Een RPG-forum gebaseerd op de Hongerspelen. Maak een personage aan voor een van de districten en doe mee aan de Hongerspelen!
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

N

O

S

A

E

S

S

T

H

G

I

L

T

O

P

S

Personage van het seizoen
Milly Butterworth
Winnares 1e Spelen
Sage Malone
Winnares 2e Spelen
Madelynn Bristow
Winnares 3e Spelen
Solar Gbadamosi
Winnares 4e Spelen
Kasa Locklear

F

F

A

T

S

Admini
Cecilia Peak
Admini
Tyrell Peak
Moderator
Nike Foxglove
Moderator
Matthew Mills

S

T

I

D

E

R

C

© 2013 - 2015
De Hongerspelen RPG is ontworpen en gemaakt door de Adminies en is gebaseerd op de Hongerspelen trilogie van Suzanne Collins.

Deze skin is getest op
Google ChromeMozilla Firefox

Deel | 
 

 Heaven is watching

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Flaire Blitz
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 319
Registratiedatum : 30-09-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Pyromaan
Leeftijd: 15 jaar

Onderwerp: Heaven is watching | vr feb 03, 2017 9:46 pm

Het was vandaag de dag van alweer de vierde Hongerspelen sinds het einde van de Donkere Dagen. Voor Flaire betekende dit dat het alweer twee jaar geleden was dat zijzelf de Arena in was gegaan en samen met Sköll had gevochten om in leven te blijven. Helaas was dat niet helemaal gelukt en dus zal Flaire nu al anderhalf jaar hier, op de plek die voor de meesten de hemel was, maar voor haar een hel (terwijl ze eigenlijk graag naar de hel had gewild, want dat was haar hemel maar goed). Enfin, ze zat hier dus, in een omgeving die gelijk was aan de Arena waar ze was gestorven. Samen met Sköll woonde ze in de wachttoren waar ze samen al hun tijd in de Arena door hadden gebracht en waar Flaire haar vuur bleef branden. De enige plek waar het vuur bleef branden, want ze kon het om de één of andere reden niet meenemen. Enfin, het leven in de Arenahelhemel was zeker niet verkeerd. Geen honger, geen dorst, geen pijn en bovenal, geen opsluiting. Ze was zo vrij als maar zijn kon en dat was toch iets wat haar meer waard was dan terug te moeten keren naar District 3. Toegegeven, als ze had gewonnen had ze in de winnaarswijk mogen wonen, maar zeg nou zelf, hadden ze haar daar echt op haarzelf laten wonen? Zonder bewakers in de voor- en achtertuin? Natuurlijk niet. Flaire was gestoord (in hun ogen dan) dus ze hadden haar nooit de vrijheid en de ruimte gegeven die ze hier wel had. Nee het was raar, maar Flaire was blij dat ze dood was.

Enfin, zoals gezegd was het vandaag de eerste dag van de vierde Hongerspelen en Flaire had samen met Sköll hun wachttoren verlaten om via de telescopen de start van de Spelen te volgen. Hoewel Flaire vorig jaar totaal geen interesse had getoond in de derde Spelen (maar soms stiekem wel als ze zich verveelde en graag naar dood en verderf wilde kijken). Vandaag was ze echter wel geïnteresseerd in de Spelen, want één van haar broertjes deed dit jaar mee. Flaire wist niet wat voor kans de nu vijftien jaar oude Toby maakte, maar ze wist zeker dat hij het goed zou doen. Hij was immers familie van haar. Iets van haar zou dan toch ook in hem moeten zitten? De passie die zij had voor vuur zat in ieder geval niet in hem, maar als hij wel haar strijdlust had, dan moest dat wel goed komen. Ze had daar wel vertrouwen in, vooral omdat Toby véél langer was dan zij en ook veel gespierder. Hij ging het wel redden. Ze gunde hem zeker de winst, omdat hij dan niet alleen een beter leven voor hemzelf, maar ook voor Aron op kon bouwen. Toegegeven, ze zou de tweeling dolgraag weer willen zien, maar ze gunde hen het leven en hoewel District 3 niet het paradijs was, voor hen was het een minder grote hel geweest dan voor Flaire.

