Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [DAG 3] Sun is shining, and so are you

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Eugine Spacey
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 110
Registratiedatum : 24-08-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Engeltje
Leeftijd: 19

Onderwerp: [DAG 3] Sun is shining, and so are you | za feb 27, 2016 4:40 pm

Mensen troosten was hij natuurlijk niet goed in, toch niet als je dat vergeleek met de vaardigheden die Gracie bezat over dit psychisch onderwerp. Eigenlijk was hij wel een beetje jaloers op Alder, tuurlijk niet omdat hij iemand verloren heeft uit zijn district maar om de aandacht die hij kreeg van Gracie. Zij was eigenlijk één van de weinige vrouwen waar hij in zijn leven mee in contact was gekomen en als je dan daar nog eens zijn moeder en zus van aftrekt dan blijven enkel… euhm… Klasgenoten over? En dan nog…  

Vlinders, jaloezie, gebrek aan water en daarbij nog eens die overdreven hitte tijdens de dag. Het deed iets met hem. De anders zo klaar denkende, intelligente en lieve jongen veranderde helemaal van binnen. Eerst vond hij Alder nog oké, zoals hij eigenlijk iedereen oké vond. Maar hoe langer hij amper iets te drinken had en hoe warmer het werd en hoe dichter hij bij Gracie kwam, hoe meer en meer hij Alder dood wenste. Daarbij kwam dan nog eens dat Eugine steeds minder en minder fut had om überhaupt nog één stap verder te zetten. Hij ging steeds meer en meer achteruit.

Het moest een uur of tien zijn voor de laatste zonnestralen de arena verlieten, ‘we kunnen misschien beter eens vertrekken naar de sfinx nu het donker is’ drong Cosmo aan. Nu al? Dacht Eugine bij zichzelf, nu hij eindelijk een goeie ligpositie had gevonden, zou hij moeten rechtstaan, daar had hij eigenlijk helemaal geen zin in, hij was echt nog leeg vanbinnen door de vorige inspanning die ze hadden moeten doen. ‘Misschien kunnen we nog even wachten?’ Drong hij aan. ‘Nu gaat iedereen in actie schieten waardoor we niet zo enorm veilig zijn op dit moment. We kunnen misschien beter nog eventjes wachten tot na middernacht dan gaat de activiteit al een heel stuk minder zijn en hebben we nog een uur of 6 à 7 voor het licht wordt.’ Gelukkig begrepen de andere zijn standpunt waardoor er nog eventjes gewacht werd en hij nog eventjes kon uitrusten.

Terug drie doden deze dag, dacht Eugine bij zichzelf terwijl de foto’s van de gevallen tributen getoond werden. Terug een stapje dichter bij… opgejaagd worden door de overige tributen. Hoe de situatie bij de rest zat wist hij natuurlijk niet al zag hij wel op dag één dat er alvast een heel grote groep  gevormd was. Daar moesten ze dus nog even uit de buurt van blijven.

Het was dus na middernacht, de arena was helemaal donker enkel de sterren zorgden ervoor dat er toch je toch bijna een meter voor je uit kon kijken. Het viertal stond recht en maakte zich klaar om de weg naar de sfinx te korten, misschien vonden ze daar natuurlijk wel iets bijzonders, iets wat nog van pas ging komen in de toekomst. Het was niet ver wandelen, maar iedere stap die Eugine moest zetten was er eentje te veel, de verzuring ging  doorheen zijn hele lichaam.

Na even wandelen, waren ze op een tweehonderdtal meter verwijderd van de sfinx, bijna waren ze aan het eindpunt! Ging daar plotseling even het licht uit bij Eugine? Want toen iedereen plotseling achter zich ging kijken zagen ze hem als een aardappelzak op de grond liggen. ’Alles in orde hoor mensen, ik viel gewoon over…’, Eugine keek verbaasd naar de plek waar het ‘ding’ lag. ’Het is een…een…een mensenskelet’ , riep hij iets te luid en enorm verwonderd. Enkele seconden dacht hij diep na terwijl hij dichter bij het skelet kroop. ’Dat is het, we kunnen misschien bepaalde delen van het skelet gebruiken als wapen om ons te verdedigen. Er zitten natuurlijk enkele scherpe botten tussen en ook een klap van het dijbeen kan schade veroorzaken’

Iedereen klonk enorm instemmend terwijl ook Alder dichter kwam met een tweede skelet. Genoeg avontuur voor deze nacht besloot het viertal, ze kwamen later wel terug naar de sfinx nadat ze de wapens gefinetuned hadden. Ze gingen recht naar boven en verschuilde zich tussen de rotsen om wat slaap te vatten.
_________________


Dag 3 was al voor de helft en er was nog niets speciaals gebeurd deze dag. Ze hadden zich enkel beziggehouden met de skeletten te ontleden waardoor ze wapens hadden. Hierdoor kreeg Eugine 2 dijbenen in zijn handen waarmee hij hopelijk wat schade kon verrichten.

