Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [DAG 1] Come away to the water

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: [DAG 1] Come away to the water | zo jan 17, 2016 1:03 pm

Het beviel Ayrton maar niets. Hannah mocht dan maar vinden dat hij niet meer helder zag door de hitte, maar in zijn ogen was hij de enige die nog helder zag. Een bondgenootschap met z’n tweeën mocht misschien te weinig zijn, maar met 6 man was Ayrton nu ook niet bepaald gerustgesteld. Pas toen zijn bondgenote hem ervan overtuigd had dat deze mensen echt geen bedreiging vormde en ze er meer belang bij hadden om samen te werken, had Ayrton Nirwad met enige tegenzin losgelaten.

Dat betekende echter niet dat Ayrton hen nu vertrouwde. Zeker nu hij min of meer bewezen had dat hijzelf niet te vertrouwen was en dat hen des te meer reden hadden om hem niet te vertrouwen. Het maakte voor Ayrton dan ook geen verschil hoe vaak Norah zou herhalen dat ze niet de vijand was: in zijn ogen kon iedereen de vijand zijn. Er kon maar immers één winnaar zijn, maar dat was iets wat zijn nieuwe bondgenoten nauwelijks leken te beseffen. Ayrton besloot zich er voor nu maar bij neer te leggen, want wederom voelde hij een steek in zijn hoofd opkomen die hem er weer aan hielp herinneren hoezeer hij naar water verlangde.

“Hier,” hoorde hij ineens een stem zeggen. “Om je hoofd koel te houden.”
Ayrton keek Norah met enige verbouwerering aan. Waarom was ze nog steeds zo vriendelijk naar hem? Ze glimlachte ook met enige aarzeling en Ayrton nam de hoed uiteindelijk met een dankbaar knikje aan. Hij wist niet goed wat hij zeggen moest, maar het leek alsof Norah hem met dit gebaar nog een kans wilde geven en Ayrton was zeker niet stom genoeg om dat beetje vertrouwen van boord te gooien.

Toen zij zich tot Enrico richtte, raapte Ayrton de buideltas van de grond en knielde een stukje verder neer bij de vaasscherven. Met de gedachte dat de scherpe voorwerpen nog van pas konden komen, stopte Ayrton een paar van de scherven weg in zijn broekzakken. Hij twijfelde even of hij de overige scherven zou uitdelen, maar gezien het geringe vertrouwen en het gevaar wat hen bij de oase te wachten kon staan, besloot Ayrton het toch maar wel te doen.
Hij liep naar Nirwad, die hem met nog steeds een wantrouwige en angstige blik aankeek, en bood hem een paar scherven aan. “Een leuk aandenken aan onze overwinning,” zei hij met een sarcastisch lachje. Ook Nirwad was niet zo stom om dit aanbod af te slaan en stopte de scherven in zijn zakken. Tenminste, zolang die knul maar niet besloot om het tegen Ayrton te gebruiken. “Bedankt ehm… Kapitein Ayr.
Kapitein… Ayr? Was die jongen serieus? Ayrton besloot er maar geen opmerking over te maken en nadat Nirwad en Norah afscheid leken genomen te hebben van Enrico en Gloria, was Ayrton helemaal met stomheid geslagen. Lieten ze hen hier nu achter op deze manier? En Ayrton maar denken dat hij wreed was. Om hen niet helemaal met lege handen achter te laten, gaf Hannah de jongen die ze net bond en blauw had geslagen ook wat scherven om zichzelf te beschermen.

Of ze elkaar nog zouden zien, betwijfelde Ayrton sterk en stiekem hoopte hij dat ze prooi zouden worden voor de tributen die zich nog onder het dek bevonden. Een bondgenootschap van zes was hem gewoon teveel. Bovendien waren ze in zijn ogen zwak, verwond en van geen enkel nut dan een last aan zijn hoofd.

