dorstlessend. Tussen Berenklauw en het Appeltjesblad staat de Wonderboom, hij is erg dodelijk.’ Logan glimlacht beleefd en kijkt naar de planten, terwijl de man uitlegt wat je kan eten en wat niet. Het stelt haar gerust. Na een paar minuten komt er een roodharig meisje achter haar staan. ‘Omdat het eenmaal moet.’ Zegt ze zuchtend. De man stopt en kijkt boos naar de dertienjarig die voor haar staat. Logan draait zich om. ‘Wat enorm positief.’ Mompelt de iets oudere Logan. ‘Ja, hè?’ Antwoordt ze vol met sarcasme. Logan voelt zich niet echt op haar gemak met haar. ‘Ik ben Logan, district zeven.’ Zegt ze ongemakkelijk. ‘Ik heet Paula, district tien.’ Zegt Paula tegen Logan. De trainer kijkt ze boos aan. ‘Jullie kunnen het vast zelf wel.’

Een tijd later staat Logan op en kijkt ze naar de onderdelen. Iets in haar zegt dat ze met bijlen moet oefenen, maar ze weet er niet zeker van als dat wel hoeft. Ze kan het al en uitsloven is geen optie voor haar. Misschien moet ze de beroeps laten zien dat ze het niet kan. Logan loopt naar de wapens samen met Paula, die toch aardiger blijkt te zijn dan verwacht. De lange, magere man bij de wapens kijkt toe hoe de twee jonge tributen op hem af komen. ‘Zo, komen jullie iets uitproberen?’ Logan en Paula lopen verder en kijken naar de wapens. ‘Heeft u ook bijlen?’ Vraagt Logan. ‘Die heb ik, maar als ik jou was, zou ik ze niet nemen.’ Zegt de trainer nadenkend. ‘Ik kom uit district zeven.’ Zegt Logan droog. Het mager meisje naast haar pakt een kort zwaard en kijkt er nadenkend naar. ‘Goede keus.’ Zegt de man, hij kijkt even naar Logan. ‘Ehm, ik zoek wel een geschikte bijl voor je.’ Logan kijkt even naar de onderdelen rondom haar, al snel merkt ze een bruinharige tribuute op. Ze ziet er sterk uit, maar lijkt niet zo veel ervaring te hebben met pijl en boog.

‘Hier, ik durf de uitdaging wel aan.’ De trainer legt een bijl in Logans hand en daagt hem aan. Met twee handen pakt ze het vast en richt ze haar aandacht op de bijl van haar tegenstander. ‘Richt je aandacht op mij, niet op de bijl.’ Zegt hij behulpzaam. Logan kijkt op en ziet de ogen van haar tegenstander; ze word er bang van. De trainer zwaait op laag met zijn bijl. Logan springt en zwaait haar bijl naar beneden: recht op het hoofd van de trainer. Snel rent de trainer naar voren en slaat hij met zijn bijl richting Logans rug. Net op tijd bukt ze en pakt ze de arm van de trainer; die hij lus schut. ‘Goed, goed,’ zegt hij tevreden. ‘Je had wat pit nodig.’ Paula kijkt om: ‘Mag ik nu?’ De trainer knikt: ‘Natuurlijk.’

_________________
Logan
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gloria Fowler
District 8
avatar

PROFIELAantal berichten : 93
Registratiedatum : 19-10-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Fabrieksarbeider
Leeftijd: 17

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | di dec 01, 2015 10:33 am

Ze wou niet en ze wou wel. Ze wou niet trainen omdat het was wat ze haar dwongen te doen, maar ze besefte ook wel weer dat elke tip die ze bij het trainen zou krijgen haar in de arena het leven zou redden. Niet alleen die gedachte, maar ook vooral Nirwad's bemoedigende opmerkingen en positieve houden duwde haar zo ver om ruim op tijd in de zaal te staan. Voor de tweede keer tussen alle andere slachtoffers. Gloria nam dan ook de extra tijd om ze goed te bekijken, dit keer waren ze natuurlijker, niet in apenpakjes gehesen, en niet meer in de blur waar ze in moesten zijn toen hun naam voor het eerst genoemd werd, nog zo kort geleden. Eigenlijk had ze al besloten wie ze niet mocht en wie er optionele partners waren, maar het kon geen kwaad om haar keuzes te bevestigen.

