Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 It's only a crime if you get caught

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Esmerald Snow
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 395
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Dievege
Leeftijd: 18

Onderwerp: It's only a crime if you get caught | di sep 06, 2016 9:07 pm

Ze was een crimineel. Daar kon geen twijfel over bestaan. Het was niet dat ze een keuze had, tenminste, als je het Winter vroeg. Het was een simpel geval van oorzaak en gevolg. Geen weldenkend persoon nam haar, een straatrat zonder enige scholing of kennis, aan. En als gevolg daarvan zou eenieder wijs zijn om met een wijde bocht om haar heen te lopen en vooral de armen tegen de tas geklemd te houden en handen in de zakken, zodat er geen andere graaiende vingers bij pasten. Gelukkig was niet iedereen zo wijs, anders had ze hier nu niet gestaan.

Het was niet per se haar schuld, het waren gewoon de omstandigheden waarin ze opgegroeid was. Ze kon geen eerlijke baan vinden, dus stelen en bedelen en vechten om de restjes was haar bestaan. En aan bedelen had Winter een hekel. Vechten, dat deed ze vaak genoeg. Daarvan getuigden de rode striemen en blauwe plekken op haar armen ook wel. Maar stelen, dat was echt haar ding, vooral in team verband. Ook nu slenterde ze door de drukste straat van de stad, verborgen in de schaduwen en onopvallend door haar relatief nette kleding. Winter's uiterlijk was hierin zowel een voor als een nadeel. Het leidde mensen af en maakte sommigen wat ongemakkelijk of bang, maar tegelijk zorgde het ook dat ze goed herkenbaar was. Af en toe liep ze een stukje mee met een familie, alsof ze erbij hoorde. Dat zorgde ervoor dat winkeliers minder op haar letten. Maar het was als uitgestoten weeskind altijd vrij pijnlijk om te doen alsof je een normale familie had.

Winter had wat aardappels en een zakje erwten meegenomen zonder te betalen, waarna ze zo snel mogelijk op slenter tempo weg ging van de winkel. De eigenaar was druk bezig met afrekenen en de enige die het op leek te merken was een klein jongetje. Ze glimlachte sluw naar hem en legde haar vinger tegen haar lippen. Sst. Nu haar tas al wat meer gewicht had was het tijd voor een andere tactiek. Winter koos een doelwit uit, iemand die uit de verte haar kant op leek te komen. Het koste weinig tijd, ze had ervaring genoeg in het spotten van kansrijke jaszakken. Meteen zette ze de pas er stevig in. Zo zorgeloos mogelijk koerste ze op de ander af, zogenaamd te afgeleid om een botsing van schouders te voorkomen. Haar scherpe botten zouden de klap niet al te aangenaam maken. Winter's zichtbare hand rustte meteen op de elleboog van de ander, om te verzekeren dat diegene 'in orde' was. Zodra die aanraking afleiding had gecreëerd liet ze haar andere hand in een vak van een tas glijden. Ze mompelde sorry meneer/mevrouw en deed gelijk een poging om verder te lopen, voordat diegene kon beseffen wat er gebeurd was.


_________________

If I fall, will you catch me?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jennifer Lockheart
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 1463
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Trainer en begeleider District 1
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di okt 25, 2016 12:35 pm

In gedachten verzonken zat Jennifer op een bankje voor het trainingscentrum. Haar ogen waren gericht op een groep tieners die rondjes om het trainingsveld aan het rennen was terwijl twee trainers hen aanwijzingen toeschreeuwden. De Spelen waren voorbij en het trainen van de overige tieners ging verder. Het zat Jennifer nog altijd dwars dat niks wat ze deed leek te werken. Drie Spelen waren nu geweest, maar nog steeds leken ouders niet in te zien hoe belangrijk het was om de kinderen te trainen, om ze voor te bereiden op wat hen in de Arena te wachten stond. Natuurlijk was je, zelfs met een berg training, afhankelijk van de Arena, je eventuele bondgenoten en de andere tributen en diens kwaliteiten. Zoveel verschillende factoren en lang niet genoeg informatie vooraf om je daarop voor te bereiden. Je zag je concurrenten pas op de Spelen en hoewel je dan wel een week had om je nog voor te bereiden, dat was niet altijd genoeg, want niet iedereen liet alles zien bij zo'n training. De vrouw zuchtte, sloot haar ogen en wreef met haar handen over haar gezicht. Ze voelde zich vermoeid, zowel lichamelijk als mentaal. Hoe lang moest ze deze begeleidersrol nog blijven vervullen? Ze wist het niet. Langzaam liet ze haar handen zakken en keek weer naar de groep tieners die nu dichterbij aan de gang waren met een hindernisbaan. Haar ogen gleden over de gezichten, maar zelfs zonder gericht te kijken wist ze dat ze iemand mistte; Winter met haar witte verschijning. Jennifer wist niet precies hoe oud het meisje was, maar het was vreemd om haar niet meer bij de trainingen te zien. Toegegeven, ze kwam alleen als er weinig mensen waren, maar Jenn had haar al een tijdje niet meer gespot.