Toch wat gespannen nam ze plaats bij één van de telescopen. Wat voor Arena zou er dit jaar zijn? Zou de omgeving in het voordeel zijn van Toby of juist niet? Ze had haar tweelingbroertjes af en toe wel bespied via de telescopen en ze wist aardig goed waartoe de twee in staat waren. Zolang er dingen waren waarin de twee konden klimmen was het goed. Als de Arena uit water bestond dan had hij een probleem. Voorzichtig legde Flaire haar oog tegen de telescoop en zoemde in op het Capitool en de Arena voor dit jaar. Meteen zag ze al dat deze omgeving redelijk in Toby zijn voordeel was; er was genoeg om in te klimmen. Mooi, dat scheelde weer. Wat echter wel een nadeel was, was dat er allemaal beesten in kooien rond leken te lopen. Hmm, dat was dan weer wat minder. Nieuwsgierig bekeek het meisje de hele arena; de natuur, de dieren, de gebouwen. Het zag er allemaal ontzettend bekend uit.. Had ze hier niet eens iets over gelezen in één van de weinige kinderboeken die ze in het gesticht had gekregen? 'Een dierentuin' mompelde ze verbaasd. Sköll keek haar vragend aan. 'De Arena,' verklaarde ze, 'Het is een dierentuin.' Hierop besloot de jongen, die ze nu stiekem al bijna twee jaar haar vriend mocht noemen, om zelf ook te gaan kijken door een telescoop. Na een grondig onderzoek van de Arena besloot Flaire zich te focussen op de hoorn, welke dit jaar op een enorm beeld geplaatst was. Hierdoor zouden niet alle Tributen elkaar kunnen zien en moesten ze een gevaarlijke klim wagen voor de beste spullen. Hmm, wat dat nou goed of slecht voor Toby?

Over Toby gesproken, daar kwamen de Tributen eindelijk tevoorschijn! Snel speurde Flaire in het rond naar haar broertje en ze was verrast te zien dat er geen tralies waren om de Tributen tegen te houden. 'Das ook raar, er zit geen hekwerk ofzo meer omheen,' reageerde ze tegen Sköll. Tijdens hun eigen Spelen hadden ze achter tralies gestaan tot de teller op nul stond. Wat waren de spelmakers van plan? Het feit dat er geen zichtbare manier was om de Tributen op hun startplek te houden vond Flaire verdacht. Niets in de Arena was te vertrouwen en het ontbreken van die hekken kon niet anders dan een val zijn. Afwachtend keek de roodharige de cirkel van Tributen rond en al gauw werd haar vermoeden bevestigd; het ontbreken van de hekken was inderdaad een val. Een jong meisje, Satan mocht weten wie, besloot er vroegtijdig vandoor te gaan. Zodra haar voeten de grond buiten het platform raakten werd ze echter opgeblazen. Flaire stootte een harde schaterlach uit terwijl stukken asfalt en kind door de lucht vlogen. Ze wist het! No way dat die Spelmakers je zomaar zouden laten gaan. De Spelen waren nog niet eens begonnen of de eerste dode was al gevallen. Dit beloofde veel goeds.

Een paar seconden voor het startsignaal had Flaire haar broertje weten te vinden; Toby stond tussen de meisjes van twee andere Districten in. Waren die twee niet ook familie van dode tributen? Dat kleine meisje met dat donkere haar, dat was toch het zusje van Nakoma? Het was wel toevallig dat zij en Toby nu samen in de Spelen zaten, twee jaar nadat Flaire en Nakoma er samen in hadden gezeten. Even keek Flaire op van haar telescoop om te zien of Nakoma ook in de buurt was om dit te volgen. Beter ging Toby even wraak nemen op Kasa voor de dood van zijn zus door haar zus. Het startsein werd inmiddels gegeven en Flaire drukte haar oog gespannen weer tegen de telescoop om Toby te volgen. Zoals ze wel had verwacht ging de jongen voor de ladder recht voor hem en klom hij omhoog. Toby was snel en een goede klimmer dus Flaire had er alle vertrouwen in dat het goed zou komen, maar helaas werd hem de weg al snel versperd door een gespierde kerel met een blik in zijn ogen die Flaire maar al te goed kende; de gestoorde blik. Zodra de jongen Toby zag viel hij aan en het duurde niet lang of de twee jongens waren met elkaar in een gevecht verwikkeld geraakt. Flaire volgde het gevecht gespannen, juichte wanneer haar broertje rake klappen uitdeelde en brulde furieus toen de vrouwelijke Tribuut uit 3 besloot een handje te helpen door de tegenstander te duwen... welke in zijn val Toby mee nam. 'Nee!' riep Flaire onwillekeurig en koortsachtig volgde ze het gevecht. Toby en de jongen waren op de grond beland; de eerste met een goed gecoördineerde rol, de ander met een lompe val. Dat liet maar weer zien wie meer ervaring had met vallen en weer opstaan hè.