Als een geboren leider besloot Hannah vervolgens het voortouw te nemen in het zand en dat vond Ayrton prima. Zolang hij achteraan de groep liep, was hij er zeker van dat mensen hem geen mes in de rug konden geven. Blijkbaar deelde Nirwad dat gevoel ook, want de jongen kon nog geen 10 seconden voor zich uitlopen zonder een keer te hebben omgekeken. Er leek dan ook geen einde aan hun reis te komen. Misschien kwam het omdat het zand en de hitte het onmogelijk maakte om vooruit te komen, maar Ayrton zwoer toch echt dat het niet zover lopen was. Hadden ze er niet allang moeten zijn? Of andere tributen moeten tegenkomen? Net toen hij er een opmerking over wilde maken, stopte Hannah abrupt met lopen.
“Wat is er?” wilde hij weten. “Waarom stoppen we? Ik zie nog geen water.”
“Er is geen water.”
“Wat?” blafte Ayrton verontwaardigd terug. “Hoe bedoel je ‘er is geen water’?”

TL;DR:
- Ayrton laat Nirwad los, maar is nog steeds wantrouwig
- Hij neemt de piratenhoed aan
- Hij pakt de Buideltas E op en raapt de vaasscherven op om ze aan de groep uit te delen
- Hannah geeft Enrico ook scherven
- Is erg verontwaardigd dat er geen oase is xDD

In de tas zitten brokken goud (dit soort vormen, variërend van 2cm tot 10cm. Het is niet 100% echt goud, maar lijkt in alle opzichten wel zo)


Laatst aangepast door Tyrell Peak op zo jan 17, 2016 2:17 pm; in totaal 2 keer bewerkt (Reden van aanpassing : tl;dr editje)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Norah Jones
District 11
avatar

PROFIELAantal berichten : 202
Registratiedatum : 19-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Seizoensarbeider
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: [DAG 1] Come away to the water | ma jan 18, 2016 10:39 pm

Een laatste blik wierp Norah achterom naar het schip, waar een spookachtige stilte heerste. Ze voelde zich er behoorlijk rot over dat ze Gloria zo achter moest laten, maar het was de enige optie. Een bewusteloos lichaam over de eindeloze zandvlakte meeslepen ging gewoonweg niet, zeker niet met de dorst die ze nu al voelde. En afwachten of Gloria bijkwam was te gevaarlijk. Norah wist hoe ernstig de effecten van bewusteloosheid konden zijn, van de keren dat er iemand een ongelukkige val had gemaakt uit een fruitboom. Soms werden ze probleemloos wakker, soms waren de gevolgen langdurig en soms... Werden ze helemaal nooit meer wakker. Ze hoopte maar dat Gloria in orde was en hen snel achterna zou komen. En dat ze niet al te kwaad zou zijn. Enrico zou haar wel uitleggen hoe het zat. Ja, het zou allemaal goed komen. Ze zouden de oase innemen en daar wachten tot Gloria kwam. En niet nadenken over hoe dat nooit voor lang goed kon gaan. Die negativiteit kon ze er echt niet bij gebruiken.

Stap voor stap kwamen ze dichterbij hun doel. Er werden slechts weinig woorden gewisseld, de droogte van hun keel maakte kletsen niet echt aantrekkelijk. Norah stond zichzelf toe om een beetje in gedachten te verzinken terwijl ze verviel in een vertrouwd patroon van lopen. Vlak voor het groepje van het schip vertrokken was was er een flesje water naar beneden gekomen. Voor Ayrton, officieel. Ze hadden besloten het te bewaren, aangezien de oase zo dichtbij leek. Maar nu ze echt onderweg was viel dat vies tegen.

Eindelijk kwamen ze aan, langzamer dan de tributen die voor hen van het gevecht bij de hoorn weg waren gevlucht omdat ze niet hadden gerend. Norah keek wantrouwig alle kanten op, maar zag geen mens. "Waar is iedereen..?" vroeg Nirwad zich hardop af. Het gaf haar een slecht gevoel. De oase was een punt van leven. Toch? Hannah kondigde aan wat Norah niet had willen geloven. Er was geen water. "Het is nep, die hele oase is nep." Norah stak aarzelend haar hand uit naar een van de palmbomen, wat de theorie bevestigde. Ze voelde er niets van, haar hand was zichtbaar door de projectie heen. Het werd van bovenaf geprojecteerd. "Stelletje.. Aarsjshjfn," vervloekte ze onhoorbaar zachtjes de zieke geesten die dit op hun geweten hadden.