De schijnbare hoofdtrainer was een afschuwelijk schepsel. Onnatuurlijk en ronduit lelijk, maar toch ook wel indrukwekkend, met zijn strenge blik. Ze luisterde braaf naar wat hij te zeggen had, en bleef daarna ook nog even in het midden rondhangen, iedereen nauw in de gaten houdend. De twee van district 2 gingen meteen naar het wapengedeelte, wat ze verwacht had. De meesten verspreiden zich, waarschijnlijk elk naar hun eerste voorkeur. Maar ze was zeker niet de enige die bleef rondhangen, meteen zag ze dat de jongen van 5 ook nog rustig rond keek. Mooi, want hij zeker bovenin haar lijst van favorieten. Hij leek betrouwbaar, en niet uitsloverig zoals die kerel van 2. Door zijn leeftijd moest hij toch wel iets van vechten kunnen, en ze had nog drie dagen om uit te vogelen wat dat was. Dus stapte ze vastberaden op hem af. "Hey, weet jij al wat je moet gaan doen?" begon ze vriendelijk, zoetjes, walgelijk overdreven voor haar doen. Maar het leek te werken want er verscheen een lach op het gezicht van de jongen. "Waar de gezelligste mensen rondlopen" zei hij vrolijk en onschuldig. Voor Gloria was het al meer dan duidelijk dat hij geen bloeddorstig type was. Maar dan zou hij haar ook niet zomaar van achteren neersteken, wat met de fanatiekelingen veel eerder te verwachten viel. Ze glimlachte vriendelijk terug, "Misschien zit je hier dan al goed, maar misschien kunnen we beter onze tijd gebruiken." walg, walg, maar als dit uitliep in een bondgenootschap dan was het het waard. Hij leek niet door te hebben hoeveel moeite dit 'casual' gesprek haar kostte. Hij schonk haar weer een lieve lach, zeker sponsorwaardig, en haalde ietwat awkward zijn hand door zijn haar. Ze keek even kort rond om te kijken waar het relatief rustig leek te zijn, "Wat denk je van wapenloos vechten? Of eh.. strikken leggen... wapenloos vechten lijkt me handig als verdedigingsmiddel, stel dat je niet aan een wapen komt... dan is het een handige skill. Strikken leggen is vooral voor voedsel handig, maar dan moet je wel aan touw komen. Misschien is het ook handig voor-" ze besefte hoe ze aan het doorratelen was. "Sorry, ik ben gewend om hardop te denken" "Oh eh, dat stoeien klinkt wel.. handig.. ik eh.. ben niet echt zo goed met knopen." antwoordde hij, alweer met een subtiel lachje wat alles wat hij zei goedmaakte. Heck, al beledigde hij haar vollop, met zo'n lachje erbij zou ze best vinden, nadat ze hem een flinke klap in zijn gezicht had gegeven natuurlijk.

Gelukkig was die klap niet nodig, er was immers geen sprake van een belediging. "Ik ook niet, maar nu kunnen we 't tenminste nog leren, maar, sure, verdedigingstechnieken zijn ook wat cooler om te showen." En zo liep ze vooruit naar het wapenloos vechten onderdeel. Blij dat het haar nu al gelukt was om een partner te strikken. Hij volgde haar immers braaf.

De trainer bleek een man op middelbare leeftijd te zijn, met stevige wenkbrauwen, een rond gezicht en behoorlijk gespierd. Hopelijk kwam dat door ervaring en training, en niet door chemische capitoolzooi. Zijn kleding was simpel en handig, een positief beeld. Zijn grote wenkbrauwen schoten omhoog toen hij hen in het oog kreeg, en een lach verscheen op zijn gezicht. Liep hij hen nou uit te lachen? Meteen schoot er vuur in haar op om hem eens te laten zien wat ze kon. Zelfverzekerd stapte ze op hem af. "Wat kan je ons leren?" vuurde ze brutaal, direct, op hem af. Weer lachte de kerel. Nam hij het nou niet serieus? Besefte hij niet dat hun leven van zijn lessen kon afhangen? "Nou meis, misschien kan ik je dit nog net leren..." hij wenkte Enrico om dichterbij te komen, die dat braaf deed. Gloria lette braaf op. Binnen enkele seconden lag de jongen met zijn rug op de mat, nog ietwat na-duizelend van de plotselinge draai. Het leek heel wat, maar ze had soortgelijke worpen geoefend met Brendon, en ze was van plan deze leraar eens te laten zien wat ze kon. "Zoals dit?" zei ze brutaal, ze haalde haar rechterarm onder de arm van Enrico, die nog maar net weer op zijn voeten stond. Ze pakte zijn shirt stevig vast en deed na wat ze net gezien had, waardoor enkele seconden de arme jongen voor de tweede keer op de grond belandde. Ze keek weer op, hopend dat haar trots gedeeld werd door de docent.

TL;DR: Gloria socialises met Enrice (district 5) en ze gaan samen naar de wapenloos vechten-stand om de basis van judo te leren. Gloria laat echter zien dat ze de basis al aardig beheerst/snel oppakt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eugine Spacey
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 110
Registratiedatum : 24-08-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Engeltje
Leeftijd: 19

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | vr dec 04, 2015 11:27 pm




Voor de tweede keer opstaan in het Capitool ging duidelijk veel moeilijker dan de eerste. Wat had hij slecht geslapen deze nacht. Hij lag urenlang wakker om na te denken, want wat zou hij eigenlijk willen bijleren tijdens de trainingen? Dingen zoals insectenkennis, plantenkennis, knopen en strikken leggen en vuur maken kent hij wel uit zijn tientallen boeken die hij gelezen heeft over deze onderwerpen, maar ze daadwerkelijk in de praktijk toepassen had hij eigenlijk nog amper tot nooit gedaan. Hij moest dus zeker eens uittesten of alles wat hij onthouden had uit deze lectuur klopt en of hij het dus ook in de praktijk kan toepassen. Daarnaast moest hij natuurlijk ook nog iets van wapens leren gebruiken. Hij had eigenlijk niet veel zin om één op één technieken te leren, als hij dan toch iets zou moeten leren dan zou dat liever iets zijn waarmee hij niet te dicht bij de andere persoon zou moeten komen. Iets zoals boogschieten of messenwerpen ofzo, of misschien wel allebei moest hij genoeg tijd en zin hebben.

