Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Boete District 6

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Cecilia Peak
President
avatar

PROFIELAantal berichten : 1532
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: President
Leeftijd: 35 jaar

Onderwerp: Boete District 6 | vr nov 11, 2016 8:59 am

District 6 - Begeleider Calypso Lundquist

Afgelopen spelen waren ze verder gekomen dat Calypso ooit had durven dromen. De meisjestribuut was al vrij snel uitgeschakeld geweest, maar de jongen had het zo lang volgehouden! Calypso was niet zozeer trots geweest, maar had het vooral heel erg spannend gevonden. Als de jongen zou winnen, zou dat zoveel voor háár betekenen. Dan mocht zij bij de kroningsceremonie zijn, bij het kroningsdiner, bij de zegetour! Van zo’n leven kon ze momenteel alleen nog maar dromen. Helaas was de jongen op de laatste dag toch om het leven gekomen, en weg was haar moment van glorie geweest! Ze werd spontaan niet meer aangekeken en was op het eerste het beste vervoersmiddel naar huis gezet.

Dit jaar moest het echt anders zijn, maar helaas kon ze er zelf zo weinig aan doen. Ze moest blindelings een papiertje uit de kommen pakken, dus kon ze niet kiezen wie er het sterkst en het gezondst uitzag (nu zei dat ook niet alles, want ze had niet verwacht dat Ayrton het tot de laatste dag zou schoppen). En als ze dan eenmaal een jongen en een meisje omgeroepen had, kon ze nog weinig voor hen doen behalve hen op het hart drukken dat ze echt-echt-echt heel goed hun best moesten doen, want echt verstand van vechttechnieken en strategiën had ze niet.

Ze voelde dat de mensen gespannen wachten tot het haar beurt was om het “gelukkige” meisje uit te roepen. Toen de reclamespot van het Capitool afgelopen was, stapte ze zonder verdere aanmoediging wulps naar voren en keek ze glimlachend naar de angstige gezichtjes die naar haar op keken. Was ze zelf maar presidente geweest, want wat genoot ze ervan dat iedereen zo voor haar beefte!

Na een kort praatje, stak ze haar hand in de kom waar de namen van de vrouwelijke potentiele tributen in zaten. Ze grabbelde en haalde er een papiertje uit. Ze las, en sprak: 'Xiomara Spurling!'

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.hongerspelenrpg.com
Xiomara Spurling
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 150
Registratiedatum : 25-11-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Tribuut
Leeftijd: 13

Onderwerp: Re: Boete District 6 | vr nov 11, 2016 10:33 pm

Het was alsof Xiomara de enige in huis was die rekening hield met het feit dat zij dit jaar gekozen kon worden als Tribuut voor de Hongerspelen. Nu kon het meisje zich dat van haar verslaafde tante nog wel voorstellen, maar hoe konden haar ouders doen alsof er niets was om je zorgen over te maken? Niet dat Xiomara zich daadwerkelijk zorgen maakte, maar ze hield er in ieder geval wel rekening mee. Janaea was ook gekozen, en zij had minder bonnen gehad dan Xiomara nu had. Ze was dan ook al ouder dan Janaea übehaupt had kunnen worden, wat toch een rare gedachte was, gezien zij twee jaar ouder was dan Xiomara.
“Er wonen hier meer dan een half miljoen mensen. Veel Meer!”, sprak Xiomara’s moeder bijna opgetogen, en het meisje keek haar moeder aan alsof ze dacht dat de vrouw zelf iets geslikt of gespoten had. Misschien was dat ook wel zo, want sinds de Hongerspelen begonnen waren had Xiomara haar niet meer zo meegemaakt. “De Hongerspelen zijn niet bepaald mild geweest voor de families van Tributen,” sprak Xiomara op neutrale toon, waarna ze even grimaste, toen haar moeder hard aan haar haren trok om haar lange blonde lokken in twee nette strakke vlechten te krijgen. Xiomara was opgelucht toen haar moeder klaar was en draaide zich naar haar toe. “Houd rekening met de mogelijkheid,” adviseerde ze haar moeder opnieuw, waarna ze zich buiten waagde en keek hoe de rest van de buurt zich op de Boete aan het voorbereiden was.