Het moest rond twee uur in de namiddag zijn, rond het warmste punt van de dag. Gracie had net de wacht gehouden en dus was het nu zijn beurt om alles goed in het oog te houden. Hij stond recht en wandelde naar het begin van de rotsen. Hij was een meter of vijf verwijderd van de plaats waar Gracie zat toen het licht helemaal uit ging en hij met een klap op de grond viel… Zou hij nog ontwaken? Of was het game over voor de knappe kop?


Tl;dr
- Eugine is jaloers omdat Gracie en Alder zo goed overeenkomen
- Eugine heeft weinig fut meer en doet er alles aan om niet te moeten bewegen
- Na middernacht gaan ze toch op pad richting de sfinx
- Maar 200 meter voor ze bij de sfinx zijn, valt Eugine over een skelet en hebben ze het idee om de botten te gebruiken als wapen
- Daarna gaan ze terug naar de rotsen om te rusten en hun wapens te prepareren (ze zitten bij F1, rechtsonder het vakje)
- Eugine wil in de namiddag recht staan om de wacht over te nemen maar toen werd het plots zwart voor zijn ogen en valt h
ij neer op de grond… xs

OOC: Godmode toestemming van Gracie en Cosmo

Sponsoring: Tien minuten nadat Eugine onderuit is gegaan komt er een groot pakket naar beneden. Daarin zit een infuuszak met fysiologisch zout en glucose, twee koelende kompressen en een lichtbruine hoed. Het briefje bij dit pakket bevat de volgende boodschap:
'Ook al zit ''t even tegen
blijf vertrouwen in jezelf
blijf geloven in goede dingen
je herstel komt dan vanzelf
Liefs mam, pap en zus'.


Tegelijkertijd komt er ook een parachuutje naar beneden met daaraan vast drie kleine flesjes water (300mL) voor Eugine's bondgenoten en een briefje met daarop 'Zorg goed voor Eugine'.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eugine Spacey
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 110
Registratiedatum : 24-08-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Man
Beroep: Engeltje
Leeftijd: 19

Onderwerp: Re: [DAG 3] Sun is shining, and so are you | zo maa 06, 2016 7:29 pm

Drie hoofden draaiden zich naar de plaats waar het geplof op de grond klonk. Het waren verbaasde blikken die het ene moment verbouwereerd zaten te kijken maar plots de klik maakten en recht sprongen om het lichaam te aanschouwen. Gracie controleerde zijn ademhaling en toen bleek dat alles normaal klonk had Cosmo het goede idee om het lichaam in de schaduw te gaan leggen. Cosmo nam zijn schouders beet terwijl Gracie en Alder samen dicht bij elkaar stonden en elk een been voor hun rekening namen. Het strakzittend bovenstuk dat hij aan had wordt losgemaakt en zijn benen worden door Alder omhoog gehouden om de bloeddoorstroming te verbeteren.

Er leek maar geen verbetering te komen tot er plotseling 4 parachutes naar beneden dwarrelden, drie flesjes water kwamen naar benden met daarbij een tof verplegingszakje. Het zakje werd meteen opengescheurd door Gracie, waarna ze het infuus aanbracht en de koelende  kompressen op Eugine zijn voorhoofd legde. En toen was het wachten geblazen, of hij nog zou wakker worden of dat alles toch vergeefse moeite zou zijn.

Het was blijkbaar geen vergeefse moeite want een achttal minuten later gingen Eugine zijn ogen bewegen en werd hij tot ieders opluchting (hoop ik)  wakker. Hij begreep er helemaal niets van, wat was er net met hem gebeurd? ’Blijf rustig liggen, Eugine. Je bent net een twintigtal minuten buiten bewustzijn geweest.’ Hij protesteerde niet, niet alleen omdat hij niet durfde te protesteren, hij had gewoon nog altijd geen fut om te bewegen.