"Het heeft geen zin hier in de zon te blijven staan, " verkondigde Hannah haar mening zelfverzekerd. Ze had gelijk en dat straalde het meisje dan ook duidelijk uit. "Naar de rotsen dan maar?" stelde Norah voor. Daar zouden ze schaduw hebben en hoewel er waarschijnlijk ook gevaren scholen tussen de hoge rotspartijen was het een risico wat ze moesten nemen. Het viertal doorkruiste de neppe oase, waarbij ze instinctief de waterpartij en bomen een beetje ontweken, maar uiteindelijk sneden ze toch een stuk af door de rand van de projectie.

Vanaf daar was het een kwestie van in een rechte lijn naar de rotsformaties lopen. Hannah liep voorop de weg te bepalen, maar Norah had geen energie om er iets van te zeggen. Bovendien maakte het toch geen reet uit welke rots ze uitkozen. Toen ze dichterbij de grote rotsformatie kwamen waar Hannah haar zinnen op had gezet zag Norah opeens iets bewegen tussen de bruine vlekken. Ze keek wat aandachtiger en zag een zwartharig meisje struikelend wegsprinten alsof haar leven er vanaf hing. Wat voor haar gevoel ook vast zo was, besefte ze zich dan, aangezien zij er bij liep met een bebloede bijl en ook Ayrton en Nirwad niet helemaal schoon meer waren. Moordenaars. Een rilling liep over haar rug.

De groep zakte tegen de wand van een grote rots aan om uit te puffen, al was het duidelijk dat iedereen nog steeds alert was op indringers. Gelukkig was aan hun kant van de rost een vrij grote open ruimte, waardoor ze niet zo makkelijk beslopen konden worden. ''Maak die tas eens open?'' vroeg ze nieuwsgierig aan Ayrton.

Tl;dr:
- Norah heeft moeite met Gloria en Enrico achterlaten, maar de dorst wint het
- Zwoegen door het zand voor een NEP oase?!? Pissed
- Naar de rotsen toe dan maar.
-  Norah ziet Violet weg sprinten van haar schuilplek.
- Ze rusten uit in de schaduw van de grote rots in de linkerhoek van het vakje J8.

Terwijl de tributen aan het rusten zijn, komen er drie parachuutjes uit de lucht dwarrelen. Het zijn drie flesjes water; eentje voor Ayrton, eentje voor Nirwad en eentje voor Norah. Er zit een boodschap bij de flesjes: "Ga zo door". #sponsoring

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: Re: [DAG 1] Come away to the water | wo jan 20, 2016 4:02 pm

Er was geen oase. Geen water. De sadisten. Als het niet aan zijn droge mond had gelegen, had Ayrton de hele arena bij elkaar gescholden. Hij zat al met zijn hand aan het waterflesje die onderweg uit de lucht was komen vallen, maar Ayrton had nog geen druppel genomen of Hannah was al op haar teentjes getrapt. Hij moest zijn water bewaren, omdat we het anders niet langer dan een dag zouden uithouden. Wie had er gezegd dat hij zijn sponsoring zou delen? Het was toch niet voor niets aan hem gesponsord?

Toen ze eenmaal een ‘veilig’ plekje in de schaduw hadden opgezocht tussen de rotsen, liet Ayrton zich met een plof in het hardere zand neerkomen. Hij sloot zijn ogen voor een moment, maar daar was het nog geen tijd voor volgens Norah. De tas… Ayrton had er helemaal niet meer bij stilgestaan sinds hij de rugzak had gedragen. Hij haalde de rugzak van zijn bezweten rug en opende hem voor de anderen. Hoewel een bom altijd handig was, hoopte Ayrton op dit moment eerder op eten. Van al dat vechten en slenteren door de hitte had hij boven zijn dorstlust ook honger gekregen. Zeker nu hij de afgelopen dagen gewend was geraakt aan de luxe van het Capitool. Hoe dan ook, het kon in elk geval maar beter iets nuttigs zijn.