De vrouw stond op en strekte haar lange armen en benen. Tijd om eens te gaan kijken waar Winter zich verstopte. 'Ik ben even naar het centrum,' sprak ze in het voorbij gaan tegen één van haar trainers. 'Met een uurtje ben ik wel weer terug.' De man knikte en richtte zich toen weer op de tieners die hij trainde. Met grote, gecontroleerde passen liep Jennifer in de richting van de stad. Ze wist niet goed waar en hoe ze Winter zou gaan vinden, maar aangezien het meisje een vrij opvallende verschijning was hoopte ze dat ze haar gewoon per toeval zou vinden. Jenn besloot richting de markt te lopen waar ze jaren geleden Winter voor het eerst had gezien. Om daar te komen moest ze echter door het centrum, langs de drukke winkels. Jennifer weefde soepel tussen de mensen door zonder tegen hen op te botsen. Sommigen begroette haar vriendelijk, anderen keken haar boos aan. Ja ze was aardig bekend geworden in de afgelopen drie jaar bij de bewoners van District 1, maar helaas was dit niet altijd positief. Veel mensen vonden dat zij hun kinderen naar de dood bracht. Hallo! Het was toch verdorie het Capitool die de Spelen had opgesteld! Even zuchtte ze, waarna ze haar blik weer naar voren richtte. Verrast keek ze in de verte toen ze daar een witte gedaante spotte. Ze had Winter zowaar gevonden en sneller dan gedacht.

Snel baande Jennifer zich een weg tussen de mensen door. Het was druk op straat en een botsing was soms niet te voorkomen. Ook Winter leek tegen iemand opgebotst te zijn. Hoewel Jenn nog te ver weg was om het meisje goed te kunnen horen, kon ze wel zien dat Winter zich verontschuldigde. Jennifer glimlachte, vertraagde haar pas en riep het meisje haar naam. 'Winter!' Glimlachend liep ze naar het meisje toe, waarna ze bij haar tot stilstand kwam. 'Dus hier ben je. Ik miste je al in het trainingscentrum. Wil je niet meer komen trainen?'

OOC: Yush, eindelijk de beloofde post! Very Happy

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmerald Snow
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 395
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Dievege
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 01, 2016 9:11 pm

Ze begon steeds minder schattig te worden, en dat was wel te merken. Mensen keken haar aan alsof ze vuil was, dat was niets nieuws onder de zon. Maar nu leek zelfs dat laatste greintje medelijden uit de harde blikken verdwenen. Winter probeerde zich er niets van aan te trekken – ze had hun liefde of acceptatie niet nodig, zo vertelde ze zichzelf, want ze had haar eigen thuis, haar eigen surrogaat-familie. Hun eigen bijeengeraapte zooitje ongeregeld. Maar samen stonden ze toch maar mooi sterker dan alleen. En dat was hard nodig in deze individualistische samenleving. Waar diamanten in kronen gezet werden door juweliers en in de steegjes kinderen omkwamen van de honger. Een nep district, zo zag Winter het.

Maar het eten dat ze gejat had was zo echt als het maar kon en dat was een goed begin. Maar met harde dollars kwam je pas echt ver, dingen zoals schoenen waren niet echt van iemands voeten te stelen. Hoewel Winter nooit nee zei, leek dat toch wel erg onwaarschijnlijk dat dat haar nog zou lukken voor de sneeuw zich weer in de straten ophoopte. En dan had ze toch liever geen bevroren tenen. Dus moest deze meneer eraan geloven. Een middelbare man met een beginnende kale plek op zijn kruin, die hij probeerde te verbergen met uitgebreide kam-sessies. Helaas niet erg succesvol. Winter voelde geen greintje medelijden met de man, zijn kleding straalde al uit dat hij deze diefstal wel weer te boven zou komen. Dus lette ze goed op welke plek van zijn tas hij met zijn lichaam leek af te schermen en koerste dan op hem af.