Behendig klom Xiomara op een van haar favoriete muurtjes, van waar ze het plein goed kon overzien. Het was nog vroeg, maar desondanks was er al genoeg te zien. Er was, zoals het district inmiddels wel gewoon was, veel wit op de been, maar er kwamen al snel ook meer tieners aan en het duurde niet lang voordat er een rij stond waar je je aan moest melden. Xiomara zuchtte, en wist dat ze er toch niet onderuit kon komen. Ze wist wat er met je zou gebeuren als je niet zou komen, en in dat geval was je overlevingskans nagenoeg nihil. Nee, dan ging Xiomara toch liever voor die paar bonnen die ze had.
Terwijl ze zich aanmeldde dacht ze met een zwakke glimlach aan Janaea. Die had het maar al te leuk gevonden om naar het Capitool te gaan en meer van de wereld te zien. Xiomara had die behoefte niet zozeer, maar het kon geen kwaad om de Hongerspelen van een iets positievere kant te zien. Niet op dit moment alleszins. En met een lichte zucht voegde Xiomara zich bij haar beste vriendin Fay, die ze een geruststellende glimlach schonk. Het was duidelijk dat haar vriendin zich meer zorgen maakte om te Spelen dan zij, iets wat waarschijnlijk ook gold voor Cyril, hun beste vriend, die Xiomara pas enkele minuten voor de start van de Boete zag staan. Even zwaaide ze naar hem, en nerveus zwaaide hij terug. Het meisje vond het naar haar vrienden zo nerveus te zien, en hoopte maar dat zij beide niet gekozen zouden worden. Niet dat ze zelf stond te springen, maar je kon ook niet zeggen dat ze vanbinnen echt angst voelde. Xiomara vond het voornamelijk gewoon heel naar.  

Ondanks dat de Hongerspelen superspannend waren, leek er toch al wat sleur ingeslopen te zijn. Het gebruikelijke filmpje werd getoond, en Xiomara kon enkel verveeld om zich heen kijken om te zien of er überhaupt nog iemand de moeite nam om aandachtig te blijven kijken. Tot haar verbazing leken de meeste mensen toch naar het scherm te staren, of het nou geïnteresseerd was of niet. Xiomara kon haar aandacht daar echt niet bijhouden. Na drie keer kende ze het filmpje uit haar hoofd, en van alles wat zich hier op het plein afspeelde, was dat filmpje toch echt het minst boeiend van allemaal.
Met meer interesse keek Xiomara naar de Begeleider van haar district, Calypso. Het meisje was altijd al gefascineerd geweest door het Capitool, en dan met name de mensen en hoe anders zij waren, en Calypso was de enige die zij ooit in het echt had gezien en had kunnen observeren. In dat opzicht vond Xiomara het net als Janaea misschien best wel interessant om naar het Capitool te gaan, mocht ze gekozen worden. De reden was niet leuk, maar het zou wel een unieke kans bieden, en ondanks dat de kans groot was dat je die ervaring niet zou kunnen navertellen, was dat toch niet zomaar iets!