Na het ontbijt en het aantrekken van het niet zo modieuze pakje dat hij kreeg van zijn stylist, was het tijd om te vertrekken. Hij mocht natuurlijk niet te laat op de eerste dag want dat zou hem natuurlijk al een nadeel opleveren. Gelukkig was het enorm duidelijk hoe je in het trainingscentrum kon geraken en stond alles goed uitgelegd. Anders kon het wel eens gebeuren dat hij zomaar verdwaalde in dit doolhof van gangetjes .

Toen hij in het trainingscentrum aankwam, was er nog geen tribuut te zien, er waren enkel een paar trainers die bezig waren aan hun laatste voorbereidingen maar die hadden geen oog voor hem. Zou hij nu echt zo vroeg ? vroeg hij zichzelf af terwijl op zoek ging naar een klok want hij had eigenlijk geen flauw benul hoe laat het precies was. Lang moest hij niet zoeken want je kon amper naast die grote klok boven de ingang kijken. Het was precies 9u36 dus hij was duidelijk nog een heel stuk te vroeg en zette zich daarom nog even tegen de muur zodat hij iedereen mooi kon zien binnenkomen.

Het was 9u58 en dus sloot hij zich bij de tributen die een beetje wirwarrig bij elkaar stonden. Iedereen was duidelijk wat aan het aftasten welk vlees ze precies in de kuip hadden. Om stipt 10u gingen de deuren dicht en kwam er een uitleg over hoe de komende dagen precies in elkaar zaten waarna de hoofdtrainer hamerde op een paar specifieke regels die zeker moesten toegepast worden. Gelukkige maakte hij zijn speech niet te lang en kon er na enkele minuten al getraind worden. Eugine twijfelde niet en ging meteen naar het onderdeel vuur maken, hij had namelijk al bijna zijn gehele route uitgestippeld voor vandaag zodat hij gestructureerd te werk kon gaan.

Bij het onderdeel stond een oude vrouw, ze moest zeker al een jaar of zeventig zijn maar ze was wel lief en stond meteen paraat om te helpen. ‘Ik zal je proberen een techniek aan te leren zodat je makkelijk vuur kunt maken met het hout dat je in de arena kunt terugvinden, als er bomen zijn tenminste…’ Er kwam een klein lachje op haar gezicht, maar wat een ironie, Eugine kon er eigenlijk niet mee lachen. ‘Het heet de handboor-techniek, het enige dat je echt nodig hebt is een rechte tak van ongeveer één centimeter diameter, maakt niet zoveel uit welk hout zolang het maar droog is en een plakje uit zacht hout, zoals…’ Nog voor ze kon uitspreken riep Eugine trots ’Wilg!’ ‘Inderdaad wilg maar je kan bijvoorbeeld ook linde gebruiken’ voegde ze eraan toe. ‘In het midden van het plakje maak je een gaatje en dan kan je eigenlijk beginnen met vuur maken.’ ‘Hoe groot moet dat gaatje eigenlijk zijn?’ vroeg een vrouwelijke stem die eigenlijk net naast hem neerzat. Hij was zodanig bezig met opletten naar de uitleg van de dame dat hij het meisje nog niet gezien had. ‘Dat gaatje moet eigenlijk net iets groter zijn dan de diameter van je stok zodat het er eigenlijk makkelijk inpast, maar ook niet te groot want dan verlies je de kracht van de wrijving.’ Ze kregen beide een plankje en voor geprepareerde stok en konden meteen beginnen met wrijven. Eugine begon als een gek te draaien om zo snel mogelijk naar het volgende onderdeel te kunnen gaan maar dat was natuurlijk zonder het vuur en de trainer gerekend. ‘Je moet wrijven alsof je je handen verwarmt en veel trager in het begin’ riep Cassia. Eugine paste meteen zijn techniek aan want er gebeurde daadwerkelijk niets. Na een vijftien tal seconden draaien met de nieuwe techniek, ontwikkelde er zich rook en er kwam een lachje op zijn gezicht. ‘Je bent er nog niet hoor, nu moet je sneller beginnen draaien en meer druk op de stok zetten.’ riep ze om hem terug met zijn voeten op de grond te brengen. Zijn armen begonnen te verzuren toen er eindelijk een kooltje verscheen. ‘En stop’’ beviel ze ‘Je hebt een kooltje, als je deze nu aanblaast bij wat gedroogd gras, is de kans groot dat je een vuurtje hebt.’ Trots op zichzelf stond hij recht en begon zijn armen te stretchen, wat was dat een lastig klusje.

Hij bedankte de oudere dame, knikte naar Jocelyn en ging naar het onderdeel ‘Bijl- en Meswerpen’. Jocelyn had geen zin om mee te gaan, aangezien dit onderdeel iets was wat ze nog nooit gedaan had en dus iets helemaal buiten haar comfort zone was. Daar aangekomen, zag hij een jonge, beste knappe dame die naar hem toe stapte om uitleg te geven over het onderdeel.