Tientallen minuten gingen voorbij terwijl er niets gedaan werd en dat was helemaal zijn schuld waardoor zijn schuldgevoel op aan het borrelen was. Zie hem hier liggen met een infuus, kompressen en een belachelijk hoedje op zijn hoofd in de schaduw. Maar de stilte werd doorbroken door een geluid die uit de richting van de sfinx kwam. Eugine gaf er geen attentie aan doordat hij half in slaap lag maar zijn medebondgenoten waren wel geïnteresseerd in de woorden die uit de sfinx kwamen met aan het hoofd Cosmo die heel erg bezig was om de oplossing van dit raadsel te zoeken terwijl hij naast Eugine kwam te zitten. ’Kun je even helpen met het zoeken naar de oplossing Eugine?’, hij werd wakker nadat hij wegdroomde door het fijne gevoel van de glucose die zich in het infuus bevond.  ’Welk oplossing?’ vroeg Eugine totaal niet wetend waarover Cosmo het had. ’Wel, die woorden die uit de sfinx kwamen?’ vervolgde Cosmo, die gingen zo:

"Sommigen noemen mij koninklijk,
Van adel ben ik in ieder geval,
Ik heb verschillende namen,
Één ervan roep je bij steek, slag of val."


Cosmo was fier dat hij het helemaal van buiten kende, al had Eugine ook niets anders verwacht. Hij deed Eugine soms verbazen met zijn intelligentie. Hmmm dacht Eugine bij zichzelf, hij ontlede alle strofen van het raadsel in verschillende delen, precies puzzelstukjes waarna het puzzelen in zijn hoofd kon beginnen. ’Gevonden!’ zei hij heel fier waarna hij Cosmo dichterbij wenkte en het antwoord zachtjes in zijn oor fluisterde. Er kwam een glimlach op Cosmo zijn gezicht, een bevestiging dat het antwoord wel moest kloppen. Alleen was de vraag natuurlijk, hoe gingen ze het klaarspelen om dicht genoeg bij de sfinx te komen zonder vermoord te worden? Dat zou nogal een moeilijke klus zijn maar zorgen voor later want eerst moest Eugine nog wat rusten.

Niet veel later kwamen ook Alder en Gracie bij hun zitten, zij konden het blijkbaar steeds beter en beter met elkaar vinden. Er borrelde weer een stroom van jaloezie door zijn aderen maar hij was momenteel nog te zwak om zich daar zorgen over te maken. Ze hadden allemaal een soort van bol in hun handen, owja juist die kregen ze net voor Eugine flauwgevallen was maar sindsdien hadden ze er amper rekening mee gehouden door de hele situatie. Ze kwamen snel overeen dat die niet zomaar ging open gaan met geweld, het Capitool kennende moest er wel weer één of ander raadsel of iets anders speciaal aanhangen voor die bol open zou gaan. ’Euhm, er zijn dus blijkbaar echt twee personen jarig’ merkte Alder op, ‘Misschien moeten we dus gewoon voor hen zingen? vervolgde hij. Dat kon inderdaad zijn, alhoewel de twee jarigen dat natuurlijk nooit gingen horen maar baat het niet, dan schaadt het niet natuurlijk. Waardoor de vier begonnen te zingen, alhoewel de één er duidelijk meer zin in had dan de ander.

Ondertussen werd het stilletjes aan donker en Eugine ging voor het eerst op zijn zij gaan liggen. Hierdoor zag hij nog een papiertje liggen die hij nog niet eerder gezien had, hij strekte moeizaam zijn arm uit en bracht het briefje dichter bij hem:

'Ook al zit ''t even tegen
blijf vertrouwen in jezelf
blijf geloven in goede dingen
je herstel komt dan vanzelf
Liefs mam, pap en zus'.


Een gloed van vreugde ging door zijn lijf, hij keek in de camera die op hem ingezoomd stond en gaf een handkusje…


Tl;dr
- Na een twintig tal minuten kwam Eugine wakker, dankzij de goede zorgen.
- Ze hebben het raadsel opgelost maar kunnen er momenteel nog niets mee doen dus moeten ze afwachten tot het juiste moment.
- Ze brainstormen over de bollen waarna ze beginnen te zingen.
- Eugine leest het lief briefje die hij kreeg van zijn gezin en krijgt een gevoel dat nog beter is dan de glucose die hij binnenkreeg deze middag.

OOC: Godmode toestemming[/b][/b][/b][/b]

Alle vier de bollen openen en onthullen de regenboog lollies die erin zitten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

[DAG 3] Sun is shining, and so are you

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Black night, Shining stars
» The Shining Stream (and Creamyfrost)
» Stars shining bright [Draco] [FINISHED]
» At Moonhigh the Stars are Shining Bright [DEPUTY CEREMONY]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: Het Hongerspelen Archief :: 3de Hongerspelen :: De Arena-