Na de botsing ging alles heel snel en ze voelde algauw de leren portefeuille tussen haar vingers. Winter greep die behendig vast en was van plan zich snel uit de voeten te maken met haar buit. Rennen kon niet echt, want dat zou sowieso te veel opvallen. Dus wilde ze gewoon verder lopen. Helaas leek de man ondanks haar zorgvuldige pokerface onraad te ruiken en hij keek haar onderzoekend aan. Winter zocht onbewust al naar een vluchtroute mocht de man de diefstal opmerken. Ze zou dan ook bijna van geluk spreken dat ze opeens uit het niets haar naam hoorde. Niet van Autumn, Spring of zelfs Summer. Nee, dit was de stem die het hele district maar al te goed kende van de Boetes. Winter was haast even verbaasd als de man dat zij zomaar aangesproken werd door Jennifer. Van die verwarring maakte het meisje behendig gebruik.

“Het spijt me echt meneer, maar ik moet naar mevrouw Lockheart toe!” tjilpte ze zo oprecht en lieflijk mogelijk, waarna ze zich vlug richting Jennifer begaf. Aangezien Jennifer ook haar tegemoet kwam ontmoeten ze elkaar in het midden, maar Winter wierp een ietwat zenuwachtige blik achterom en probeerde de vrouw verder van haar slachtoffer weg te loodsen. “Oh,” reageerde ze verbaasd op de vraag. Wat dit nou.. Was dit hoe bezorgdheid klonk? Jennifer had opgemerkt dat ze er niet meer was, dat niet alleen, maar vervolgens had ze ook nog eens de moeite genomen om te vragen hoe dat kwam. “Ik ben dit jaar negentien geworden, dus.. Ik wist niet of ik nog mocht komen,” gaf ze aan. Dat eerste was natuurlijk een heugelijk feit, ze was eindelijk veilig van één dodelijke gebeurtenis. Maar dat betekende wel dat trainen geen zin meer had. Of in ieder geval niet voor de Hongerspelen. Dus waarom zou Jennifer nog moeite doen voor haar, was Winter's pragmatische redenering.

_________________

If I fall, will you catch me?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jennifer Lockheart
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 1463
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Trainer en begeleider District 1
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 01, 2016 10:09 pm

Jennifer glimlachte toen het meisje zich verontschuldigde tegenover de man waar ze tegenop was gebotst en benoemde dat ze naar Jennifer toe moest. Toegegeven, het was niet alsof Jenn haast had, maar Winter leek wel graag uit de situatie te willen stappen die de botsing had veroorzaakt en dus liep Jennifer een stukje met Winter mee in de richting van waar ze zelf was gekomen, zodat ze de man achter zich lieten. Eén van haar mondhoeken trok een beetje omhoog in een glimlach toen ze merkte dat Winter oprecht verbaasd leek dat Jennifer bezorgd om haar was geweest. Het liet maar weer eens zien hoe weinig medeleven die meisje gewend was van de mensen om haar heen. Niet voor de eerste keer voelde de vrouw de behoefte om dit meisje onder haar vleugel te nemen en te beschermen, al wist ze donders goed dat Winter wel de laatste was die echt bescherming nodig had. Ze kon prima voor haarzelf zorgen, maar een beetje helpen kon nooit kwaad, toch? Het was alleen de vraag of Winter haar hulp zou accepteren, aangezien ze het al zo lang zelfstandig had gered. Jennifer wilde haar maar wat graag een plek in haar huis aanbieden (ze had immers kamers over in het grote landhuis van haar ouders), maar ze had tot nu toe nog niet het juiste moment gevonden om dit aan te bieden.

Ze knikte toen het meisje verklaarde dat ze nu negentien was en dacht dat ze daarom niet meer zeker wist of ze nog wel mocht komen. Jenn glimlachte naar het meisje. ‘Ah, dat verklaart inderdaad waarom je er niet meer was. Ik had al een vermoeden dat dat het was, maar ook als je niet meer voor de boete gekozen kunt worden, je bent altijd welkom in het trainingscentrum Winter. Jij en de anderen waar je me wel eens over hebt verteld*.’ Samen waren de twee intussen een stukje verder gelopen. ‘Het is waar dat het trainingscentrum bedoeld is om de tieners die kans maken in de Boete sterker te maken, maar dat betekend niet dat je niet meer welkom bent als je “veilig” bent. Je bent altijd welkom, om te trainen, om te praten of om te helpen.’ Ze keek Winter even onderzoekend aan. ‘Je hebt veel talent met messen, dus ik hoopte eigenlijk dat je wilde helpen met dit leren aan anderen die er niet zo goed in zijn.’ Ze glimlachte nogmaals en gebaarde toen naar een kraampje langs de weg waar ze soep en brood verkochten. ‘Ik heb best wel zin in wat soep, wil je ook? Ik betaal.’ Haar ogen gleden al over de twee verschillende soorten soep die de verkoper aan bood en ze bestelde voor haarzelf een kop warme kippensoep en een homp brood om erin te dopen, waarna ze haar ogen op Winter richtte. ‘Welke wil jij?’