Er werd een kort praatje gehouden door de Begeleider, en hoe langer het duurde, hoe erger de zweetlucht begon te worden. Xiomara kon er slecht tegen, maar begon nu zelf toch ook wel een beetje spannend te vinden. Er hing zo veel af van dit moment, ook als je niet zelf gekozen zou worden. Wat als het iemand was die je kende? Of iemand die zo achterlijk was dat heel Panem hen uit zou lachen?! Dat zou waarschijnlijk veel invloed hebben op de reputatie van het District en de kans op sponsoringen in de toekomst. Xiomara had eigenlijk in het eerste jaar verwacht dat Xiomara die reputatie al wel zou verpesten, maar gezien ze vierde was geëindigd, was dat waarschijnlijk helemaal niet het geval geweest. Het relatief goede resultaat van haar zus zou wellicht wel eens in Xiomara’s voordeel kunnen werken, mocht zij gekozen worden.
Xiomara keek gespannen toe hoe Calypso haar verzorgde vingertjes in de bol stopte, even grabbelde en er toen één briefje uithaalde. Xiomara ademde diep in en uit, maar staarde emotieloos voor zich uit toen ze haar naam hoorde vallen in dat Capitoolse accent van de Begeleider. Er klonk gehuil, maar het was niet Xiomara. Die zond opnieuw een geruststellende glimlach naar haar vriendin, waarna ze zich omdraaide en zocht naar haar moeder. Zie je nou, mam, dacht ze, waarna ze zich omdraaide en met resolute stappen naar het podium bewoog. Ze lette niet op de mensen om zich heen, en focuste enkel op Calypso, die haar hartelijk ontving. Xiomara knikte naar de vrouw en draaide zich toen weer naar het publiek. Ze glimlachte zwakjes, terwijl ze haar best deed om te bevatten dat dit zojuist echt was gebeurd.
Ze zou haar district gaan vertegenwoordigen op de Hongerspelen, net zoals haar zus had gedaan. En heel waarschijnlijk zou ook zij gaan sterven. Ze glimlachte naar de camera, maar diep vanbinnen was het toch bitterheid die zich meester van haar maakte. Maar ze ging dit doen; voor Janaea, en voor haar familie. En ze zou haar uiterste best doen om te winnen, en zou zich zo goed mogelijk voorbereiden als mogelijk was. Ze zou haar uiterste best doen om als Winnares terug te kunnen keren naar huis.

OOC: NaNo Post 23 [14.978/50.000]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cecilia Peak
President
avatar

PROFIELAantal berichten : 1532
Registratiedatum : 20-07-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: President
Leeftijd: 35 jaar

Onderwerp: Re: Boete District 6 | zo nov 13, 2016 10:20 am

District 6 - Begeleider Calypso Lundquist

Xiomara Spurling... De naam deed een belletje rinkelen, maar Calypso wist niet zo goed waarom. Terwijl haar ogen zochten naar de persoon die bij de naam hoorde, probeerde ze te bedenken waar ze de naam van kon kenning. Spurling... het had zo’n bekende toon... had ze een achterbuurvrouw die ook zo heette? Of misschien een collega van een collega?

Toen ze beweging zag in de groep vrouwelijke districtbewoners, en ze zag wat voor klein ding er naar voren stapte, wist ze echter gelijk waar ze de naam van gekend had. En waar ze normaal gesproken inwendig gevloekt zou hebben dat ze een klein, schriel kind voorgeschoteld kreeg, in plaats van een sterke, stevige dame, was ze nu vagelijk opgelucht. Xiomara maakte, hoewel je het niet zou zeggen, nog best een grote kans om een winnaar te worden. Dat had de vorige Spurling wel bewezen, die was tegen alle verwachtingen in toch nog bij de laatste vier tributen geëindigd. Niet omdat ze nou zo’n genadeloze moordenaar was geweest, maar omdat ze zo’n schattig lachje had gehad. Er waren gelijk tributen geweest die haar hadden willen beschermen... Als deze Xiomara in haar karakter ook maar íets leek op Janaea, dan was nadenken over de overwinning misschien niet eens zo’n gekke gedachte.

Calypso ontving het meisje hartelijk – hartelijker dan ze was geweest wanneer het meisje géén Spurling was geweest, wellicht. Er hing echter nog steeds een spanning in de lucht – en wel om de jongens die nog voor het podium stonden. Calypso draaide zich weer naar het publiek toe en glimlachte, terwijl ze haar hand in de doorzichtige kom stak, een papiertje pakte, las en uitriep: ‘Cyril Moore!’