TL;DR:
- Eugine heeft de hele nacht wakkergelegen en gedacht over de trainingen.
- Eugine is een heel stuk te vroeg in het trainingscentrum.
- Hij gaat eerst naar het vuur maken, na veel zwoegen kreeg hij een vonkje.
- Daarna gaat hij naar Bijl en Meswerpen, deze is nog niet uitgewerkt om ruimte te geven aan anderen om eventueel te ontmoeten of tot ik zelf het vervolg eraan brei .
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | wo dec 09, 2015 3:44 pm

Na de intocht was de motivatie voor Ayrton ver te zoeken. Hij was het zat om deel te zijn van dit grote ‘toneelstuk’ en hij was al helemaal klaar met alle personen die erbij betrokken waren. Laat staan dat hij nu zin had om te trainen zodat hij dat gespuis kon entertainen...

Het had niet veel gescheeld of de deuren waren vlak voor Ayrtons neus gesloten. Niet dat hij zich had verslapen, maar het uitgebreide ontbijt wilde Ayrton niet zomaar aan zijn neus voorbij laten gaan. Omwille van zijn maag besloot Ayrton om dan ook maar niet al te enthousiast te beginnen. Misschien was het niet eens een slecht idee om tegelijkertijd de tegenstand wat te observeren… Het viel hem voornamelijk op dat de meeste tributen al best oud waren, of tenminste zo leken.

Toen Ayrton zich goed genoeg voelde om iets te doen, besloot hij maar een poging te wagen bij het onderdeel ‘strikken maken.’ Er was niemand te vinden bij dat onderdeel en die stilte beviel hem wel. De trainer was gelukkig ook een man van weinig woorden, en Ayrton was blij om te merken dat niet iedere Capitoolbewoner zo afschuwelijk was als zijn begeleidster en stylist. De basis van het strikken ging Ayrton nog vrij gemakkelijk af en na een goedkeurende knik van Venicius vond hij dat het wel weer genoeg was. Ingewikkelde strikken zou hij toch niet kunnen onthouden: het ging hem puur om de basis.

Niet wetende wat hij nu zou doen, dwarrelde Ayrton maar wat rond in het trainingscentrum. Toch bleven zijn ogen even steken bij het vechtonderdeel met wapens. Als hij zich niet vergistte, waren dat de beide tributen van district 2 die zo fanatiek bezig waren. Die twee zouden wel een bedreiging kunnen vormen in de arena…, of waren het misschien ook goede kandidaten voor een bondgenootschap? Ayrton was er nog niet over uit of zijn aanwezigheid werd al opgemerkt door de mannelijke tribuut. De jongen stak zijn speer naar hem toe. “Poging wagen?”
Dat liet Ayrton zich geen tweede keer zeggen. Hij pakte de speer van de jongen over, die zichzelf voorstelde als Gabe Hunter, en kwam naast hem staan. Nog nooit van zijn leven had Ayrton een speer in handen gehad, maar toch voelde het enigszins… vertrouwd. Toch leek de trainer op te merken dat hij niet precies wist hoe te beginnen.
“Speer naast je hoofd,” de man instrueerde zijn verhaal met een voorbeeld en Ayrton probeerde hem na te doen. “Nu strek je je arm naar achteren en wanneer je de speer wilt werpen, zorg je altijd dat je elleboog eerst naar voren komt voordat je de speer loslaat. Dus zo.” De trainer wierp de speer weg en doorboorde de dummie recht in het hart. “Zorg ervoor dat je je hele lichaam tijdens de worp laat meebewegen. Snap je?”
Ayrton knikte en strekte zijn arm uit. Hij kneep zijn ogen wat samen om op het doelwit te richten. Hij ademde in en haalde tijdens zijn uitademing alles eruit wat erin zat. Het leek wel alsof al zijn ergernis en woede van de afgelopen dagen naar boven kwam en zich in zijn worp uitte. Hoewel Ayrton het doelwit gemist had, was de trainer zeker niet ontevreden over zijn kracht. Na nog wat aanvullende tips en een aantal worpen verder vond Ayrton het wel goed voor vandaag. “Ga je anders mee naar het vechten zonder wapens?” Vroeg Gabe terwijl Ayrton eigenlijk net op het punt stond om te vertrekken richting het boogschieten. “Misschien morgen,” antwoordde hij. Gabe keek eerst wat verward, maar uiteindelijk schudde hij met een glimlachje Ayrton de hand. “Dan zie ik je in de pauze nog wel.”

Het feit dat Ayrton daar niets over te zeggen had, beviel hem niet. Hij zou toch zeker zelf wel bepalen waar en naast wie hij zijn pauze zou doorbrengen? Bij het boogschieten aangekomen, zag Ayrton al een meisje bezig zijn. Zijn ogen volgden de plek waar het meisje op leek te richten. Toen spatte er een klein lachje van zijn gezicht af. Het meisje leek zo in gedachten verzonken te zijn dat ze zijn aanwezigheid haast niet eens leek op te merken. “Verleidelijk, is het niet?”