OOC: *Ik ben er hier even vanuit gegaan dat Winter en Jenn ergens in al die keren dat ze IC naar het trainingscentrum is geweest wel eens over Spring, Autumn en Summer heeft verteld. Mocht je het hier niet mee eens zijn, laat het me even weten, dan pas ik het aan :3 Also yess, Jenn is fond of Winter.

Post 12# 9.445 / 50.000

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmerald Snow
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 395
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Dievege
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 08, 2016 6:32 pm

Diefstal was lastiger dan het leek, maar na bijna 10 jaar op de straat kende Winter wel de kneepjes van het vak. Dat zat dan ook echt in haar bloed, waardoor ze de instincten die ze over de jaren heen had aangeleerd maar moeilijk kon onderdrukken. Normaal gesproken was ze gauw zo onopvallend mogelijk in de mensenmassa verdwenen, maar nu leek de aanwezigheid van een Belangrijk Persoon ook voldoende afleiding te bieden, zodat de meneer door liep. Zonder portemonnee, dat dan weer wel. Die was voor haar, voor nieuwe schoenen, voor avondeten. Helaas kon ze niet echt checken hoe veel ze buit had gemaakt, maar op het gewicht alleen zou ze gokken dat het wel een prima vangst. Tenzij er stenen in zaten natuurlijk.

Aan Jennifer kon ze veel vertellen, maar direct laten zien dat ze een onbenullige man had beroofd was ook weer zoiets. Daarover hield ze dan ook maar wijselijk haar mond – al zou de vrouw met haar observationele vaardigheden waarschijnlijk wel de punten kunnen verbinden en 1 bij 1 optellen. Maar Jennifer leek er weinig om te geven wat Winter precies deed hier op straat. Nee, ze was eerder geïnteresseerd in de reden van Winter’s afwezigheid in het trainingscentrum. Die was vrij simpel, dus het meisje hoefde geen moeite te doen om iets bij elkaar te liegen. Het was simpel; ze was te oud voor de Hongerspelen, dus dan kon ze zich ook niet meer vertonen in een voorbereidingscentrum voor diezelfde Spelen.

Misschien was het een beetje stom dat ze geen afscheid was komen nemen, maar ze was er niet echt aan gewend dat mensen op haar presentie rekenden. Jennifer’s woorden deden haar stiekem goed, het gaf haar een vreemd gloeiend gevoel in haar buik en wangen. Verwelkomend. “Oh,” reageerde ze verrast. Ze was welkom. Haar vrienden waren welkom, al waren die wat minder enthousiast over de trainingen. “Bedankt. Dat is heel aardig van U. Alles.” Winter wist niet zeker of ze het goed begreep. Ze zou anderen kunnen helpen bij de messen? Dat zou kunnen ja, maar.. “Als– Bedoelt U dat als een..” Subtiel probeerde ze poolshoogte te nemen, maar uiteindelijk won de directe kant van haar het. “Als een baan?” Niet te gretig klinken. Een baan betekende geld. Maar ze had ook nog een zekere trots en als Jennifer het anders bedoeld had zou ze het aanbod afslaan, maar niet doorzeuren. Gratis werken deed ze niet, dat kon ze zich niet veroorloven. Maar ze mocht Jennifer te graag om te zeuren tot ze geld kreeg, bedelen deed ze alleen bij de allerhoogste nood.

Winter volgde Jennifer op korte afstand, al hield ze nog steeds nauwkeurig haar omgeving in de gaten hield. Ze was immers nog vrij dicht bij de plaats delict, wat betekende dat de Vredesbewakers plotseling tevoorschijn konden komen. “Hetzelfde,” gaf ze aan. Qua eten was Winter niet zo moeilijk, zoals ook wel logisch was. Honger maakte immers rauwe bonen zoet. “Graag.” Beleefdheid was iets wat Winter bewaarde voor speciale personen of bijzondere gelegenheden. Zoals deze. Al was eten voor haar al bijna reden genoeg om aardig te doen tegen iemand. Even overwoog het meisje om aan te bieden zelf te betalen, maar pragmatisch als ze was wist ze dat symbolische gebaar te weerstaan. Het zou misschien aardig zijn – maar niet slim. En juist die intelligentie hield haar in leven, gecombineerd met wat geluk.