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.hongerspelenrpg.com
Xiomara Spurling
District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 150
Registratiedatum : 25-11-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Tribuut
Leeftijd: 13

Onderwerp: Re: Boete District 6 | zo nov 13, 2016 7:00 pm

Tot dusver leek de Boete redelijk rustig te verlopen, maar de Vredesbewakers waren alert, en het was slikken voor Xiomara om te zien hoe er Vredesbewakers in actie kwamen om haar moeder, die volledig van de kaart was, in bedwang te houden en tot bedaren te brengen. Xiomara’s blik verried weinig, maar ze wilde niet dat er iets met haar ouders zou gebeuren en was toch wel een beetje bezorgd om hen. Ze waren beide niet op de best mogelijke manier met Janaea’s dood omgegaan, en Xiomara had geen flauw idee hoe ze hier nu op zouden reageren.  

Calypso stond niet al te veel stil bij de commotie, als ze de commotie überhaupt al opmerkte. De jongens waren nu aan de beurt en het duurde niet lang voordat de tweede naam over het plein galmde: “Cyril Moore.” Xiomara vergat even adem te halen, en zocht in het publiek meteen naar haar beste vriend. Ze wist waar hij ongeveer had gestaan, maar het duurde sowieso niet lang voordat de mensen om de jongen heen afstand begonnen te nemen, alsof hij plotseling besmettelijk geworden was. Een pad werd vrijgemaakt voor Cyril om naar het podium te lopen, maar de jongen kwam niet in beweging. Hij stond daar maar als een bang konijn, en pas toen enkele Vredesbewakers hem tot lopen maanden, zette hij de wandeling naar het podium in. Xiomara had medelijden met de jongen, die sowieso al niet dol was op sociale evenementen, en deze hele dag had al zo veel spanning met zich meegebracht dat hij een volledige black-out leek te hebben. Tegen de tijd dat Cyril bij het podium was, stroomden dikke krokodillentranen over zijn wangen, iets wat Xiomara zowel sneu als irritant vond. Ze wilde nou eenmaal niet dat de Tributen van District 6 bekend zouden komen te staan als een stel huilebalken met schroevendraaiers, maar ze moest zich inhouden en het spelletje meespelen.

Eenmaal op het podium wist Cyril niet waar hij kijken moest. Xiomara vroeg zich sowieso af of hij überhaupt in staat was nog iets te zien, en het voelde toch alsof ze iets moest doen. Daarom glipte ze voor Calypso langs om bij haar beste vriend te gaan staan, die ze bij de hand beetnam. Ze wilde niets liever dan tegen hem zeggen dat hij moest ophouden met janken, maar in plaats daarvan zond ze hem een zoete glimlach en gaf ze hem een bemoedigend kneepje in zijn hand. En ze hield zijn hand vast, totdat het hele circus tot een einde kwam, en ze eindelijk het podium mochten verlaten.

OOC: NaNo Post 27 [17.585/50.000]  Cyrill is such a badass. Laughing
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mayme MacNiall
Burgemeester District 6
avatar

PROFIELAantal berichten : 125
Registratiedatum : 03-01-14
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Burgemeester
Leeftijd: 33

