Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 [DAG 5] Enough

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: [DAG 5] Enough | di mei 10, 2016 6:23 pm

‘Zoek die verdomde aanvaller nou maar’ bouwde Ayrton haar met een zeikstem na. Met. Alle. liefde. Ayrton was al blij zat dat hij de bazige dames en hun bitchfight kon ontvluchten. Eindelijk eens wat rust aan zijn kop.

Voor zijn vertrek had Ayrton een flesje sportdrank in zijn zak gestoken en de haak van Nirwad omgewisseld voor de verroesten bijl. Een lange-afstandswapen in de nacht was nu niet bepaald nuttig. Hij zag al weinig in het donker, laat staan dat Ayrton enig idee had hoe hij dat ding moest gebruiken. Met enige argwaan had Norah hem nog tegengehouden, maar ze kwam er waarschijnlijk al snel achter dat Ayrton nu niet bepaald op haar toestemming zat te wachten.

Nadat hij het wapen van Nirwad naar haar had toegeworpen, liet Norah hem er uiteindelijk met een waarschuwing vandoor gaan. Of de haak hetgeen was geweest wat haar agressie een halt leek toe te roepen of Norah te uitgeput was om tegen hem in te gaan, kon hij niet weten. Hij wist dat er daar buiten iets dreigde. Iets wat hen dreigde te vermoorden. Iets wat niet de kans zou krijgen om toe te slaan zolang Ayrton in leven was.

Hij zocht achter elke rots, onder elke steen, maar na wat wel een eeuwigheid leek te duren was er nog steeds niets verdachts te vinden. Ayrton wierp een blik op het pad achter zich en vroeg zich af überhaupt nog de weg terug te weten. Al die verdomde rotsen leken ook op elkaar. Misschien liep hij al uren hetzelfde rondje. Misschien liet het Capitool hem expres verdwalen. Als ze het deden om hem tot waanzin te drijven, gefeliciteerd. Het was ze gelukt. Als de spelmakers hem nu eens uit deze waanzin haalden zodat hij ze persoonlijk kon feliciteren…  

Ayrton plofte met een zucht neer op de grond en nam een gulzige slok van zijn sportdrank. Hij had er genoeg van. Het zand, de hitte, zijn bondgenoten... Misschien waren de meiden wel een plan aan het beraden over hoe ze het beste van hem af konden komen nu Ayrton weg was. Zeker nadat hij min of meer had toegegeven Norah te willen vermoorden voordat ze de kans kreeg hetzelfde te doen. Eigenlijk moest Ayrton blij met haar zijn, want haar gewetensvraag deed hem realiseren dat hij onbedoeld al te veel was gaan vertrouwen op zijn bondgenoten. Nu bleek dat dat vertrouwen onterecht was geweest, want Norah had klaarblijkelijk geen greintje vertrouwen in Ayrton. Waarom zou ze anders zoiets vragen?

Misschien was de realiteit eindelijk bij de pubermeid eindelijk gaan zinken sinds de dood van haar Romeo. Ze waren niet over een regenboog de arena ingekomen en gingen al helemaal niet over dezelfde regenboog terug, maar dat betekende niet dat Ayrton geen respect kende. Hij deed wat hij moest doen om te overleven.

Nadat het volkslied had geklonken en de gevallen tributen aan de hemel verschenen, probeerde Ayrton het aantal overgebleven tributen te tellen. Hij was enigszins opgelucht dat die twee ex- bondgenoten van Norah het niet hadden gehaald, maar met de dood van Nirwad was zijn groepje té kwetsbaar. Hannah was gewond en Norah was al helemaal een ongeleid projectiel. De ene keer verwondde ze tributen alsof ze nooit anders gedaan had, en de andere keer was het een emotionele pubermeid. Wat moest hij daar nu mee?

Ayrton wist dat het slechts een kwestie van tijd was voordat de andere tributen hen zouden vinden. Hij was echter niet van plan af te wachten tot wanneer dat moment zou komen. Het waren weliswaar zijn bondgenoten, maar vanaf het moment dat Ayrton de arena binnen was gestapt stond hij niet te trappelen om te gaan samenwerken. Hij had er genoeg van om rekening met jan en alleman te houden. Vanaf nu ging Ayrton zijn eigen weg en alles en iedereen die op zijn weg zou komen, zou daar spijt van krijgen.