_________________

If I fall, will you catch me?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jennifer Lockheart
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 1463
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Trainer en begeleider District 1
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 08, 2016 8:37 pm

Jennifer liet haar ogen onderzoekend over Winter heen glijden. Ze had het meisje al een tijdje niet meer gezien, maar ze had het gevoel dat diens gezondheid niet heel veel achteruit was gegaan. Echt verbeterd leek het echter ook niet en dat baarde haar zorgen. Even bleven Jennifer haar ogen rusten op de schoenen aan Winter haar voeten. Die zagen er niet bijzonder goed en warm meer uit, ze waren duidelijk aan vervanging toe. Meteen dacht de vrouw aan haar eigen (belachelijk grote) goed gevulde kast met schoenen. Daar zat vast wel een paar tussen die Winter zou passen, al waren het wel voornamelijk pumps. Jenn had ook wel een paar stevige schoenen die ze gebruikte bij trainingen en voor in de winter om mee door de sneeuw te lopen, want pumps en sneeuw gingen niet samen. Misschien moest ze daar eens tussen snuffelen. Jenn fronste terwijl ze hier over nadacht, maar drukte het snel weg. Ze moest zichzelf voor nu maar even beheersen. Deze extreme moedergevoelens konden op Winter totaal averechts werken, dus voor nu moest ze gewoon stapje voor stapje verder gaan.

Ze kon het niet laten te glimlachten toen Winter wat onbeholpen een beleefde reactie probeerde te formuleren toen Jennifer benoemde dat Winter in het centrum ook kon helpen met het leren messen werpen aan anderen. De vrouw liet het meisje zoeken naar woorden, want het amuseerde haar enigszins dat Winter zo beleefd tegenover haar probeerde te doen, terwijl ze normaal tegen anderen zo hard was. Uiteindelijk stelde het meisje toch rechtstreeks de vraag die ze eerst beleefder had willen formuleren. ‘Als een baan?’ kwam er uiteindelijk uit en Jennifer knikte glimlachend. ‘Ja, dat is precies wat ik bedoelde. Een baan. Als je ten minste voor me wilt komen werken natuurlijk.’ Ze glimlachte nogmaals vriendelijk naar Winter. ‘Vaste werktijden, vaste werkdagen en uiteraard krijg je ook betaald. Over het bedrag zullen we het nog wel even hebben, mits je mijn aanbod aanneemt natuurlijk.’ Samen waren de twee dames inmiddels naar een kraampje met soep gelopen en na haar bestelling te hebben doorgegeven gaf Winter aan hetzelfde te willen als Jennifer. De vrouw bestelde twee koppen kippensoep met een grote homp brood en betaalde de man. Vervolgens reikte ze Winter de dampende kop soep en het stuk brood. ‘Zullen we verderop even gaan zitten? Staand eten is ook zo wat.’ Ze gebaarde naar een bankje even verderop naast een eikenboom. De boom was zijn bladeren voor een groot deel al aan het verliezen, een duidelijk teken van de komst van de Winter.

Jennifer liep naar het bankje toe, veegde een paar blaadjes opzij en nam plaats. Haar kop soep zette ze even naast haarzelf neer, waarna ze een stuk brood los scheurde en deze in de soep begon te dopen. Het warme stuk brood stopte ze vervolgens in haar brood, waarna ze met gesloten ogen en een tevreden glimlach begon te kauwen. Soep met brood. Zo simpel, maar o zo heerlijk. Een tijdje zat ze rustig te genieten van haar eten, waarna ze een blik op Winter wierp. ‘Hoe gaat het verder met jou trouwens? Met met de anderen? Gaan jullie de winter straks een beetje goed doorkomen?’ Jenn nam weer een paar happen van haar brood en genoot van de geur van vers brood en warme soep.

OOC: Post 30# 26.914 / 50.000

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmerald Snow
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 395
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Dievege
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 15, 2016 7:39 pm

Winter kon het niet helpen, als ze Jennifer zag werd ze zenuwachtig op de goede manier. Niet de soort zenuwen die ze voelde wanneer er Vredesbewakers rondliepen vlak langs hun huis – op zoek naar figuurlijk ongedierte om in de boeien te slaan. Nee, het was eerder een soort verwachtingsvol. Omdat ze ergens, diep van binnen, wist dat Jennifer’s aanwezigheid iets goed betekende. Niet dat ze dat toe durfde te geven aan zichzelf, daarvoor was het meisje al te vaak teleurgesteld in de mensheid.