Het gevecht ging verder en hoewel Toby even kort de overhand leek te hebben, lag hij al gauw op de grond onder zijn tegenstander. 'Kom op Toobs, je kunt toch wel beter dan dit!' riep Flaire door de telescoop (niet dat Toby haar kon horen, maar goed). Gelukkig was daar het meisje uit 3, welke een schaar in de nek van de tegenstander stak (Flaire mocht het meisje spontaan) en daarop zelf een klap te verduren kreeg. Toby had zichzelf ondertussen weten te bevrijden en wist een rake trap uit te delen die vast heel veel zeer deed. Vanaf daar kregen Toby en het meisje de overhand en Flaire kon niet anders dan zich trots voelen toen ze zag hoe Toby de jongen helemaal verrot schopte. Het geluid van een kanon was als muziek in haar oren en eigenlijk was ze nog nooit zo trots geweest op Toby als op dat moment.

OOC:
- Flaire kijkt naar de Spelen en is mega trots op Toby :ch:

Andere die mee willen (en durven) kijken zijn welkom! O en Godmode toestemming van Sköll ^^

_________________

And she'll let it burn, burn, burn <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Janaea Spurling

avatar

PROFIELAantal berichten : 120
Registratiedatum : 19-08-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Scholier
Leeftijd: 12

Onderwerp: Re: Heaven is watching | za feb 04, 2017 11:51 pm

Heel veel viel er niet te doen in het hiernamaals. Je had geen eten of slaap meer nodig, en zelfs ademhalen was geen vereiste meer. Makkelijk, maar ook wel heel erg saai. En saai was niet iets waar Janaea voor getekend had! Het volgen van de Hongerspelen was daarom eigenlijk vanzelfsprekend geworden voor haar. Dat had ze tot dusver elk jaar gedaan, net als het kennismaken met de overleden Tributen. Ze had daardoor in alle arena’s vrienden gemaakt. En daarom keek ze vandaag vanuit de tweede Arena naar de start van de vierde Hongerspelen.

Toen Janaea de telescoopruimte betrad, viel het haar op dat niet iedereen even ontspannen was. Zelf had ze zich neergelegd bij het feit dat ze niets kon veranderen aan de situatie beneden, en accepteerde ze alles zoals het gebeurde. Dat was niet altijd leuk en toen haar kleine zusje als Tribuut naar voren had moeten komen, was Janaea ook echt wel even boos geweest. Maar tegelijkertijd was ze hoopvol gestemd geweest. Ze zou na drie lange jaren eindelijk weer met Xiomara kunnen praten! En zelfs al hadden ze het vroeger niet altijd even goed kunnen vinden, was dat toch iets waar Janaea naar uitkeek. Ze verwachtte namelijk echt niet dat haar zusje zou gaan winnen.