… “Wat krijgen we- Goud?” Hij staarde ongelovig naar het glimmende blokje in zijn handen. Ayrton geloofde zijn ogen niet en het duurde niet lang voordat zijn ongeloof omsloeg in woede. Hij smeet het brokstuk weg in het zand en ging weer op de grond liggen. “Denken ze nu werkelijk dat we gaan vechten om een stukje goud?” Het was nu niet alsof Ayrton er op deze plek waarde aan hechtte. “Tenzij we die stenen mee naar huis mogen nemen, hebben we er niets aan.”

“Maar hier hebben we wel iets aan,” begon Nirwad ineens met een opgewekte stem. “Kijk!”
Een paar meter naast Ayrton landde er plotseling opnieuw een parachute. “Er zit een briefje bij,” Nirwad maakte de flesjes water los en begon met voorlezen. “Ga zo… door.”
De opgewekte jongen van nog geen drie seconden geleden leek ineens wit weg te trekken terwijl hij de woorden op een haast misselijkmakende manier uitsprak. Het Capitool die hen feliciteerde met hun eerste moord en waarschijnlijk ook het eerste slachtoffer van de Spelen. Nu hunkerden ze naar meer. Meer bloed, meer geweld en meer doden. Wel, Ayrton liet zich niet commanderen als een hond. Hij wilde rusten, water en een goedgevulde maag. Misschien dat ze Ayrton dan zo gek kregen. Of nog beter..., een sigaret! Daar zou hij nu echt een moord voor doen.

Met een diep geslaakte zucht kwam Ayrton overeind. “Het zijn de Spelen, Romeo. We doen wat we moeten doen om te overleven.” Hij stond op en wendde zich tot Nirwad die tegen een rots aanstond. Ayrton wilde zijn verhaal afmaken, maar iets op de achtergrond wat leek te bewegen, leidde hem ineens af van wat hij eigenlijk wilde zeggen. “Norah, geef me je bijl eens.”
“Wat?” reageerde Nirwad verbaasd.
“Niet bewegen,” beet Ayrton hem toe. Op dat moment leek de jongen ook door te hebben toen het gedierte met zijn staart langs zijn nek gleed. Uit reflex liet Nirwad de flesjes water uit zijn handen rollen. De slang zat nog voor een gedeelte op de rotswand. Als hij goed mikte kon Ayrton het reptiel onthoofden en die kans was groter met een bijl dan de hoorn die nog aan zijn broekriem hing.

TL;DR:
- Ayrton word gek van het Capitool
- Sponsoring met boodschap geleverd
- Ayrton wilt Nirwad duidelijk maken dat ze nu eenmaal moeten doen wat ze moeten doen, maar raakt afgeleid door een slang die achter hem kruipt
- Vraagt Norah om haar bijl om het reptiel te onthoofden
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Norah Jones
District 11
avatar

PROFIELAantal berichten : 202
Registratiedatum : 19-02-15
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Seizoensarbeider
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: [DAG 1] Come away to the water | vr jan 22, 2016 5:29 pm

Ze wilde languit gaan liggen en niets meer doen. Ze wilde onweersbuien oproepen met haar woede jegens het Capitool. Maar veel verder dan een norse blik richting de hoek waar ze vermoedde dat een camera hing kwam ze niet. Wel herinnerde ze zich de buideltas die ze mee hadden genomen. Gestolen van Gloria, zou je het eigenlijk kunnen noemen. En dat kon ze nog wel zo vaak goed proberen te praten met excuusjes, maar misschien was het beter om gewoon te accepteren dat ze in deze woestijn het niet vol kon houden een volkomen heilige te zijn als ze wilde blijven leven. En het idee om afscheid te nemen van de mogelijkheid om ooit haar familie nog te zien, Nirwad achter te laten, de leegte tegemoet te gaan. Nee, het sprak haar bepaald niet aan.