OOC:
- Ayrton gaat op onderzoek met de bijl
- Paranoia Ayrton, hij denkt dat alles en iedereen het op hem gemunt heeft
- Hij besluit niet terug te keren naar zijn bondgenoten
- Bevindt zich in G1
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ayrton Seeger
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 182
Registratiedatum : 07-11-14
KARAKTER

Onderwerp: Re: [DAG 5] Enough | zo mei 22, 2016 12:16 am

Lag het nu aan hem of begon het écht koud te worden? Ayrton trok de jas die hij om zijn middel had gebonden weer aan en wreef in zijn handen. Het leek erop dat zijn gebeden eindelijk waren verhoord. 5 dagen te laat weliswaar, maar deze verkoeling op zijn verbrande lichaam voelde aan als een godsgeschenk.

Na een tijdje met de bijl in het rond geslagen te hebben, had Ayrton besloten om weer eens uit de voeten te komen. Niet gedacht dat hij in deze zanderige woestijngevangenis nog vrijheid zou kennen, voelde het toch een beetje zo. Zonder in overleg te moeten, of rekening te houden met de zwakkeren kon Ayrton gaan en staan waar hij wilde. Binnen de lijntjes van de spelmakers hun kleurplaat uiteraard. Ayrton was echter geen speler die binnen de lijntjes kleurde. Hij deed waar hij zelf zin in had. Hij was de baas over zijn eigen lot, en dat wilde Ayrton het Capitool ook maar al te graag duidelijk maken.

Nu de zon was opgekomen, vroeg hij zich echter af of zijn besluit ook duidelijk was geworden aan zijn bondge- ex*-bondgenoten. Waren ze naar hem opzoek gegaan? Of waren ze blij van hem af te zijn? Ayrton kon het niet weten. Maar wat boeide het hem ook eigenlijk? Hij had hen verlaten en dat maakte de dames niets minder dan zijn vijand. Het idee om hen weer tegen het lijf te komen, was echter nu niet iets waar Ayrton naar uitkeek. Nee, zo ver zou het niet komen. Of nou ja, zo ver zouden zij niet komen. Met zijn vertrek was Ayrton er namelijk heilig van overtuigd dat Norah en Hannah het niet lang zouden uithouden.

Na een flink stuk te hebben doorgelopen, kwam Ayrton een open vlakte tegemoet die hem enigszins een overzicht gaf op de arena. Hij zag de achterkant van het schip voor zijn neus, rechts in de verte de Sfinx waar hij Norah en Hannah had achtergelaten… Ayrton wendde zijn blik weer snel af op het schip. Zouden al die tributen zich daar nog steeds bevinden? Het was een verleidelijk idee om uit te zoeken wat hen daar zo bezighield en onbedoeld dacht Ayrton terug aan het kwaadaardige idee van Hannah om het schip de fik in te laten vliegen. Een prachtidee. Hij had er bovendien zijn sigaret voor bewaard. Toen de sneeuwvlokjes echter uit de lucht kwamen dwarrelen, was het duidelijk geworden dat het onbegonnen werk was. Maar dat betekende ook…

Ayrton zocht vluchtig naar de lucifer die hij ergens op zijn lichaam had bewaard. Waar was dat verdraaide ding? Alsof zijn leven ervan afhing, graaide Ayrton al zijn zakken door totdat… Ah! Hij kuste het houtje alvorens de sigaret tussen de tanden te nemen. Met zijn nagel ging hij een aantal keer over het kopje van de lucifer heen voordat er een klein vlammetje verscheen.

“Hoe kon ik jou nou zijn vergeten?”
Ayrton inhaleerde zoals hij nog nooit geïnhaleerd had en sloot zijn ogen. Voor een moment leek hij terug te zijn in District 6. Hij beeldde de geur van benzine in, het geluid van de voorbij zoemende treinen: thuis. Toen Ayrton zijn ogen weer opende, blies hij de nicotine door zijn neus weer uit. Het was alsof de sigaret zijn hoofd zuiverde van alles wat was gebeurd de afgelopen dagen.

OOC:
- Ayrton de einzelgänger vindt het wel prima in zijn uppie
- Oefent wat in de rondte met zijn bijl
- Slentert verder tussen de rotsen
- Bevindt zich bij J4 waar hij tot besef komt zijn sigaret nog niet genuttigd heeft
- Rookt zoals hij nog nooit geroken heeft  Cool
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

[DAG 5] Enough

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: De Spelen :: Het Hongerspelen Archief :: 3de Hongerspelen :: De Arena-