TL;DR: Ayrton gaat naar strikken maken, Gabe vraagt hem te joinen bij het speerwerpen. Hij ziet Norah bij het boogschieten en maakt een opmerking
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Norah Jones
District 11
avatar

PROFIELAantal berichten : 202
Registratiedatum : 19-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Seizoensarbeider
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | do dec 10, 2015 9:08 pm

Zodra Norah gestopt was met schieten haastte een assistent-trainer toe om een aantal van de pijlen los te trekken en weer terug op te bergen. Maar daar had het meisje niet zo veel aandacht voor. Nee, haar blik was voornamelijk gericht op de inham waarachter de duivel in menselijke vorm zat. Norah was geen heilige moeder Theresa, maar normaal gesproken toch ook niet zo moorddadig in haar denken. De aanblik van de hoofdspelmaker die hier doodleuk zat te scoren wat hun kansen waren in de Arena maakte haar echter bloedlink. Die gunde ze een pijl of twee, drie door z'n kop. En als ze de kans had zou ze het zo doen.. Het was nutteloos hierover na te denken, maar toch deed ze het. En eerlijk waar, wie kon het haar kwalijk nemen dat ze dagdroomde over het beschieten van de man die voor haar het kwaad uitbeeldde? Hiertegen had ze tijdens de Donkere dagen gerebelleerd, helaas tevergeefs.

Dat ze in haar dagdromen gestoord werd met zulke treffende woorden verbaasde haar. Verleidelijk? Ze kon niet geloven dat iemand zo effectief haar gedachten had kunnen lezen. ''Hu-oh-ja, ja, dat zeker,'' antwoordde ze oprecht. Haar toon was nog steeds ietwat verbouwereerd, ze was echt positief verrast dat een medetribuut zomaar zoiets durfde te zeggen. Zeker omdat ze hem wel zag als iemand die een redelijke kans maakte om het ver te schoppen als hij z'n best deed in de Spelen. En als je kon winnen liet je het meestal wel uit je hoofd om stomme opmerkingen te maken die je winkansen in gevaar konden brengen. Het zou Norah niets verbazen als er hier genoeg camera's verborgen waren om alles te volgen wat ze deden. Ze veegde haar pony uit haar gezicht, die ondanks de staart die ze in had nog steeds vrijelijk rond zwierde. ''Ook geen fan van de Peaks dus?'' Ze zette de boog tegen een metalen stelling aan en draaide zich naar Ayrton toe met een nieuwsgierige blik in haar ogen. Ze wilde weten waarom deze jongen (man?) naar haar toe was gekomen, terwijl ze toch echt meende dat ze hem net nog bij de creeps van district 2 had gezien. Norah merkte dat ze sterk de neiging voelde om hem onmiddellijk te vertrouwen nu hij haar op deze manier benaderde, maar probeerde niet te hoopvol te worden en een beetje afstand te houden. Het zou op z'n zachtst gezegd niet leuk en behoorlijk pijnlijk zijn als ze iemand aardig begon te vinden, om vervolgens door die persoon vermoord te worden.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | vr dec 11, 2015 2:12 pm

Zoals Ayrton al verwachtte, reageerde het meisje enigszins verrast. Maar dat leek haar er niet van te weerhouden om gewoon aan haar gedachten toe te geven. Haar oprechtheid was dan ook iets wat Ayrton wel kon waarderen. Het meisje uit district 11 leek echter zelf ook geen blad voor de mond te nemen om hem vervolgens naar de feiten te vragen.

“Een fan?” Ayrton herhaalde het woord alsof het een retorische vraag was. “Van hun werk? Misschien op de dag dat ik een doodswens heb.” Maar de mensen die werkelijk dachten dat zij dit voor de glorie van het Capitool of hun district deden, hadden in zijn ogen een steekje loszitten. Of je moest een psychopaat zijn, die optie was er natuurlijk ook nog. Daar stond tegenover dat je niet met lege handen naar huis zou terugkeren mocht je winnen… Voor de rest van zijn leven zou Ayrton zich dan geen zorgen hoeven te maken over geldproblemen of voedsel. Voor de rest van zijn leven kon hij verzekerd zijn van geld, eten, drank én vrouwen. Dat allemaal klonk eigenlijk zo slecht nog niet. Alleen daarvoor moest Ayrton dingen doen en met het woord ‘moeten’ alleen had hij al moeite mee. Uiteindelijk begon er weer een klein lachje rond zijn mondhoeken te spelen toen Ayrton nog een blik wierp op de inham waar hij de spelmakers kon zien staan.
“En wat denk je, zal het gevoel van de Peaks wederzijds zijn?”
Ayrton vroeg gewoon wat in hem opkwam. Wat hij er precies mee wilde bereiken wist hij zelf ook nog niet, maar wel wist hij dat hij het verder zou schoppen met mensen die op eenzelfde lijn zaten dan met hielenlikkers van het Capitool. Ayrton hield er dan ook totaal geen rekening mee of de spelmakers zijn opmerkingen als beledigend zouden opvatten. Het was nu niet alsof ze hem nog meer boete konden laten doen, of wel soms?