Maar Jennifer had haar alleen maar op de positieve manier weten te verrassen met elke actie die  de vrouw ondernam. Niet alleen had ze haar laten zien dat ze een verborgen talent bezat voor meswerpen, ook had Jennifer haar nooit veroordeeld op wat ze zei of wat ze niet zei. Bij Jennifer kon ze tenminste stil zijn als ze niet wist wat ze moest zeggen, of praten zonder haar hoofd te moeten breken of het gepast was. Tja, een vrouw die als baantje tieners begeleidde in hun pogingen om betere moordenaars te worden had natuurlijk niet echt recht van spreken op het gebied van gepastheid.

Baan. Werken. Werken voor de Hongerspelen, dat was een grote min. Werken voor Jennifer, dat was een sterk voordeel. En werken met messen, dat was wel iets waarbij ze zich fijner voelde dan bijvoorbeeld achter een kassa in een winkel. En als Winter eerlijk was wist ze niet of ze ooit nog zo’n goede kans zou krijgen. Of überhaupt een kans op een baan. Nee, zoals haar toekomst er nu uit zag zou ze voor haar veertigste tragisch ten onder gaan aan iets als een verkoudheid. Een beetje Natalia stijl, als ze er zo over nadacht. Bah. “Ehm. Ik heb nog nooit eerder gewerkt, voor een baas dan.” Haar eerdere inkomstenbronnen waren de zakken van nietsvermoedende voorbijgangers en de onbewaakte goederen in winkels. En ja, ze noemde Jennifer maar even de baas, bij gebrek aan betere terminologie. Baas Lockheart, dat klonk zo slecht nog niet. “Maar ik wil- Ik zou hard werken,” beloofde ze.

De soep nam ze dankbaar aan, waarna ze zich samen naar een bankje begaven. Het was op een vreemde manier knus om zo samen te lunchen. En een warme maaltijd was een luxe die er altijd wel in ging. “Eet smakelijk,” mompelde Winter zachtjes voordat ze begon te eten. Aan haar snelle, bijna gehaaste happen was al te zien dat haar lichaam voedsel nooit als vanzelfsprekend had leren zien. “Goed,” sprak ze met halfvolle mond, toen Jennifer informeerde naar hoe het ging. “We doen ons best, maar het gaat momenteel nogal van dag tot dag.. Waardoor er van voorraden opbouwen nog niet veel is gekomen.” Net als de eekhoorntjes moesten ook de vier straatkinderen hun best doen om de kou voor te zijn en voorraden aan te leggen, omdat het in hartje winter een stuk lastiger was om aan genoeg eten en geld te komen. “Maar we redden ons wel. Uiteindelijk komt het altijd goed.” Tot nu toe was dat zeker waar gebleken. Ze klonk hoopvol, maar Winter geloofde er ook echt in. Vooral omdat het omgekeerde gewoon geen optie was. Dan waren ze dood. Dan was er geen volgende lente. En dat zou haar mooi niet gebeuren, al moest ze iemand vermoorden om haar vrienden te voeden.

_________________

If I fall, will you catch me?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jennifer Lockheart
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 1463
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Trainer en begeleider District 1
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | di nov 15, 2016 8:46 pm

Jennifer glimlachte naar Winter toen het meisje aangaf dat ze nog nooit had gewerkt voor een baas en ergens had ze ook niet verwacht dat Winter al ervaring had om te werken voor iemand. In haar ogen was Winter iemand die niet zo hield van bazen en liever eigen baas was. Toch was het meisje bereid om voor haar te komen werken, al zag Jennifer het altijd liever als mét haar werken. Een baas was in haar ogen niemand die niets deed en de hele tijd op zijn kantoor zat. Jennifer was echt het tegenovergestelde daarvan. Ja ze was degene die aan het einde van de rit bepaalde wat er gebeurde en wie wat deed, maar ze werkte zelf ook gewoon mee, zij aan zij met de trainers die ze in dienst had. ‘Dat geeft niet Winter,’ glimlachte de vrouw als reactie op haar geringe werkervaring. ‘Iedereen moet ergens beginnen en ik zou het leuk vinden als je dat bij mij wilt doen.’ Winter was misschien nog wat aan de jonge kant met haar negentien [s]winters[/s] lentes jong, maar ze had meer ervaring met vechten (letterlijk en figuurlijk) dan de gemiddelde tiener, dus ze kon iemand met haar talenten goed gebruiken. ‘Dat weet ik,’ glimlachte ze wederom toen het meisje verklaarde dat ze hard zou werken. ‘Je bent een harde werker, dat heb ik allang gezien. Je weet van aanpakken en dat is iets wat ik belangrijk vindt.’ Even keek ze naar het meisje. ‘Je hoeft me dan trouwens geen baas te noemen. Jennifer is voor mij helemaal prima.’