Janaea was benieuwd wie allemaal naar de Spelen zouden komen kijken. Het verschilde van persoon tot persoon hoe er met alles werd omgegaan. Sommige mensen deden het liefst alsof ze nog in leven waren, werkten hard en deden alsof de Hongerspelen helemaal niet bestonden. Anderen hadden het geaccepteerd en probeerden het beste ervan te maken. Afgelopen winter waren twee Tributen zelfs getrouwd!
Zelf was Janaea overal vrij rustig en nuchter onder. Ze was mentaal gezien een stuk volwassener dan toen ze de Arena in werd gestuurd, maar weigerde soms gewoon om zich ernaar te gedragen. Ze vond het heerlijk om vertroeteld te worden door Caleb, die ze echt voor de volle honderd procent als een grote broer was gaan beschouwen. Ook speelde ze graag tikkertje of verstoppertje, maar om eerlijk te zijn was ze toch wel volwassen geworden. Ze had nu vijftien moeten zijn, maar ze voelde zich soms zelfs ouder dan dat. En Janaea wist niet of ze dat wel wilde.
Op dit moment gedroeg het meisje zich echter wel heel volwassen. Natuurlijk was ze hier om met vrienden naar de Spelen te kijken, maar om eerlijk te zijn maakte ze zich ook wel een beetje zorgen om sommige van hen. Ze was namelijk niet de enige met een familielid in deze Spelen. Ook bij Flaire, Nakoma en Leilah was het raak geweest. En verder natuurlijk bij Hugo en Natalia, maar Janaea vertrouwde erop dat die wel samen zouden zijn. En dan was er nog Norah, maar die kende Janaea lang niet zo goed als bijvoorbeeld Nakoma en Leilah. Vandaar haar keuze om vandaag juist hier te zijn.
Het was echter Flaire die al voor Janaea aanwezig was geweest, en zij kwam een stuk minder ontspannen over dan het meisje uit Zes. Die hield zich stil, maar luisterde naar wat Flaire en Sköll tegen elkaar zeiden, terwijl ze een beetje aan de telescoop draaide om alles maar zo goed mogelijk te kunnen zien. Ze had Flaire iets horen zeggen over een dierentuin, en dat wilde het meisje zelf natuurlijk ook wel even zien! Ze was immers dol op dieren, en besloot al snel dat dit haar favoriete Arena ooit ging zijn!

De Spelen waren echter al begonnen voordat ze echt begonnen waren, en Janaea zuchtte even. Nou, de eerste bewoner van de nieuwe Arena hier was er dus ook al. Dat was wel heel snel. Het lachen van Flaire gaf Janaea een naar gevoel, en snapte waarom sommige Tributen bang van haar waren. Ze wist dat het meisje haar niets kon doen, dus zelf was ze niet bang. Meer nieuwsgierig. Want waarom zou je zoiets gewelddadigs grappig vinden? Ze zou vast niet hebben gelachen als haar broer degene was geweest die was ontploft!
Toen zoomde Janaea echter in op haar kleine zusje, en keek toe hoe zij wegsprintte bij de Hoorn. Dat achtte ze slim, maar van Xiomara had ze ook niet anders verwacht. Het meisje had altijd redelijk goed geweten wat haar sterke en minder sterke kanten waren, en was ook niet te beroerd om dit toe te geven. In tegenstelling tot Janaea overigens. Die zou gewoon een poging wagen. Zoals met Bob. Het meisje glimlachte zwakjes, en realiseerde zich dat het een wonder mocht heten dat ze als vierde geëindigd was. Hoe ver zou haar zus het schoppen?

Het duurde niet lang voordat Flaire ‘Nee!’ riep, en nieuwsgierig keek Janaea even op. Maar natuurlijk zat het meisje nog naar de Spelen te kijken, en Janaea zoomde nu in op Toby, die zich in een iets spannendere situatie bevond dan Xiomara. Het leek er even niet goed voor hem uit te zien, maar toen zijn districtgenoot hem te hulp schoot leken de kansen te keren. En niet veel later kon de vierde hemel-Arena inderdaad rekenen op zijn tweede bewoner.
“Hoop je dat je broer zal winnen?”, vroeg Janaea nieuwsgierig aan Flaire. Eigenlijk was het vuurmeisje een van de mensen hier met wie Janaea nooit echt contact had gehad. Toch was ze wel heel benieuwd naar wat het antwoord zou zijn. En misschien leerde ze Flaire op deze manier toch nog wat beter kennen!

TL;DR
- Dood zijn is saai, dus yay spelen volgen, maar o noes familie.
- Janaea maakt zich wat zorgen om Nakoma en Leilah en hoe zij ermee omgaan.
- Janaea spreekt Flaire aan.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Flaire Blitz
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 319
Registratiedatum : 30-09-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Pyromaan
Leeftijd: 15 jaar