Laatst aangepast door Ayrton Seeger op vr dec 11, 2015 2:15 pm; in totaal 1 keer bewerkt (Reden van aanpassing : Oops... had de helft van mijn post maar gekopieerd. Nu klopt het wel x'D)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Norah Jones
District 11
avatar

PROFIELAantal berichten : 202
Registratiedatum : 19-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Seizoensarbeider
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | zo dec 13, 2015 6:14 pm

Norah was geen al te goede leugenaar. Ze kon nooit echt een perfect excuus bedenken en ook had ze de neiging te praten voor ze dacht. Niet alleen dat, ook hield ze er niet van. Onschuldige leugentjes waarbij je verzweeg dat iemand een enorm lelijke jurk aan had kon ze nog wel begrijpen, maar liever was ze gewoon helemaal eerlijk.
Ondanks haar behoorlijke lengte stak deze jongen een stuk boven haar uit. Ze kon het niet laten om te hopen dat hij haar niet slechtgezind zou zijn in de Arena. Maar dat hoopte ze eigenlijk van iedereen. Man, alleen al denken aan die hele arena des doods maakte haar al mismoedig. Maar ze was vastbesloten het beste te maken van de tijd die ze nog had, dus praatte ze graag verder over hoe afschuwelijk de machtshebbers van het Capitool wel niet waren. ''Van al dat getut met make-up en pincetten zou je bijna levensmoe worden,'' merkte ze cynisch op.

Zijn wedervraag bracht haar een kort nadenkend moment. Ze vond het moeilijk om in te schatten wat de presidente, Cecilia Peak, precies dacht. Haar broertje Tyrell was een beetje een vreemde eend in de bijt, echt een gek, waardoor Norah niet eens zeker was dat hij wel door had hoe ontzettend ziek dit hele gebeuren was. Wat niet weg nam dat ze hem nog steeds door en door haatte. ''Nee, meneer en mevrouw Peak zouden ons overduidelijk het liefste doodknuffelen, zo veel houden ze van ons.'' Ze schudde lichtjes haar hoofd. Grapjes maken was opluchtend, maar de situatie veranderde er niet door. ''Wat moest die krachtpatser van Twee met je?'' Ze vroeg zich af of Ayrton het type was om met zulke lui in zee te gaan.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | wo dec 16, 2015 10:48 am

Toen het meisje uit 11 begon over make- up en pincetten wekte die opmerking bij Ayrton meteen haatgevoelens jegens zijn stylist Michaello op. Als hij toch eens de kans kreeg om al die Capitoolgezichten eens te bewerken op zijn manier… Het was een gedachte die Ayrton eindeloos in zijn hoofd kon afspelen zonder dat het zou gaan vervelen, want waar die spelmakers vast en zeker goed op de hoogte van waren, waren er vele wegen die naar de dood leidden.
En zo te merken was hij niet de enige die een grote liefde koesterde voor de twee personen achter dit hele gebeuren. Hoewel hij waarschijnlijk nog urenlang over dit onderwerp kon doorranten, leek het meisje van wie Ayrton de naam niet eens wist ineens ter zake te komen. Hij draaide zijn hoofd een kwartslag om Gabe in de zaal te zoeken. Toen zijn ogen die van hem vonden, leek de tribuut uit 2 zich waarschijnlijk hetzelfde af te vragen als het meisje voor hem.
“Ik zou het niet weten,” zei hij met zijn ogen op die van Gabe houdend. “Hij vroeg me of ik een poging wilde wagen bij het speerwerpen, en of ik meeging naar een ander onderdeel. Maar overduidelijk ben ik nu hier.” Dat laatste woord zei Ayrton met een klein uitdagend lachje. Niet dat hij er nu op uit was om Gabe uit te dagen of hem tegen het harnas in te jagen: zolang die macho maar wist dat Ayrton zelf wel bepaalde wat hij deed en dat niemand hèm kon intimideren.

Nog niet eens begonnen met het boogschieten zelf, of er klonk al een melding door de zaal dat het tijd was voor de lunch. Erg trek had Ayrton nog niet na het uitgebreide ontbijt van vanmorgen, maar voor een sigaret zou hij wel een moord doen.
“Misschien tot later nog… elf.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tyrell Peak
Hoofd Spelmaker
avatar

PROFIELAantal berichten : 2125
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Spelmaker
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | di dec 22, 2015 1:01 pm

Beneden in de zaal begaven alle tributen zich naar de gewenste onderdelen. Tyrell nam in zich op wie er bleven treuzelen in het midden en wie zelfverzekerd een onderdeel kozen. Hij nam even de tijd om te zien wie elkaar meteen opzochten, maar daarna richtte hij zijn aandacht op het holografische scherm dat in een hoek van vijfenveertig graden boven de tafel te zien was. Daarop was overzichtelijk alle verzamelde informatie van de trainingen van de voorgaande jaren te zien, zoals wat de populairste onderdelen waren, welke onderdelen de winnaars van de vorige Spelen hadden bezocht en welke onderdelen de vorige jaren belangrijk waren geweest als voorbereiding op die specifieke arena’s.

Terwijl hij door het kopje koffie (met een scheutje whisky, om wakker te worden) roerde, ging zijn blik weer naar de tieners die door de zaal liepen. Het bepalen van de kansen van elk van hen was moeilijk, omdat het van zoveel meer afhing dan alleen kracht, of alleen moed, of alleen kennis. En toch werden zij, spelmakers, geacht er een cijfer aan te geven. Het eerste jaar was dat heel goed uitgepakt. Ze hadden als het ware precies de goede winnaar voorspeld, iets waar waarschijnlijk een hoop gokkers dankbaar voor waren geweest. Het tweede jaar had er echter iemand gewonnen waarvan ze hadden gedacht dat zij zichzelf snel genoeg in de problemen zou brengen door haar mateloze woede en agressie. Helaas had ze blijkbaar al die onnadenkendheid er bij de privé-sessies uit gesmeten, waardoor ze in de arena verstandiger had gespeeld.