Samen maakte ze een opvallende combinatie; de begeleidster van District 1 en het witte meisje, samen op een bankje zittend een kop soep eten. Toch vond Jennifer het wel gezellig zo. Winter was een meisje waarmee ze altijd wel goed overweg kon en haar niet irriteerde (wat de meeste kinderen en tieners wel deden). Rustig nam de vrouw een hap van haar soep terwijl Winter vertelde dat het goed ging en dat ze hun best deden om een voorraad aan te leggen. Het deed haar pijn dat Winter en haar vrienden zoveel moeite moesten doen om te winter door te komen terwijl zij er warmpjes bij zat. Hoewel ze daar vroeger nooit zo naar had gekeken, was ze er na een aantal edities van de Spelen wel achter gekomen dat het belangrijk was om zorg te dragen voor anderen, omdat niet iedereen het even geweldig had. ‘Maar we redden ons wel. Uiteindelijk komt het altijd goed,’ besloot Winter, waarop Jennifer knikte. In haar hoofd had ze al een besluit genomen. Ze moest alleen nog bedenken hoe ze dit aan Winter voor ging stellen. Ze wist ook niet zeker of Winter te trots zou zijn om het aan te nemen of niet. Op zich had Jennifer haar nu al een baan aangeboden. Zou een plek om te wonen wellicht te veel van het goede zijn?

Jennifer besloot eerst nog een hap soep te nemen voordat ze reageerde. ‘Als je ergens hulp bij nodig hebt, of het nou is bij het aanleggen van een voorraadje, of als jij en je vrienden een plek nodig hebben om te overwinteren; je weet me te vinden.’ Ze knipoogde even naar Winter, waarna ze zich weer op haar soep richtte. ‘Ik zal kijken of ik vandaag al een sleutel voor je kan laten maken zodat je zelf de trainingszaal in en uit kan mocht Matt of één van de andere trainers er niet zijn,’ vervolgde ze na een tijdje. ‘Ik zal even uitzoeken hoeveel ik een negentienjarige maximaal mag betalen. Wat heb je trouwens liever, dat ik je per week of per maand betaal? Of per dag?’ Ze keek Winter vragend aan. Ze ging er niet vanuit dat het meisje per jaar betaald wilde worden (kom op, wie wilde dat nou) en ze wist niet wat voor haar het meest handige was.

OOC: Post 47# 42.300 / 50.000

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmerald Snow
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 395
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Dievege
Leeftijd: 18

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | zo feb 12, 2017 10:28 pm

Toen Jennifer uiteen begon te zetten hoe ze zeker vertrouwen had in haar capaciteiten moest Winter toch wel een beetje blozen. En dat beetje was sowieso al ontzettend zichtbaar op haar bleke huid – iets waarvan Winter zich ontzettend bewust was. Natuurlijk hielp dat al helemaal niet mee en algauw gloeiden haar wangen enorm. Al zou dat gelukkig even goed door de gloeiend hete soep komen, met een beetje fantasie. Winter kon moeilijk uitdrukken hoe dankbaar ze Jennifer was, vooral omdat ze eigenlijk nog steeds heel erg verbaasd was. Nadat ze haar laatste Boete had doorstaan was ze ervan uit gegaan dat ze Jennifer alleen nog maar op het podium zou zien staan (misschien ooit met een winnaar). Maar in plaats daarvan zou ze Jennifer heel erg vaak gaan zien. En niet zomaar, ze zou voor haar werken. In de ruil voor geld. Goudeerlijk verdiend geld. De gedachte was zo wereldvreemd voor haar, het was intrigerend. Werken in plaats van stelen. Het zou vast even wennen worden. Misschien zou ze het wel niets vinden, in haar vrijheid ingeperkt te worden. Maar het vooruitzicht van waterdichte schoenen maakte haar al helemaal opgewonden. En bovendien kon ze het niet over haar hart verkrijgen nee te zeggen tegen de vrouw die haar behandelde als een gelijke, in plaats van een vies straatkind.