Dus vroeg ze maar aan Ayrton de buit te bekijken, misschien zat daar iets nuttigs in. Een uitvouwbaar zwembad bijvoorbeeld, met het Capitool wist je het maar nooit. Dat werd bevestigd door de inhoud van de tas, helaas niet op de positieve manier waar ze op had gehoopt. Brokken grillig gevormd goud, daarmee was de buideltas volgepropt. Een verspilling van materiaal, als je het haar vroeg. Met één zo'n brokje zou ze kunnen zorgen dat haar zusjes geen bonnen aan hoefden te nemen om te overleven. Ayrton deed zijn beklag, waar Norah het wel mee eens was. Wat hadden ze hier nou aan? ''Misschien als we een katapult hebben,'' opperde ze lusteloos. De parachuutjes die kort achter elkaar naar beneden kwamen gaven haar weer een beetje energie. Norah schoot overeind, wat haar een stekende hoofdpijn opleverde. Maar de flesjes water zouden dat probleem vast spoedig kunnen verhelpen. Het was niet veel, maar het was meer dan de meeste andere tributen hadden, vermoedde ze.

''Ayrton, kap nou eens met die bijnaam,'' wierp ze tegen toen Nirwad weer eens de Romeo vergelijking moest verduren, al kwam het niet helemaal overtuigend over door haar blozende wangen. Verschrikkelijk hoe haar puberende hormonen nog op konden spelen terwijl ze in de Spelen des doods beland was. Ga zo door. Dit was een beloning voor Gabe's dood.. Ze hadden nu vier flesjes totaal. Niet nadenken over de reden erachter. Ze had dorst genoeg om alles meteen voor zichzelf te willen nemen. Het voelde alsof ze liters kon drinken zonder genoeg te hebben, zo droog waren haar lippen. Maar ze kon Hannah niet zomaar laten verpieteren, die had gezorgd dat Ayrton weer bij zinnen kwam voordat hij Nirwad dood gestoken had.

Toen Ayrton om haar bijl vroeg verstijfde ze onmiddellijk. Ze was net wat meer ontspannen, maar zijn vraag maakte dat weer ongedaan. ''Hoez- O..'' Ze wilde net om een uitleg vragen toen ze het probleem al zag. Een slang. Norah had vaak genoeg met de venijnige sissers te maken gehad op de akkers. De beesten waren meestal totaal niet bijtgraag, tenzij je op hun staart ging staan of probeerde er eentje te vangen. Als er dan iemand gebeten werd was dat ook gelijk een onprettig gezicht, gelukkig was dat zeldzaam. Maar deze soort herkende ze niet. Op zijn kop had de slang een soort hoorntje aan de voorkant, waardoor het dier er gelijk ontzettend chagrijnig uit zag. En ze wilde geen risico's nemen. Noch met Ayrton, noch met deze slang. Dus hief ze zwijgend de bijl op en mikte zorgvuldig, waarna ze toesloeg zodra het dier een stukje van Nirwad weg glibberde. Zo nonchalant als ze dat kon doen nadat ze succesvol een slang onthoofd had liet ze haar bijl zakken en grijnsde naar de twee jongens. Ja, ze voelde zich best wel stoer nu. Nirwad keek haar aan met een mix van ontzetting en dankbaarheid. ''Gelukkig zag je het beest voor het in iemand's broekspijp gleed, Arrie,'' meldde ze met een plagerige ondertoon, terwijl ze hem een klopje op zijn schouder gaf. Het meisje zakte door haar knieën en pakte de flesjes op, om ze te ontdoen van het zand. "Ieder één flesje?" stelde ze voor. Een korte blik op de slang die tegen de rots aan lag bracht haar op een tweede gedachte. ''Zou zo'n slang eetbaar zijn?'' Hannah kwam zich er ook mee bemoeien, nu ze niet meer vreesde zonder water te zitten in dit bondgenootschap. ''Het gif zit in de kop.. Maar die heb je eraf gehakt, dus..'' meldde het meisje haar beperkte slangenkennis. Nu ze zo bezig waren leek het bijna een kampeertrip.

TL;DR:
– Droge lippen, dorst, water nodig.
– Wantrouwige Norah staat op en maakt zelf de slang af, waarop ze best trots is.
– Norah stelt voor eerlijk te delen met de 4 flesjes die ze nu samen hebben.
– Norah: Zijn slangen eetbaar? Hannah denkt van wel.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: [DAG 1] Come away to the water |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

[DAG 1] Come away to the water

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» SSA GOES CHIBI!
» Searching for myself
» Water, water and water..
» Look to the water
» Dansende Elfen.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: Het Hongerspelen Archief :: 3de Hongerspelen :: De Arena-