Onderwerp: Re: Boete District 6 | zo nov 13, 2016 10:43 pm


Ze waren alweer een halfjaar verder en het was inmiddels alweer tijd om twee nieuwe kinderen naar een godvergeten Arena te sturen. Dat was echter niet het enige waarmee Mayme vandaag in haar maar zat. Vandaag werd ze er weer eens goed aan herinnerd waarom ze zo terughoudend was geweest om haar relatie met Vredesbewaker Collins door te zetten en het de volledige toewijding te geven die het verdiende. In dat opzicht had ze haar vriendin enorm verwaarloosd en nog steeds. Skye had haar inmiddels ten huwelijk gevraagd, en daar had ze natuurlijk ja op gezegd. Maar ze was bang. Mayme was zo bang dat het problemen met zich mee zou gaan brengen, en de enorme hoeveelheid wit die vandaag werd ingezet bewees hoe reëel deze angst was. Mayme had na haar welkomstpraatje uiteraard plaats genomen op het podium, zoals van haar verwacht werd, en natuurlijk deed ze braaf alsof ze naar het filmpje keek. In werkelijkheid staarde Mayme in het niets, terwijl ze in stilte gebedjes deed dat er geen rellen of op welke manier dan ook protesten plaats zouden vinden. Bij de Zegetocht was alles godzijdank rustig verlopen, ondanks dat er wel sprake was van boegeroep. Het viel echter in het niets wat er in District 8 was gebeurd. Het was maar goed dat de mensen hier daar verder niets over wisten, want ze was nergens banger voor dan een nieuwe opstand.
De angst van Mayme had ervoor gezorgd dat de relatie van haar en Skye nog altijd niet openbaar was gemaakt. En hoe lang had het nu al geduurd? Praktisch een jaar, en ze wist best dat dit oneerlijk was naar haar vriendin toe. Ze hadden zich reeds verloofd, verdorie! Maar Mayme twijfelde of ze de kwestie met President Peak moest bespreken, of het toch gewoon bekend moest maken. Al zou dat sowieso nog wel even op zich laten wachten. Nu met de Boete, en de Hongerspelen die naderden, leek het Mayme nou eenmaal geen goed moment om als Burgemeester bekend te maken dat je met een vrouw ging trouwen die twintig jaar lang het Capitool had gediend. Nee, dat kon gewoon niet goed gaan.

Het moment dat de eerste naam getrokken zou worden was inmiddels aangebroken, en Mayme hield haar hart vast toen haar grote vriendin Cally haar hand in de glazen bol stak en er een papiertje weer uithaalde. De naam die werd omgeroepen, riep emoties op het plein, of toch in ieder geval bij de moeder van het meisje. En bij Mayme. Net als bij de vorige Boete had ze moeite om haar verbazing en afgrijzen te verbergen. In dit geval was het voor haar persoonlijk erger, want de familie Spurling had ze na Janaea’s dood leren kennen en Xiomara had ze meerdere malen ontmoet. Het was zelfs aan haar te danken dat ze nu een relatie had!
Xiomara kwam naar voren lopen zoals Mayme haar kende. Ze leek kalm, in tegenstelling tot haar moeder, die het niet leek te trekken. Mayme nam het haar niet kwalijk, en keek toe hoe enkele Vredesbewakers, waaronder Skye, ingrepen om de rust zo snel mogelijk te laten wederkeren. Het mocht niet uit de hand gaan lopen vandaag.

Mayme bracht haar gezicht terug in een plooi, en probeerde alles zo goed mogelijk in de gaten te houden. Ze probeerde in te schatten  wat Xiomara dacht en hoe ze zich voelde, maar dat had Mayme altijd al lastig gevonden bij dit meisje. Ze hield zich in ieder geval groot, en dat vond de vrouw al bewonderenswaardig. En ze kon hetzelfde in geen geval zeggen voor de jongen wiens naam vervolgens werd omgeroepen, want die kwam na veel moeite en met watervallen over zijn wangen op het podium aan. Mayme had zo veel medelijden met dat kind en moest zichzelf echt inhouden om niet op te springen om er iets aan te doen. Godzijdank liep Xiomara naar hem toe, wat een beetje leek te helpen. Bij zichzelf vroeg ze af hoe veel kans deze kinderen zouden hebben om de Spelen te winnen. Waarschijnlijk waren ze beide volslagen kansloos, maar Janaea had het op zich lang volgehouden. Wie weet zou de Arena in hun voordeel zijn en wie weet hadden ze verborgen talenten waarvan Mayme niet op de hoogte was. Ze hoopte het zo, want ze wilde echt, echt een keer een Tribuut levend zien terugkeren naar huis.

OOC: NaNo Post 29 [19.077/50.000

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Boete District 6 |

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Boete District 6

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Districten :: District 6 :: De Stad-