Onderwerp: Re: Heaven is watching | ma feb 06, 2017 2:04 pm

Flaire was zo ingespannen aan het kijken naar Toby zijn gevecht dat hij niet had gemerkt dat Janaea er ook bij was komen zitten. Pas toen het meisje haar aansprak haalde ze haar gedachten weg bij haar broertje en keek opzij naar het kleine meisje. Janaea was één van de Tributen die als eerste hier in deze hemelhel was terecht gekomen; Flaire wist niet goed wat ze moest vinden van het meisje dat het op de één of andere manier tot de top vier van de eerste Spelen had weten te schoppen zonder ook maar iets te doen. Een hele hoop geluk en een sterk bondgenootschap, dat had het moeten zijn. No way dat Janaea het zover had geschopt, omdat ze een ukelele had gehad. Bedachtzaam keek ze de ander aan. Of ze hoopte dat haar broertje zou winnen. 'Weet ik niet,' antwoordde ze waarheidsgetrouw. Waarom moest dat kind nou weer net de vraag stellen waar ze even daarvoor al over had lopen dubben? 'Het zou fijn zijn om hem weer te zien,' gaf ze toe terwijl ze haar oog weer op de telescoop legde. 'Hem echt weer te zien en niet via dit ding, maar,' zuchtte ze en keek Janaea weer aan, 'Ik zou Toby en Aron niet uit elkaar willen halen. Die twee hebben elkaar nodig en ik denk niet dat ze het zonder elkaar echt zouden overleven.' Eigenlijk wist ze wel zeker dat de tweeling niet zonder elkaar zou willen leven. Ze waren onderdeel van elkaar en zonder de ander waren ze maar half. Hoewel ze daar zelf maar weinig over wist, kende ze de tweeling niet anders dan dat ze altijd samen waren. Hoe cru zou het zijn als Toby dit jaar wel zou winnen, maar Aron dan volgend jaar gekozen zou worden? Dat moest dan haast nog moeilijker zijn dan zelf deelnemen.

Even keek ze weer door de telescoop, maar Toby en het meisje waren nu bezig met het verzamelen van spullen en dat was niet echt interessant. 'En jij dan?' vroeg Flaire daarom maar aan Janaea. 'Hoop jij dat je zusje wint?' Niet dat het Flaire echt wat boeide, maar het kwam weinig voor dat andere dode-Tributen contact met haar zochten, afgezien van Sköll. 'Denk je dat ze kan winnen?' Flaire had niet echt opgelet op het zusje van de ander, dus ze wist verder niet wat die nu aan het uitspoken was in de arena, maar aangezien Janaea niet echt indrukkend was geweest, verwachte ze van de ander net zo weinig.

_________________

And she'll let it burn, burn, burn <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Janaea Spurling

avatar

PROFIELAantal berichten : 120
Registratiedatum : 19-08-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Scholier
Leeftijd: 12

Onderwerp: Re: Heaven is watching | di feb 21, 2017 8:33 pm

De reactie van Flaire vond Janaea al best verhelderend, en ze glimlachte naar het meisje. Flaire kwam zo veel aardiger over dan men over het algemeen over haar leek te denken. Ook leek ze aardiger te zijn dan ze op aarde geweest. De manier waarop ze over haar familie sprak was bijna aandoenlijk, en Janaea was blij dat het meisje het gesprek met haar was aangegaan. Haar tijd op deze plek had haar waarschijnlijk goed gedaan.

Tijdens het gesprek gluurde Janaea af en toe door de telescoop, zodat ze Xiomara in de gaten kon houden. Die was inmiddels een hok binnengegaan en Janaea vroeg zich af waarom. Ze zoomde in, en zag hoe haar zusje iets tevoorschijn haalde. Een ei. Janaea was veel te nieuwsgierig en vond het allemaal super spannend! Maar toen ze opmerkte dat er nog iemand bij het hok was, maakte haar hart een sprongetje van schrik. Het kanonschot liet ook de twee meisjes in kwestie schrikken, en verbazingwekkend soepel ontstond er een bondgenootschap. Janaea keek even op, en fronste. Dat had ze niet helemaal zien aankomen.