Maar toch leek Jennifer soms ook wel te veel willen doen. Het was niet kwaad bedoeld, dat wist Winter ook wel, maar het maakte haar toch ietwat ongemakkelijk. Alsof ze dan een enorme schuld zou hebben, die ze nooit in zou kunnen lossen. Ze wilde Jennifer niet teleur stellen, dus kon ze maar beter zo min mogelijk hulp aannemen. “Ik zal het in mijn achterhoofd houden,” beloofde het meisje dan ook dankbaar, maar toch ook wel vastbesloten om dat tot het uiterste te vermijden. Liever werd ze niet te afhankelijk van iemand anders, ze wilde geen liefdadigheidsinstelling worden, zeker niet als bleek dat ze haar geld ook eerlijk kon verdienen. “Ohja, Matt..” mompelde Winter, die de naam wel dacht te herkennen. Niet dat ze vroeger echt veel contact had gezocht met mensen in het trainingscentrum, ook daar was ze liever individueel bezig geweest. Anderen trainen zou waarschijnlijk een hele mentaliteitsverandering vereissen.

“Eh, week?” sprak ze aarzelend. Ze wilde niet te veeleisend zijn. “Of wat voor jou makkelijker is.” Een sleutel en een salaris. Het was voor haar zo bijzonder. Winter voelde een soort gekriebel in haar buik toen ze daaraan dacht. Was dit hoe normale volwassenen zich voelden? Ze had er zin in. Dat was het. Ze vond het spannend, maar op een goede manier. Ze kon eigenlijk gewoon niet wachten, het liefste zou ze meteen beginnen. Nouja, nadat ze haar soep opgegeten had dan. Maar dat sprak natuurlijk voor zich. Trots rechtte het meisje haar rug, bij de gedachte aan de legitieme baan in haar verschiet. Ze scheurde het brood wat ze nog over had door midden en stopte de helft voorzichtig weg in haar verbleekte stoffen tas. Voor later. Voor haar vrienden. Van de andere helft nam ze een kleine hap, die ze gauw doorslikte. “Wanneer begin ik?” was dan de laatste vraag die haar nog restte.

OOC: Te laat voor woorden, dus kijk maar of je t nog handig vindt verder te gaan of dat we concluderen dat het een deal is c:

_________________

If I fall, will you catch me?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jennifer Lockheart
District 1
avatar

PROFIELAantal berichten : 1463
Registratiedatum : 29-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Trainer en begeleider District 1
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught | ma feb 13, 2017 12:06 am

Jennifer kon een glimlach niet tegenhouden toen ze zag hoe Winter zowaar moest blozen na haar complimenten. Het was zoiets zeldzaams, zoals het meisje zien lachen bijvoorbeeld, dat Jennifer niet anders kon dan erom glimlachen. Het deed haar goed dat ze Winter toch nog kon verrassen en zag groeien. Het aanbod voor nog meer hulp zou ze in haar achterhoofd houden en Jennifer knikte. Misschien was het wat te veel allemaal om in één keer over Winter heen te strooien, maar Jennifer had het aanbod toch willen maken. 'Per week is prima,' antwoordde ze, waarna ze een hap van haar soep nam. 'Ik zal vanmiddag een contract voor je opstellen. Als je wilt kun je die dan aan het einde van de middag komen tekenen en dan mag je morgen beginnen, is dat goed?' Ze glimlachte nogmaals naar Winter en at toen de rest van haar brood en soep op. Even bleef ze zitten, waarna ze opstond. Het plastic bakje waar haar soep in had gezeten gooide ze in de prullenbak, waarna ze zich tot Winter richtte. 'Ik moet nu terug naar het trainingscentrum. Ik zal het contract meteen voor je opmaken, dan zie ik je aan het einde van de middag om je naam erop te zetten. Ik zal er ook inzetten hoeveel je precies per week zult gaan verdienen. Mocht je daar dan nog op- of aanmerkingen over hebben, dan kunnen we die meteen ter plekke bespreken.' Ze keek even om haar heen en knikte toen naar Winter. 'Tot vanmiddag,' waarop ze zich omdraaide en richting het trainingscentrum liep. Ze voelde zich al een stuk beter dan toen ze was vertrokken, gevuld met een goed gevoel en toch enige hoop voor de toekomst.

OOC: Wilde toch even reageren hihi. Het is niet veel en ik denk dat het topic zo wel klaar is. Mocht je zelf nog willen posten, feel free ^^

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: It's only a crime if you get caught |

Terug naar boven Go down
 

It's only a crime if you get caught

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» It's only a crime if you get caught
» [GZ] Birds of Prey
» When the pain cuts you deep

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: District 1 :: De Stad-