Je wist ook nooit welke van de tieners hier alleen maar een toneelspel voorhield. Tyrell stond op en liep met zijn kopje koffie in de hand naar de rand van de inham. De andere zes spelmakers zaten ook aan tafel en voerden niet al te boeiende gesprekken. Tyrell ving iets op van een discussie of het juist wel of juist geen goed idee was om je kater ’s ochtends weg te drinken met alcohol. Hij probeerde er niet teveel naar te luisteren, want hij wilde zijn aandacht bij de trainingen houden. Hij kon het niet goed hebben dat hij nog steeds geen enkel idee had wie er zou gaan winnen. Er waren wel wat tributen bij die er sterk uitzagen, maar niemand sprong er echt uit. Tot nu toe gaf hij het tweetal uit twee de meeste kans, maar iets zei hem dat die helemaal niet goed waren in tactisch spelen (misschien het feit dat ze meteen naar de wapens liepen), wat hen juist weer geen kanshebbers maakte.

Jones, het meisje uit elf, hing inmiddels in het touwenparcours. Dat kon een verstandige keuze zijn, afhankelijk van haar tactiek natuurlijk. Hij wist echter ook dat de tributen dit jaar, in tegenstelling tot vorige jaren, minder met rust gelaten zouden worden. Vorig jaar hadden twee zwakke tributen het veel te ver geschopt door zich gewoon te verstoppen en het eerste jaar was dat niet anders geweest. Tyrell deed wel alsof het allemaal loze kritiek was die hij hier en daar opving, maar het bleef altijd wel ergens in zijn onderbewuste hangen. En vervolgens deed hij dan natuurlijk alsof hij zelf op die kritiekpuntjes was gekomen.

Hoe dan ook, Jones was zo te zien dus niet geheel kansloos (haar district van herkomst werkte wellicht ook wel in haar voordeel), maar de vraag was of ze ook haar mede-tributen zou kunnen vermoorden. Ondanks dat de vorige twee Spelen waren gewonnen door meisjes, was Tyrell conservatief genoeg om te denken dat vrouwen minder goed tegen bloed en geweld konden dan mannen.

Bij een ander onderdeel zaten het meisje uit 7 en het meisje uit 10. Tyrell gunde hen niet veel aandacht. Het plantenonderdeel kon inderdaad erg belangrijk zijn, maar in dit geval geloofde hij niet dat het de meisjes tot de overwinning zou leiden. Zouden ze het verder schoppen dan de eerste minuut? Strank kwam natuurlijk wel uit het district met de bijlen, een district dat het de vorige twee jaren ook goed had gedaan, maar het meisje uit 10 was sowieso kansloos.

Er leek inmiddels ook een bondgenootschap te ontstaan tussen district 5 en district 8: Fischer en Fowler. Één ding moest hij ze nageven, het klonk goed bij elkaar. Maar ja, aan een fancy naam hadden ze natuurlijk niks in de arena (behalve als er een complete franchise om hen heen gemaakt zou worden en ze overladen zouden worden met sponsoringen). Tyrell nam een slok koffie, maar verslikte zich er bijna in toen hij zag hoe Fowler zonder enige zichtbare moeite haar potentiële bondgenoot op de grond wierp. Jongensachtig. Gespierd. Niet bang voor geweld. Ze kwam uit district 8 en was duidelijk ondervoed, dat was dan weer geen voordeel, maar ze had kracht en ze wist blijkbaar hoe ze zonder wapens moest vechten of ze was een snelle leerling. Zou daar dan de nieuwe winnares staan? Hij baalde dat hij juist bij haar het idee kreeg dat ze zou kunnen winnen, want hij hoopte nog steeds heel erg op een mannelijke winnaar. En toch... Maar aan charme ontbrak het haar wel. Althans, het soort charme waar in het Capitool naar werd gekeken. Ze zou het dus allemaal op eigen houtje moeten doen en niet teveel op sponsoringen kunnen rekenen. Tenzij ze bij de privé-sessies een hoog cijfer zou krijgen. Wat zou een twaalf wel niet doen voor haar?

Tyrell liep terug naar de tafel en maakte wat notities op het holografische scherm. Wie er bij de minder populaire onderdelen zaten, zoals insectenkennis en katapulten/slingers en wie er nog moesten leren vuur te maken. Wie niet in de buurt durfden te komen van de twee gevaarlijk uitziende tributen uit twee en wie meteen al aan het socializen waren. En wie met wie aan het praten was en hoe lang. Seeger bijvoorbeeld had contact gelegd met de Hunter, maar liep nu naar Jones toe, die vooral heel geboeid leek door de aanwezigheid van de spelmakers. Tyrell leefde vaak erg in zijn eigen wereldje, maar hij was niet zo naïef dat hij niet wist dat elke tribuut (of in ieder geval, bijna elk van hen) hem dood wenste. Dat deed hem ongeveer helemaal niets.
Nee. Wacht. Dat was niet waar, want het gaf hem wel degelijk een gevoel. Een soort trots gevoel, want hun miserabele levens lagen in zijn handen en hij had niets van hen te vrezen.