Toen Flaire haar de wedervraag stelde, schudde Janaea haar hoofd. “Ik hoop dat ze snel zal sterven,” sprak ze zachtjes, ergens toch wel een beetje beschaamd door deze woorden hardop uit te spreken. “We hadden nooit een heel sterke band, maar het zou fijn zijn om weer eens met haar te kunnen spreken.” Toen zuchtte ze. “Op zich denk ik wel dat ze kans zou kunnen maken. Meer kans dan ik maakte, in ieder geval. Maar omstandigheden zijn alles, en ik heb veel geluk gehad.”
Met een blik terug op Xiomara, en zag dat zij en haar nieuwe bondgenote zichzelf in veiligheid hadden weten te brengen. “Als Caleb Jakob op tijd had kunnen doden, dan had Sage waarschijnlijk ook niet kunnen winnen. Maar dan waren Caleb en ik samen overgebleven, en dat zou ook niet fijn zijn geweest.” Ze dacht daarbij aan het besluit dat Jakob had genomen, waardoor Sage uiteindelijk terug had mogen keren. Als hij had gewild, dan had hij makkelijk van haar kunnen winnen, maar hun bondgenootschap was te sterk geweest. Dat zou bij haar en Caleb ook het geval zijn geweest. “Caleb zou erop hebben gestaan om zijn leven voor mij te geven,” vertelde Janaea aan Flaire, waarna ze zwakjes glimlachte. “Ik zou het niet hebben toegestaan.”
Opnieuw nieuwsgierig keek ze naar het meisje uit Drie, hoewel ze twijfelde over het stellen van de vraag die op haar lippen brandde. Dat zou ze vroeger nooit hebben gedaan, maar ook nu besloot ze alsnog gewoon te spreken. Dat was wie ze was, en ze grijnsde lichtjes. “Wat zou jij hebben gedaan als je alleen met Sköll zou zijn overgebleven?”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Flaire Blitz
District 3
avatar

PROFIELAantal berichten : 319
Registratiedatum : 30-09-13
KARAKTER
Karakter Informatie
Geslacht: Vrouw
Beroep: Pyromaan
Leeftijd: 15 jaar

Onderwerp: Re: Heaven is watching | di feb 21, 2017 9:59 pm

Ergens fascineerde het Flaire wel dat dit meisje, deze Janaea die een jaar voor haar was overleden, gewoon met haar durfde te praten. Het kwam zo weinig voor dat mensen dat deden, of dat ze überhaupt in de buurt kwamen, dat de ander zowaar haar interesse had gewekt. Waarom sprak Janaea met haar? En waarom stelde ze van die moeilijke vragen! Flaire had verdorie nog nooit zoveel na moeten denken in haar hele leven, en nu moest ze dat na haar dood opeens wel gaan doen! Pfff. Toegegeven, het antwoord van het meisje verbaasde Flaire en hoewel ze net weer door haar telescoop wilde kijken, draaide ze haar hoofd meteen weer naar Janaea toen deze zei dat ze hoopte dat haar zusje snel zou sterven. Hoorde je niet te wensen dat familieleden zouden blijven leven? Nieuwsgierig bekeek Flaire het meisje opnieuw, terwijl de ander vertelde dat ze nooit echt een goede band hadden gehad, maar dat ze graag weer met haar wilde praten. Hmm, daar kon Flaire zich eigenlijk wel in vinden. Zelf zou ze het ook best leuk vinden om weer eens met de tweeling te praten. De jongens waren immers de enigen in haar leven geweest die wél contact met haar wilden en hoe langer ze erover nadacht, hoe meer ze het jammer vond dat ze nooit iets van kattenkwaad met hen uit had kunnen halen.

Ze gluurde weer door de telescoop en zag hoe Toby en het witharige meisje samen bij de hoorn zaten en hun buit bekeken. Ze hadden behoorlijk wat spullen gevonden, maar er zaten geen wapens bij, afgezien van de schaar die het meisje had. Al gauw kwam het tweetal weer in beweging en gingen ze op weg naar de poort die bovenin de arena stond. Janaea vertelde ondertussen dat ze dacht dat haar zusje meer kans maakte dan zij had gedaan, maar dat alles ook af hing van de omstandigheden. Flaire keek haar weer aan en knikte. Dat was waar. Zij en Sköll hadden het ook veel verder kunnen schoppen als ze niet door een bondgenootschap van vier mensen waren uitgerookt. ‘Als Caleb Jakob op tijd had kunnen doden, dan had Sage waarschijnlijk ook niet kunnen winnen. Maar dan waren Caleb en ik samen overgebleven, en dat zou ook niet fijn zijn geweest.’ Flaire dacht hier even over na. Het laatste gevecht waar Janaea bij was overleden was inderdaad een pittige geweest en alles hing af van kansen. Wat als dit, of wat als dat. Helaas waren dat routes die ze niet hadden genomen en waarvan ze dus nooit zouden weten wat er zou zijn gebeurd als. ‘Caleb zou erop hebben gestaan om zijn leven voor mij te geven, Ik zou het niet hebben toegestaan,’ vertelde Janaea met een klein glimlachje. Flaire wist even niet goed waar het meisje het over had, maar had geen tijd ernaar te vragen, omdat de ander alweer een vraag op haar af vuurde.

Wat zou zij gedaan hebben als ze alleen was overgebleven met Sköll? Ja, dat was een goeie vraag. Een diepe, ietwat boze frons verscheen op Flaire haar voorhoofd. Als ze met z’n tweeën over waren gebleven? Ze wierp een blik over haar schouder naar Sköll. Ze wist niet of hij mee zat te luisteren of niet terwijl hij door de telescoop aan het kijken was, maar ergens was ze wel benieuwd naar zijn antwoord. Wat zóu hij gedaan hebben? Wat zou zij dan eigenlijk gedaan hebben? ‘Ik..,’ begon ze, maar daar hield haar antwoord alweer op. ‘Ik wat?’ Zou ze Sköll gedood hebben? Zou ze dat hebben gekund? Sköll betekende meer voor haar dan ze ooit toe zou durven geven, aan haarzelf noch aan anderen. Daarbij lag het er ook aan wat Sköll dan gedaan zou hebben. Zou de jongen haar aan hebben gevallen? Of zou hij iets anders hebben gedaan? ‘Ik weet het niet,’ gaf ze uiteindelijk toe aan Janaea. Ze was niet van plan te vertellen dat Sköll teveel voor haar betekende om hier ook maar goed over na te kunnen denken. ‘Als het iemand anders was geweest, dan had ik die persoon gewoon afgemaakt,’ sprak ze met een serieus gezicht, waarna ze haar ogen afwende. ‘Maar met Sköll? Dat weet ik niet. Het zou ook af hebben gehangen van wat hij dan had gedaan.’ Ze wierp even een blik over haar schouder naar haar vriend. ‘Ik ben blij dat het niet zover is gekomen,’ fluisterde ze voor ze er erg in had. Meteen voelde ze dat haar wangen wat roder werden en snel richtte ze haar aandacht weer op de telescoop. Crap, dat ging Janaea helemaal niks aan!

Snel richtte ze haar aandacht op Toby, welke inmiddels met zijn partner in crime een nieuw slachtoffer had gevonden. De jongen bleek totaal hulpeloos, maar Toby deed ook niet echt zijn best om er snel een einde aan te maken. ‘Kom op Toobs, maak hem af,’ mompelde Flaire toen ze zag hoe haar broertje even stil stond en alleen maar naar de jongen op de grond staarde. De gefrustreerde schoppen die hierop volgden hadden ook absoluut geen effect en Flaire vloekte binnensmonds. Gelukkig was daar het meisje met de schaar, welke er snel een einde aan maakte. ‘Nou, ze laten er geen gras over groeien,’ reageerde Flaire terwijl ze haar oog weer van de telescoop haalde en even naar Sköll keek. ‘Al twee mensen gedood in een ruim half uur. Dat doen ze goed.’ Vervolgens richtte ze haar blik weer op Janaea. ‘Hoe was het voor jou? Dood gaan?’ vroeg ze spontaan op niet al te tactische toon. ‘Was je blij toen het voorbij was? Of niet?’ Ze wist zelf niet meer goed wat ze had gevoeld toen ze was gestorven, afgezien van een hels verdriet door het verlies van Sköll. Dat gevoel was zo overweldigend geweest, dat ze niet eens had gemerkt dat ze was overleden. Eigenlijk had ze zelfs toen ze wakker werd hier in deze hemelhel nog niet door dat ze was overleden, totdat bleek dat zij en Sköll niet meer omringd werden door Madelynn en co, en ze niet meer gewond of moe waren. Het verdriet had plaats gemaakt voor opluchting toen ze zag dat ook Sköll weer “leefde”, waarna ze zich eigenlijk gelukkiger had gevoeld dan ze ooit had gedaan in haar echte leven.

_________________

And she'll let it burn, burn, burn <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
KARAKTER

Onderwerp: Re: Heaven is watching |

Terug naar boven Go down
 

Heaven is watching

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» 7 Minutes In Heaven
» [RPG] Wolfpack
» Watching the sky
» Just watching the history.
» [The Final Prophecy] When heaven turns to hell

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
De Hongerspelen :: Algemeen :: Hongerspelen RPG Fanfictie-