En toen was het al weer tijd voor de lunch, een moment dat sommige tributen zouden gebruiken om uit te rusten en andere tributen om bondgenootschappen te vormen. Tyrell besloot dit moment echter aan te grijpen om met de trainers te praten en hun meningen uit te horen. Misschien hadden zij nog wel interessante weetjes die cruciaal konden zijn in de Spelen.  


OOC: Nutteloze lange post, maar ik had zin om te posten. Deal with it.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com
Kye Flecker
District 4
avatar

PROFIELAantal berichten : 137
Registratiedatum : 24-12-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Visser/scholier
Leeftijd: 14

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training | di dec 29, 2015 1:28 am

Ruim voor tienen kwam Kye het trainingscentrum binnen; hij had niet het risico willen lopen te laat te komen. Een klein stemmetje in zijn hoofd vroeg zich af hoe nuttig dit last-minute trainen zou zijn. Hoeveel kun je nou helemaal leren in drie dagen? Er waren mensen die hun hele leven trainden met een zwaard en nog steeds verbeterden en van hen werd verwacht dat ze in drie dagen zouden kunnen leren omgaan met een wapen. Er was echter weinig anders dat hij zou kunnen doen met zijn tijd en hij zou wel gek zijn om de kans niet te grijpen.
Terwijl hij wachtte op de uitleg van de hoofdtrainer, had hij alvast om zich heen gekeken. Aan de ene kant van de zaal zag hij speren en drietanden. Hoewel het idee hiermee te beginnen geruststellend was, besloot hij ze te laten liggen. Dit waren bekende wapens en hij durfde er op te rekenen dat hij hiermee al beter overweg zou kunnen dan de andere deelnemers. Hij zocht naar een station waar niet onmiddellijk mede-tributen op af gegaan waren. Hoewel hij zich had voorgenomen zich open te stellen voor contact met de andere tributen om zo hopelijk een bondgenootschap te sluiten, voelde hij zich daar nu nog niets voor. Hij had eerst even tijd nodig om de omgeving rustig – alleen – te verkennen. De stations die zijn voorkeur hadden gehad – vuur maken en vechten met wapens – waren onmiddellijk bezet. Vissen kon hij al en knopen leggen ook. Gewichtheffen leek hem maar weinig toegevoegde waarde hebben; drie dagen was lang niet genoeg tijd om een spierbundel te kweken.

Uiteindelijk besloot Kye dat het nooit weg was om te weten hoe je een goede strik moest leggen. Hij zou tenslotte moeten eten. Als hij het goed speelde, zoals dat ene bondgenootschap van vorig jaar, zou hij zich misschien zelfs alleen maar voor de duur van de spelen hoeven verstoppen en zorgen dat hij te eten had.
De roodharige man legde kort en bondig uit hoe Kye een simpele strik moest leggen en deed het daarna voor. Kye probeerde zo goed mogelijk na te doen wat de man deed. Het scheelde dat hij al wist hoe hij netten en fuiken moest maken, het was toch een beetje hetzelfde principe. De man zei weinig tijdens de spoedcursus strikken leggen, maar dat beviel Kye wel. Zelf had hij ook weinig behoefte aan een gesprek over het weer met iemand die hij over drie dagen nooit meer zou zien. Aangenomen dat hij überhaupt nog iemand zou weerzien over drie dagen. Na niet al te lang kon Kye een aantal strikken goed genoeg leggen, vond hij zelf, en vond hij het tijd om andere vaardigheden op te doen. Misschien iets waar hij wat meer voor zou moeten oefenen? Misschien moest hij zich aansluiten bij de tributen die met wapens aan het trainen waren?

Helaas voor hem – of misschien niet – gingen de jongens uit 2 en 6 net weg bij het wapenstation, waardoor hij alleen overbleef met het meisje uit 2 en de trainer. Al Kye’s voornemens om contact te leggen met – hoe heette ze ook alweer? – Valeria verdwenen toen hij de trainer om hulp vroeg en zij hem een kwade blik gaf. Kennelijk had ze gehoopt de trainer even voor zichzelf te hebben. Jammer voor haar. En voor Kye, die nog steeds geen bondgenoot had.
“Pak maar een zwaard,” zei de trainer, die zijn eigen zwaard al in zijn handen genomen had. “Nee, ik zou die daarnaast pakken, als ik jou was.” De lange man bekeek hem schattend. “Ja, die past denk ik beter bij je. Uit welk district kom je?”
“Vier.”
“Ah. Dus je kunt al aardig overweg met een drietand, gok ik?” Op Kye’s bevestigende antwoord, legde Clark uit in de basis het verschil was tussen vechten met een zwaard en een drietand, waarna hij hem een aantal manieren om aan te vallen en verdedigen liet zien. Terwijl hij zo bezig was, zou Kye bijna vergeten dat hij alles wat hij nu leerde over drie dagen zou moeten gebruiken om andere tieners te vermoorden. Bijna.


OOC: Kye gaat eerst naar de strikken. Daarna gaat hij zwaardvechten bij het gewapend vechtenstation.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: [Dag 1] Training |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

[Dag 1] Training

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» [DAG 3] Training
» Training
» Een test voor de Apprentices en een training voor de Warriors
» [Training Session] It's time to learn, my dear Apprentice.
» Scythepaw´s eerste training

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: Het Hongerspelen Archief :: 3de Hongerspelen :: Het Capitool-